IV KK 411/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu, który uniewinnił oskarżonego Ł. M. od popełnienia przestępstwa kradzieży telefonu komórkowego z art. 278a § 1 k.k. Sąd Rejonowy pierwotnie skazał oskarżonego, ale sąd odwoławczy zmienił ten wyrok. Sąd Najwyższy uznał kasację prokuratora za zasadną, wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 410 k.p.k., przez sąd odwoławczy. Sąd Okręgowy nie odniósł się do wszystkich dowodów i okoliczności, które mogły mieć znaczenie dla ustalenia sprawstwa oskarżonego, a jego ocena dowodów była powierzchowna i nie uwzględniała zasad logiki i doświadczenia życiowego. Sąd Najwyższy wskazał na konkretne braki w analizie sądu odwoławczego, dotyczące m.in. związku czasowego i miejscowego między kradzieżą a użyciem telefonu, a także cech wyglądu sprawcy i wcześniejszej karalności oskarżonego. Drugi zarzut kasacji dotyczący obrazy prawa materialnego (art. 291 § 1 k.k.) został uznany za niedopuszczalny w tej formie. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie przepisów postępowania przez sąd odwoławczy przy ocenie dowodów, znaczenie związku czasowego i miejscowego w sprawach o kradzież, uwzględnianie cech sprawcy i jego przeszłości kryminalnej.
Dotyczy specyfiki oceny dowodów w postępowaniu karnym i kontroli instancyjnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, dokonując uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, w szczególności czy uwzględnił wszystkie istotne okoliczności i dowody?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy rażąco naruszył przepisy art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą, nie odnosząc się do wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla sprawy i nie uwzględniając zasad logiki oraz doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał na brak analizy związku czasowego i miejscowego między kradzieżą a użyciem telefonu, pominięcie cech wyglądu sprawcy zgodnych z oskarżonym oraz jego wcześniejszej karalności. Ocena sądu odwoławczego była powierzchowna i nie wystarczająca do uniewinnienia.
Czy sąd odwoławczy mógł zastosować przepis art. 291 § 1 k.k. (paserstwo) zamiast art. 278a § 1 k.k. (kradzież), jeśli ustalił, że oskarżony nabył i używał skradziony telefon?
Odpowiedź sądu
Nie w sposób zaprezentowany przez prokuratora w kasacji, ponieważ sąd odwoławczy nie poczynił ustaleń co do świadomości oskarżonego, że rzecz pochodzi z czynu zabronionego, co jest niezbędne do przypisania odpowiedzialności z art. 291 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut obrazy prawa materialnego w postaci art. 291 § 1 k.k. był niedopuszczalny, gdyż wadliwość orzeczenia wynikała z błędnych ustaleń faktycznych lub naruszenia przepisów procesowych, a nie z błędnej interpretacji lub niezastosowania przepisu przy poprawnych ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy nie ustalił kluczowego znamienia paserstwa – świadomości pochodzenia rzeczy z czynu zabronionego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 278a § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży telefonu komórkowego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Granice rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy.
k.k. art. 291 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo paserstwa.
Pomocnicze
k.k. art. 69 § § 1 i 2
Kodeks karny
Podstawa warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 70 § § 1
Kodeks karny
Podstawa warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 72 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
Obowiązek informowania sądu o przebiegu próby.
k.k. art. 73 § § 1
Kodeks karny
Oddanie pod dozór kuratora w okresie próby.
k.k. art. 46 § § 2
Kodeks karny
Zasądzenie nawiązki.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada prawdy obiektywnej.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględne przyczyny odwoławcze.
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek rozpoznania zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek rozpoznania zarzutów apelacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy rażąco naruszył przepisy art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą, nie badając wszystkich dowodów i okoliczności sprawy. • Sąd Okręgowy nie odniósł się do istotnych okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy, takich jak związek czasowy i miejscowy między kradzieżą a użyciem telefonu, cechy wyglądu sprawcy oraz wcześniejsza karalność oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy prawa materialnego (art. 291 § 1 k.k.) wniesiony w kasacji był niedopuszczalny, ponieważ wadliwość orzeczenia wynikała z błędnych ustaleń faktycznych i naruszeń procesowych, a nie z błędnej interpretacji przepisu.
Godne uwagi sformułowania
rażąco uchybia przepisom art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. • nie odnosi się do wszystkich, wynikających z tegoż materiału, okoliczności mogących mieć znaczenie dla uznania, czy w sprawie zaistniały podstawy dowodowe do przypisania sprawstwa oskarżonego • nie dokonuje tej analizy także w kontekście zasad logiki kształtujących poprawne rozumowanie oraz względów doświadczenia życiowego • nie można wykluczyć wersji, że oskarżony wszedł w posiadanie telefonu otrzymując go od osoby trzeciej • dowody zebrane w sprawie w sposób pewny nie wskazują na oskarżonego jako sprawcę kradzieży • brak jest związku miejscowego i czasowego pomiędzy kradzieżą telefonu i czasowego pomiędzy kradzieżą telefonu, a jego używaniem • nie było to zatem znaczne, czy wręcz duże, odstępstwo czasowe, które determinowałoby wnioskowanie o braku "związku czasowego" • nie dostrzegł i nie rozważył znaczenia dla możliwości przypisania oskarżonemu sprawstwa przedmiotowego czynu faktu niewątpliwej zgodności pewnych, wskazywanych konsekwentnie przez pokrzywdzoną, cech wyglądu sprawcy dokonanej na jej szkodę przedmiotowej kradzieży z tymi, które dotyczą samego oskarżonego • nie można mówić o obrazie prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę lub naruszenia przepisów procesowych
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów postępowania przez sąd odwoławczy przy ocenie dowodów, znaczenie związku czasowego i miejscowego w sprawach o kradzież, uwzględnianie cech sprawcy i jego przeszłości kryminalnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w postępowaniu karnym i kontroli instancyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie dowodów przez sądy niższych instancji i jak Sąd Najwyższy może korygować błędy proceduralne, nawet w pozornie prostych sprawach kradzieży.
“Sąd Najwyższy: Sąd odwoławczy zbyt pochopnie uniewinnił złodzieja telefonu. Kluczowe dowody zignorowane!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.