IV KK 45/20

Sąd Najwyższy2020-02-27
SNKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceWysokanajwyższy
alimentyniealimentacjane bis in idemzasada prawomocnościkasacjaSąd Najwyższyprawo karnekodeks karny

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za uchylanie się od alimentacji z powodu zasady ne bis in idem, umarzając postępowanie.

Sąd Rejonowy skazał A.M. za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego dziecka. Kasacja Prokuratora Generalnego wykazała, że skazany był już wcześniej prawomocnie skazany za ten sam czyn. Sąd Najwyższy uznał to za rażące naruszenie prawa procesowego (zasada ne bis in idem) i uchylił zaskarżony wyrok, umarzając postępowanie.

Sąd Rejonowy w B. wydał wyrok skazujący A.M. za przestępstwo uchylania się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego dziecka, określonego wyrokiem z 2008 roku. Zaległości przekroczyły równowartość trzech świadczeń okresowych, co naraziło dziecko na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd Rejonowy wymierzył karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Kasacja Prokuratora Generalnego podniosła zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego, wskazując, że A.M. został już wcześniej prawomocnie skazany za tożsamy czyn zabroniony tym samym wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 lutego 2019 roku. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w trybie art. 535§5 k.p.k., uznał kasację za zasadną. Stwierdził, że Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia art. 17§1 pkt 7 k.p.k. (zasada ne bis in idem), co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439§1 pkt 8 k.p.k. Wobec tego, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17§1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 537§2 k.p.k. umorzył postępowanie, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi rażące naruszenie art. 17§1 pkt 7 k.p.k. (zasada ne bis in idem), co jest bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439§1 pkt 8 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd niższej instancji dopuścił się rażącego naruszenia zasady ne bis in idem, skazując oskarżonego za czyn, za który był już wcześniej prawomocnie osądzony. Jest to bezwzględna podstawa do uchylenia wyroku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku i umorzenie postępowania

Strona wygrywająca

oskarżony (A. M.)

Strony

NazwaTypRola
A. M.osoba_fizycznaskazany
P. M.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (6)

Główne

k.p.k. art. 17 § §1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania następuje m.in. gdy sprawca był już prawomocnie osądzony za ten sam czyn.

k.p.k. art. 439 § §1 pkt 8

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym prawomocne osądzenie za ten sam czyn.

k.k. art. 209 § §1a

Kodeks karny

Przestępstwo uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego.

Pomocnicze

k.p.k. art. 535 § §5

Kodeks postępowania karnego

Rozpoznanie kasacji na posiedzeniu w trybie uproszczonym.

k.p.k. art. 537 § §2

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania w przypadku stwierdzenia, że sprawca był już prawomocnie osądzony za ten sam czyn.

k.k. art. 64 § §1

Kodeks karny

Recydywa (wspomniane w kontekście poprzedniego wyroku).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skazanie za czyn, za który sprawca był już prawomocnie skazany (naruszenie zasady ne bis in idem).

Godne uwagi sformułowania

rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego bezwzględna przyczyna odwoławcza res iudicata

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący

Jerzy Grubba

sprawozdawca

Marek Pietruszyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Stosowanie zasady ne bis in idem w prawie karnym, skutki prawomocnego osądzenia za ten sam czyn."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy sprawca jest już prawomocnie skazany za identyczny czyn.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę prawa karnego procesowego (ne bis in idem) i pokazuje, jak błąd proceduralny może prowadzić do uchylenia wyroku, nawet po jego uprawomocnieniu.

Czy można być skazanym dwa razy za to samo? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasadę ne bis in idem.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KK 45/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący)
‎
SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)
‎
SSN Marek Pietruszyński
Protokolant Małgorzata Gierczak
w sprawie
A. M.
skazanego z art. 209§1a k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535§5 k.p.k.
na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2020r.
kasacji Prokuratora Generalnego
wniesionej na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w B.  z dnia 17 września 2019r. w sprawie sygn. akt IX K (…)
1/ uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17§1 pkt 7
k.p.k. w zw. z art. 537§2 k.p.k.
postępowanie w sprawie
umarza,
2/ kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
A. M.
stanął pod zarzutem popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 209§1a k.k.
Sąd Rejonowy w B.  wyrokiem z dnia 17 września 2019r. w sprawie sygn. akt IX K (…) uznał oskarżonego za winnego tego, że:
- w okresie od 3 kwietnia 2018 roku do sierpnia 2018 roku w B.  uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego dziecka P. M.  określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w B.  Wydział IV Rodzinny i Nieletnich z dnia 28 października 2008 roku, sygn. akt IV RC (…), a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość 3 świadczeń okresowych, przez co naraził P. M.  na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych
tj. przestępstwa z art. 209§1a k.k.
Za tak opisany i zakwalifikowany czyn wymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok uprawomocnił się nie będąc skarżony przez żadną ze stron.
Obecnie kasację od tego wyroku, na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny.
W kasacji zarzucono:
–
rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17§1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439§1 pkt 8 k.p.k., polegające na skazaniu A. M.  za przestępstwo z art. 209§1a k.k., popełnione w okresie od dnia 3 kwietnia 2018 r. do sierpnia 2018 r. na szkodę małoletniego P. M. , pomimo to, że za tożsamy czyn zabroniony został on wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w B.  z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt IX K (…)
Podnosząc wymieniony zarzut skarżący wniósł  o uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k.
Sąd Rejonowy w B.  dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art.
17§1 pkt 7 k.p.k. stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. –
res iudicata
.
Nie ulega wszak wątpliwości, że wcześniej, bo prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B.  z dnia 15 lutego 2019 r. w sprawie sygn. akt IX K (…), ten sam oskarżony został skazany, za tak samo zakwalifikowane przestępstwo (dodatkowo w zw. z art. 64§1 k.k.), popełnione w tym samym miejscu i czasie –
od 3 kwietnia 2018 roku do sierpnia 2018 roku
– z pokrzywdzeniem tej samej osoby
–
małoletniego P. M. , a więc za czyn tożsamy z osądzonym w niniejszej sprawie (vide: akta IX K (…) – wyrok k. 85).
W tej sytuacji, wobec zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej wskazanej w art. 439§1 pkt 8 k.p.k., zaskarżony wyrok należało uchylić, a biorąc pod uwagę to, że czyn oskarżonego został już wcześniej prawomocnie osądzony, postępowanie prowadzone w sprawie IX K (…) przy zastosowaniu art. 537§2 k.p.k. i
na podstawie art.
17§1 pkt 7 k.p.k., należało umorzyć.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI