IV KK 429/20

SN
Sygn. akt IV KK 429/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 kwietnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
‎
SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)
‎
SSN Marek Motuk
Protokolant Łukasz Biernacki
w sprawie
P. P.
skazanego z art. 279 § 1 kk,
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. w Izbie Karnej,
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.),
kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego
od wyroku Sądu Rejonowego
w W.
z dnia 2 marca 2020 r., sygn. akt II K
(…)
,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 marca 2020 r. (sygn. II K
(…)
)
P. P. został skazany za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i zobowiązany do zapłaty na rzecz pokrzywdzonych odpowiednich kwot tytułem naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.). W wyroku tym P.P. został zaliczony okres zatrzymania w sprawie na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności (art. 63 § 1 k.k.) oraz zwolniono go z zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 9 czerwca 2020 r. (
k. 96 i 96v
).
Od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 marca 2020 r. kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, której zakresem objął część dotyczącą orzeczenia o karze. Wyrokowi sądu rejonowego kasacja zarzuca rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 279 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec P. P., na podstawie powołanego przepisu, kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, czyli w wymiarze poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego
okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535
§
5 k.p.k
. Sąd Rejonowy w W. wyrokiem
z dnia 2 marca 2020 r. (sygn. II K
(…)
) przyjął, że
P. P. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. oraz orzekł o jego winie. Wyrok Sądu Rejonowego w W. jest jednak obarczony bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. w postaci  orzeczenia kary nieznanej ustawie.
Zgodnie z obecnie obowiązującym brzmieniem art. 279 § 1 k.k., kradzież z włamaniem obwarowana jest sankcją karną w postaci kary pozbawienia wolności w wymiarze od roku do lat 10. Sąd Rejonowy w W. w pkt I części dyspozytywnej wyroku z dnia 2 marca 2020 r. zatem błędnie zastosował art. 279 § 1 k.k. i wymierzył wobec P. P. karę w wysokości 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. poniżej jej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, podczas gdy dolna granica określona w tym przepisie wynosi rok pozbawienia wolności, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą (
art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k.).
Jedynie na marginesie zauważyć należy, że orzeczony przez Sąd Rejonowy w W. wymiar kary (6 miesięcy pozbawienia wolności) za przypisany P. P. czyn mógłby się ostać jedynie w przypadku zastosowania przez sąd instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary (art. 60 k.k.) czy wypadku mniejszej wagi (art. 283 k.k.), jednak treść motywów podanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wskazuje, aby Sądowi Rejonowemu w W. przyświecała tego rodzaju intencja (
k. 99-102v
.). Ponadto w treści uzasadnienia brak jest jakichkolwiek odniesień wskazujących na zamiar zastosowania instytucji tzw. kary mieszanej (art. 37b k.k.) zwłaszcza – jak słusznie podnosi wnoszący nadzwyczajny środek zaskarżenia – w kontekście braku jednoczesnego orzeczenia kary ograniczenia wolności.
W związku z tym, Sąd Najwyższy uwzględniając kasację, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W. i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania temuż sądowi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd ten weźmie pod uwagę granice wymiaru kary, wskazane w treści art. 279 § 1 k.k. i na nowo ustali jej wymiar, ewentualnie weźmie pod uwagę inne możliwości, przedstawione w poprzedzającym akapicie.
Z przestawionych wyżej względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.