IV KK 460/22

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez Prokuratora Regionalnego w Katowicach na niekorzyść skazanego J. H. w sprawie dotyczącej przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.). Kasacja dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 czerwca 2022 r., który z kolei zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 26 listopada 2020 r. Zmiany wprowadzone przez Sąd Apelacyjny polegały na złagodzeniu orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, podwyższeniu kary łącznej grzywny oraz uchyleniu orzeczonego wcześniej przepadku przedmiotów pochodzących z przestępstwa. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. z art. 523 § 3 k.p.k., postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 523 § 3 k.p.k., który stanowi, że kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania, chyba że występują wyjątki wskazane w art. 523 § 4 k.p.k. (uchybienia z art. 439 k.p.k.). W niniejszej sprawie Prokurator Regionalny nie podniósł zarzutów bezwzględnych przyczyn odwoławczych, a skazany nie został uniewinniony ani postępowanie nie zostało umorzone. W związku z tym, mimo wadliwego przyjęcia kasacji, Sąd Najwyższy był zobligowany do jej pozostawienia bez rozpoznania. Kosztami postępowania kasacyjnego obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający