IV KK 408/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Łomży w części uniewinniającej oskarżonych od zarzutów płatnej protekcji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając wadliwość postępowania odwoławczego.
Prokurator wniósł kasację na niekorzyść oskarżonych A. M. S.–Ś. i T. Ś. od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży, który uniewinnił ich od części zarzutów dotyczących płatnej protekcji przy egzaminach na prawo jazdy. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając rażące naruszenie przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy, w tym brak wnikliwej analizy dowodów i wadliwą kontrolę odwoławczą. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonych A. M. S.–Ś. i T. Ś. od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży, który częściowo zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Łomży, uniewinniając oskarżonych od szeregu zarzutów dotyczących płatnej protekcji przy egzaminach na prawo jazdy. Prokurator zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., wskazując na wadliwą kontrolę odwoławczą, brak wnikliwej analizy dowodów i oparcie się na wybiórczych fragmentach materiału dowodowego. Sąd Najwyższy przyznał rację prokuratorowi, stwierdzając, że Sąd Okręgowy nie spełnił wymagań proceduralnych przy wydawaniu wyroku reformatoryjnego. W szczególności Sąd Okręgowy nie dokonał wystarczającej analizy dowodów, w tym nagrań z kontroli operacyjnych, i nie przedstawił logicznej argumentacji uzasadniającej uniewinnienie oskarżonych od części zarzutów. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Łomży do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy rażąco naruszył przepisy postępowania, w tym art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., poprzez wadliwą kontrolę odwoławczą i brak wnikliwej analizy dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy nie spełnił wymogów proceduralnych przy wydawaniu wyroku reformatoryjnego. Brak było wnikliwej analizy dowodów, w tym nagrań z kontroli operacyjnych, a ocena materiału dowodowego była wybiórcza. Sąd Okręgowy nie wykazał, na czym polegał błąd Sądu I instancji ani dlaczego jego ocena dowodów była niesłuszna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator (w zakresie zarzutów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. S. – Ś. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| T. Ś. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Krajowej | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (22)
Główne
k.k. art. 230 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 230 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 263 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 433 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 73 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 4
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy nie przeprowadził wnikliwej analizy dowodów. Sąd Okręgowy nie wykazał, na czym polegał błąd Sądu I instancji. Ocena dowodów przez Sąd Okręgowy była wybiórcza i niepełna. Sąd Okręgowy nie powiązał rozmów z datami egzaminów.
Godne uwagi sformułowania
rażące oraz mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów prawa procesowego wadliwa kontrola odwoławcza zainicjowana apelacją oskarżyciela publicznego, poza granicami zaskarżenia nie wykazanie na czym polegał błąd w rozumowaniu Sądu I instancji i dlaczego ocena dowodów przeprowadzona przez ten Sąd była oczywiście niesłuszna zaniechanie przeprowadzenia i przedstawienia w uzasadnieniu wyroku wnikliwej i kompletnej, a przy tym zgodnej z zasadami logiki i prawidłowego rozumowania oceny całokształtu materiału dowodowego
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Kazimierz Klugiewicz
członek
Waldemar Płóciennik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wymogi proceduralne przy kontroli odwoławczej i ocenie dowodów przez sąd drugiej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania karnego i kontroli kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy szeroko zakrojonego procederu płatnej protekcji przy egzaminach na prawo jazdy, co jest tematem budzącym społeczne zainteresowanie. Kluczowe jest tu jednak wskazanie na błędy proceduralne sądu odwoławczego, co jest istotne dla prawników.
“Sąd Najwyższy uchyla wyrok w sprawie płatnej protekcji przy egzaminach na prawo jazdy z powodu błędów proceduralnych sądu odwoławczego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN IV KK 408/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Waldemar Płóciennik (sprawozdawca) Protokolant Łukasz Biernacki przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego w sprawie A. M. S. – Ś. i T. Ś. skazanych z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 16 stycznia 2024 r., kasacji wniesionej przez prokuratora - na niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. akt II Ka 239/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 426/21, uchyla pkt Id zaskarżonego wyroku w części rozstrzygającej o uniewinnieniu A. M. S. – Ś. i T. Ś. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Łomży do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Kazimierz Klugiewicz Piotr Mirek Waldemar Płóciennik UZASADNIENIE A. M. S.–Ś. i T. Ś. zostali oskarżeni o to, że: „XIV. (numeracja zgodna z aktem oskarżenia – uwaga SN) w okresie od co najmniej 15 marca 2011 r. do 19 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z R. M. i J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, udzieloną im przez G. R. podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu G. R. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. w dniu 2 kwietnia 2011 r. o godz. 12:00 przeprowadzony przez egzaminatora H. N., a następnie w dniu 16 kwietnia 2011 r. o godz. 11:00 - przeprowadzony przez egzaminatora A. Ł., jednakże w tych dniach nie doszło do pozytywnego zaliczenia egzaminu, a następnie w dniu 19 kwietnia 2011 r. o godz. 11:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora A. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XV. w okresie od 29 marca 2011 r. do 2 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z R. M. i J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, przekazaną im przez R. M. podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu K. J. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 2 kwietnia 2011 r. o godz. 11:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. C., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XVI. w okresie od 30 marca 2011 r. do 2 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu E. Z. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 2 kwietnia 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora K. C., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XVII. w okresie od co najmniej 28 maja 2010 r. do 26 lipca 2010 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w[…] , w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie nie mniejszej niż 1.500 zł, przekazanej przez I. K. podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu jej córce U. K. (obecnie Ś.) pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […]w dniu 26 lipca 2010 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XVIII. w okresie od 16 maja 2011 r. do 21 maja 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie 1.500 zł, przekazanej przez I. K. podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu jej córce N. K. (obecnie S.) pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w dniu 21 maja 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora R. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XIX. w okresie od co najmniej 1 kwietnia 2011 r. do 16 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu E. M. B. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B , który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 21 maja 2011 r. o godz. 13:00, przeprowadzony przez egzaminatora R. K., a następnie w dniu 4 czerwca 2011 r. o godz. 12:00 - przeprowadzony przez egzaminatora A. S., a następnie w dniu 18 czerwca 2011 r. o godz,12:00 - przeprowadzony przez egzaminatora A. O. - jednakże w tych dniach nie doszło do pozytywnego zaliczenia egzaminu, a następnie w dniu 16 lipca 2011 r. o godz. 12:00 - z wynikiem pozytywnym, przeprowadzony przez uprawnionego egzaminatora K. C., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tych egzaminów, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XX. w okresie od co najmniej 19 marca 2011 r. do 2 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu R. W. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w dniu 2 kwietnia 2011 r. o godz. 12:30 w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora K. C. tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXI. w okresie od co najmniej 12 marca 2011 r. do 1 września 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu P. K. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii C+E, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 19 marca 2011 r. o godz. 12:00, a następnie w dniu 2 kwietnia 2011 r. o godz. 12:00, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tych egzaminów, przeprowadzonych przez egzaminatora C. T., jednakże do pozytywnego zaliczenia egzaminu w tych dniach nie doszło, co stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXII. w okresie od co najmniej 5 kwietnia 2011 r. do 16 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu J. P. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 kwietnia 2011 r. o godz. 13:00 - przeprowadzony przez egzaminatora M. J., jednakże w tym dniu nie doszło do pozytywnego zaliczenia egzaminu, a następnie w dniu 19 kwietnia 2011 r. o godz. 11:00 - ze skutkiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora A. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXIII. w okresie od co najmniej 26 kwietnia 2011 r. do 1 czerwca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu H. A. J. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 17 maja 2011 r. o godz. 15:00 - przeprowadzony przez egzaminatora A. S., jednakże w tym dniu do pozytywnego zaliczenia egzaminu nie doszło, a następnie w dniu 1 czerwca 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora S. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXIV. w okresie od co najmniej 4 lipca 2011 r. do 16 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z M. W. i J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie 2.000 zł. podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu A. W. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 lipca 2011 r. o godz. 12:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora K. C., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXV. w okresie od co najmniej 20 lipca 2011 r. do 6 sierpnia 2011 r. w […] i w […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z M. W. i A. W., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie 2.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. K. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 6 sierpnia 2011 r. o godz. 13:00, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. C., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXVI. w okresie od co najmniej 22 września 2011 r. do 17 października 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U. i A. W., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie 2.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu A. K. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 17 października 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora A. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXVII. w okresie od co najmniej 28 lipca 2011 r. do 6 sierpnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu D. M. R. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w dniu 6 sierpnia 2011 r. o godz. 12:00 w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora R. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXVIII. w okresie od co najmniej 4 lipca 2011 r. do 19 października 2011 r. w […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu K. K. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B. który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 7 lipca 2011 r. o godz. 14:00, w dniu 11 lipca 2011 r. o godz. 15:00 i w dniu 13 października 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem negatywnym, a następnie w dniu 19 października 2011 r. o godz. 15:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora A. O., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXIX. w okresie od co najmniej 26 czerwca 2011 r. do 2 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z R. M. i J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu E. W. (obecnie S.) pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 2 lipca 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora A. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXX. w okresie od co najmniej 25 czerwca 2011 r. do 2 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu S. T. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 2 lipca 2011 r. o godz. 12:00 - przeprowadzony przez egzaminatora H. N., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, jednakże do pozytywnego zaliczenia egzaminu w tym dniu nie doszło, co stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXI. w okresie od co najmniej 9 maja 2011 r. do 24 października 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. O. (obecnie D.) pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w dniu 24 października 2011 r. o godz. 12:00 w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora R. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXII. w okresie od co najmniej 31 marca 2011 r. do 4 czerwca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. P. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 21 maja 2011 r. o godz. 13:00 - przeprowadzony przez egzaminatora K. C., jednakże w tym dniu do pozytywnego zaliczenia egzaminu nie doszło, a następnie w dniu 04 czerwca 2011 r. o godz. 12:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora A. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXIII. w okresie od co najmniej 31 marca 2011 r. do 8 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęła się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. M. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w dniu 8 kwietnia 2011 r. o godz. 15:00 w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tych egzaminów, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora K. S., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXIV. w okresie od co najmniej 5 kwietnia 2011 r. do 1 czerwca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu R. O. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 17 maja 2011 r. o godz. 15:00 - przeprowadzony przez egzaminatora C. T., następnie w dniu 1 czerwca 2011 r. o godz. 14:00 - przeprowadzony przez egzaminatora K. S., następnie w dniu 8 czerwca 2011 r. o godz. 12:00 - przeprowadzony przez egzaminatora M. K. oraz w dniu 22 czerwca 2011 r. o godz. 14:00 - przeprowadzony przez egzaminatora C. T. - jednakże w tych dniach do pozytywnego zaliczenia egzaminu nie doszło, a następnie w dniu 28 czerwca 2011 r. o godz. 14:00 — z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXV. w okresie od co najmniej 20 kwietnia 2011 r. do 21 maja 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. Ż. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 21 maja 2011 r. o godz. 12:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. F., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXVI. w okresie od co najmniej 26 kwietnia 2011 r. do 17 maja 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu J. J. Z. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 17 maja 2011 r. o godz. 15:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXVII. w okresie od co najmniej 26 kwietnia 2011 r. do 18 czerwca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. A. W. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 17 maja 2011 r. o godz. 15:00 - przeprowadzony przez egzaminatora M. F., następnie w dniu 1 czerwca 2011 r. o godz. 13:00 - przeprowadzony przez egzaminatora R. K. - jednakże w tych dniach do pozytywnego zaliczenia egzaminu nie doszło, a następnie w dniu 18 czerwca 2011 r. o godz. 11:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. F., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXVIII. w okresie od co najmniej 7 lipca 2011 r. do 30 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu P. T. K. pozytywnego zaliczenia pozytywnego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 lipca 2011 r. o godz. 14:00 - przeprowadzony przez egzaminatora M. C., jednakże w tym dniu do pozytywnego zaliczenia egzaminu nie doszło, a następnie w dniu 30 lipca 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, przeprowadzony przez uprawnionego egzaminatora S. S., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tych egzaminów, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XXXIX. w okresie od co najmniej 7 lipca 2011 r. do 16 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu A. R. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 lipca 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. R., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XL. w okresie od co najmniej 6 sierpnia 2011 r. do 15 listopada 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z M. C., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu B. K. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 12 września 2011 r. o godz. 15:00, w dniu 17 września 2011 r. o godz,15:30, w dniu 26 września 2011 r. o godz. 14:00, w dniu 7 listopada o godz. 14:00 - z wynikiem negatywnym, a następnie w dniu 15 listopada 2011 r. o godz. 12:00 — z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLI. w okresie od co najmniej 8 czerwca 2011 r. do 2 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu K. E. L. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 2 lipca 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLII. w okresie od co najmniej 7 lipca 2011 r. do 16 lipca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. M. (obecnie W.) pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 lipca 2011 r. o godz. 12:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora K. C., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLIII. w okresie od co najmniej 10 sierpnia 2011 r. do 26 sierpnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu A. J. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 23 sierpnia 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem negatywnym, a następnie w dniu 26 sierpnia 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, przeprowadzony przez uprawnionego egzaminatora M. F., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tych egzaminów, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLIV. w okresie od co najmniej 2 maja 2011 r. do 27 czerwca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonych kwotach, nie mniejszych niż po 1.500 zł, przekazanych przez A. D., podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu J. P. D. i M. O. D. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 21 maja 2011 r. o godz. 12:00, - przeprowadzony przez egzaminatora J. J., następnie w dniu 04 czerwca 2011 r. o godz. 13:00 - przeprowadzony przez egzaminatora M. J., następnie w dniu 18 czerwca 201 Ir. o godz. 13:00 - przeprowadzony przez egzaminatora A. S. - jednakże w tych dniach do pozytywnego zaliczenia egzaminu nie doszło, a następnie w dniu 27 czerwca 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, przeprowadzony przez uprawnionego egzaminatora A. S., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tych egzaminów, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLV. w okresie od co najmniej 10 sierpnia 2011 r. do 27 sierpnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu K. Z. C. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 20 sierpnia 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem negatywnym, a następnie w dniu 27 sierpnia 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. R., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLVI. w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2011 r. do 20 marca 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, przekazanej jej przez J. B. z udzielonej mu kwoty 2.200 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu nieustalonej bliżej osobie - kursantowi J. B. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w bliżej nieustalonym dniu przed 20 marca 2011 r., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLVII. w okresie od co najmniej 21 marca 2011 r. do 16 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie 2.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. R. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 kwietnia 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLVIII. w okresie od co najmniej 6 kwietnia 2011 r. do 16 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu E. M. M pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 kwietnia 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o popełnienie czynu z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., XLIX. w okresie od co najmniej 2 sierpnia 2011 r. do 6 sierpnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu P. T. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbywał się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 stycznia 2012r. o godz. 10:00 - z wynikiem negatywnym, a następnie w dniu 25 stycznia 2012 r. o godz. 10:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora D. P., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., L. w okresie od co najmniej 2 kwietnia 2011 r. do 16 kwietnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z R. M. i J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu R. Ł. C. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 16 kwietnia 2011 r. o godz. 13:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora M. K., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., LI. w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2011 r. do 5 listopada 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż 1.500 zł, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu M. P. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 5 listopada 2011 r. o godz. 14:00 - z wynikiem pozytywnym, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, przeprowadzonego przez uprawnionego egzaminatora H. N., tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., LII. w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2011 r. do 8 listopada 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż po 1.500 zł od osoby, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu bliżej nieustalonym co najmniej 2 osobom pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 08 listopada 2011 r., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., LIII. w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2011 r. do 26 listopada 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż po 1.500 zł od osoby, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu bliżej nieustalonym co najmniej 2 osobom pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 26 listopada 2011 r., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., LIV. w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2011 r. do 3 grudnia 2011 r. w […] i […], działając wspólnie i w porozumieniu oraz z J. U., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie, nie mniejszej niż po 1.500 zł od osoby, podjęli się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu bliżej nieustalonym co najmniej 2 osobom pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kategorii B, który odbył się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w dniu 03 grudnia 2011 r., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.”, a ponadto A. M. S.– Ś. została oskarżona o to, że: „LV. w okresie od co najmniej 12 września 2011 r. do 19 września 2011 r. w […], czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Centrum Onkologii [...] w W., w zamian za korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 700 zł, podjęła się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na przyśpieszeniu T. J. wykonania badania rezonansu magnetycznego w Centrum Onkologii [...] w W. w dniu 19 września 2011 r., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na wykonanie tego badania, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., LVI. w okresie od bliżej nieustalonego dnia 2011 r. do 14 maja 2011 r. w […], czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu powołując się na wpływy w Centrum Onkologii [...] w W., w zamian za korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1.500 zł przekazanej jej przez I. P. podjęła się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na poddaniu M. S. leczeniu w Centrum Onkologii [...] w W., poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na decyzję lekarzy w tym zakresie, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.”; a nadto T. Ś. oskarżonego o to, że: „LVII. w bliżej nieustalonym dniu w okresie do 10 kwietnia 2011 r. w […],[…] i […], czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […], w zamian za korzyść majątkową w bliżej nieustalonej kwocie podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na ułatwieniu S. K. pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy kat. C+E w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, tj. o popełnienie czynu z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., LVIII. w dniu 17 listopada 2015 r. w […] w mieszkaniu przy ul. […], posiadał amunicję do broni palnej w postaci 62 sztuk naboi bocznego zapłonu kal.5,6 mm „long rifle” produkcji polskiej oraz 39 sztuk naboi pistoletowych kal.9 mm wz. M. produkcji polskiej, nie posiadając stosownego pozwolenia wymaganego przepisami ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k.”. Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 426/21, Sąd Rejonowy w Łomży: 23. (numeracja zgodna z wyrokiem – uwaga SN) oskarżoną A. M. S. -Ś. uznał za winną popełnienia zarzucanych jej w pkt XIV-XX, XXII-XXIX, XXXI-XXXIX i XLI-LVI czynów i uznając, że stanowią ciąg czynów za każdy z nich na mocy art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał ją i na mocy art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 §1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył jej karę 3 lat pozbawienia wolności, 24. oskarżoną A. M. S. -Ś. uznał za winną popełnienia zarzucanych jej w pkt XXI i XXX czynów i uznając, że stanowią ciąg czynów za każdy z nich na mocy art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał i na mocy art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył jej karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, 25. na mocy art. 45 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec A. M. S. -Ś. przepadek korzyści majątkowej w kwocie 36.950 zł, 26. na mocy art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył orzeczone kary i wymierzył oskarżonej karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, 27. na mocy art. 63 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt 26 kary zaliczył okres zatrzymania A. M. S. -Ś. od 17.11.2015 r. godz. 9:47 do 18.11.2015 r. godz. 10:25, 28. oskarżonego T. Ś. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt XIV-XX, XXII-XXIX , XXXI- XXXIX, XLI-LIV i LVII czynów i uznając, że stanowią ciąg czynów za każdy z nich na mocy art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał go i na mocy art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności, 29. oskarżonego T. Ś. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt XXI i XXX czynów i uznając, że stanowią ciąg czynów za każdy z nich na mocy art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał go i na mocy art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, 30. oskarżonego T. Ś. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt LVIII czynu i za to na mocy art. 263 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazał i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; 31. na mocy art. 45 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec T. Ś. przepadek korzyści majątkowej w kwocie 34.850 zł, 32. na mocy art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył T. Ś. orzeczone kary i wymierzył karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, 33. na mocy art. 63 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt 35 kary zaliczył okres zatrzymania T. Ś. od 17.11.2015 r. godz. 7:10 do 18.11.2015 r. godz. 11:10; 34. oskarżonych A. M. S. – Ś. i T. Ś. uniewinnił od popełnienia zarzucanego im w pkt XL czynu. Opisane orzeczenie zawiera również rozstrzygnięcie o kosztach sądowych. Apelację na niekorzyść m.in. oskarżonych A. M. S. -Ś. i T. Ś. wniósł prokurator, który zaskarżając wyrok co do czynu z pkt XL w zakresie winy oraz na niekorzyść co do kary, a także co do przepadku korzyści majątkowej na korzyść oskarżonego T. Ś., zarzucił: III. (numeracja wg apelacji – uwaga SN) „mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj. art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez sprzeczne z zasadą obiektywizmu uwzględnienie tylko okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych A. M. S. -Ś. i T. Ś. przy jednoczesnym pominięciu okoliczności, które w sposób jednoznaczny przemawiają za ich winą, w tym bezkrytycznym podzieleniu w całości, nawet wbrew logice oraz wskazaniom wiedzy i zasadom doświadczenia życiowego wyjaśnień oskarżonych i uwzględnieniu jedynie tych dowodów z dokumentów, które potwierdzały wersję zdarzeń prezentowaną przez tych oskarżonych, a także pominięciu istotnych okoliczności sprawy, co skutkowało niesłusznym uniewinnieniem A. M. S. – Ś. i T. Ś. od popełnienia czynu zarzucanego im w punkcie XL aktu oskarżenia, IV. rażącą niewspółmierność kar orzeczonych wobec oskarżonych (…), A. M. S. -Ś. i T. Ś. poprzez wymierzenie im jedynie kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, podczas gdy wszechstronna i wnikliwa analiza całokształtu materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynów przypisanych oskarżonym, ich wysoki stopień społecznej szkodliwości oraz względy prewencji indywidulanej i ogólnej przemawiają za wymierzeniem wobec w/w oskarżonych dodatkowo kar grzywny na mocy art. 33 § 2 i 3 k.k.,(…), VI. obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 45 § 1 k.k. poprzez nieprawidłowe określenie wysokości korzyści majątkowej podlegającej przepadkowi wobec T. Ś.”. W następstwie tych zarzutów prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz - wymierzenie oskarżonej A. M. S. -Ś. na mocy art. 33 § 2 i 3 k.k. za ciąg czynów z pkt XIV-XX, XXII-XXIX, XXXI- XXXIX i XLI-LVI aktu oskarżenia kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł, za ciąg czynów z pkt XXI i XXX aktu oskarżenia kary grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł i orzeczenie na mocy art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. kary łącznej grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł, - wymierzenie oskarżonemu T. Ś. na mocy art. 33 § 2 i 3 k.k. za ciąg czynów z pkt XIV-XX, XXII-XXIX, XXXI-XXXIX, XLI-LIV i LVII aktu oskarżenia kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł, za ciąg czynów z pkt XXI i XXX aktu oskarżenia kary grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł i orzeczenie na mocy art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. kary łącznej grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł, - orzeczenie wobec T. Ś. przepadku korzyści majątkowej w kwocie 34.750 złotych. Jednocześnie skarżący wniósł o wskazanie w sentencji wyroku w punkcie 24 prawidłowego numeru czynu zarzucanego A. M. S. -Ś., w miejsce „XI” - „XXI”, w punkcie 29 prawidłowego numeru czynu zarzucanego T. Ś., w miejsce „XI” - „XXI”. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy w Łomży, wyrokiem z dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. akt II Ka 239/22, zmienił zaskarżone wobec A. M. S. -Ś. i T. Ś. orzeczenie (pkt I.d), w ten sposób, że na zasadzie art. 440 k.p.k. uchylił pkt 26, 27, 32 i 33 o karze łącznej oraz o zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie i oskarżonych A. M. S. -Ś. i T. Ś. uniewinnił od popełnienia przypisanych im czynów w pkt 23. i 24. oraz 28. i 29. - a zarzuconych im w pkt XIX, XXII, XXIII, XXVII, XXVIII, XXX, XXXI, XXXII, XXXIII, XXXIV, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XL, XLI, XLII, XLV, XLVI, XLVIII, XLIX, LI, LII, LIII i LIV aktu oskarżenia i w tej części kosztami procesu obciążył Skarb Państwa, w związku z tym, za ciąg pozostałych przypisanych im czynów w pkt 23. i 28. na mocy art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył A. M. S. – Ś. karę 2 lat pozbawienia wolności, a T. Ś. karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, oraz obojgu oskarżonym grzywnę po 100 stawek dziennych w wysokości 50 złotych każda, wysokość orzeczonego wobec A. M. S. -Ś. przepadku korzyści majątkowej w pkt. 25. obniżył do kwoty 14.200 zł, wysokość orzeczonego wobec T. Ś. przepadku korzyści majątkowej w pkt. 31. obniżył do kwoty 12.000 zł., na mocy art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył T. Ś. orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, na mocy art. 69 § 1 i 2 i 3 k.k. art. 70 § 2 k.k. i art. 73 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych wobec A. M. S. -Ś. i T. Ś. kar pozbawienia wolności na okres 4 lat próby i poddał ich w tym czasie pod dozór kuratora. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Zaskarżając wyrok Sądu odwoławczego w zakresie punktu I.d), w części zmieniającej wyrok Sądu Rejonowego w Łomży i uniewinniającej skazanych A. M. S. -Ś. i T. Ś. od popełnienia czynów z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. zarzucanych im w punktach XIX, XXII, XXIII, XXVII, XXVIII, XXX, XXXI, XXXII, XXXIII, XXXIV, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XLI, XLII, XLV, XLVI, XLVIII, XLIX, LI, LII, LIII i LIV oraz czynu z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. zarzucanego im w punkcie XXX aktu oskarżenia, na niekorzyść, prokurator we wniesionej kasacji zarzucił: „1) rażące oraz mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 440 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k., poprzez przeprowadzenie wadliwej kontroli odwoławczej zainicjowanej apelacją oskarżyciela publicznego, poza granicami zaskarżenia, nie wykazanie na czym polegał błąd w rozumowaniu Sądu I instancji i dlaczego ocena dowodów przeprowadzona przez ten Sąd odnośnie wskazanych czynów była oczywiście niesłuszna, a wnioski wadliwe, zaniechanie przeprowadzenia i przedstawienia w uzasadnieniu wyroku wnikliwej i kompletnej, a przy tym zgodnej z zasadami logiki i prawidłowego rozumowania oceny całokształtu materiału dowodowego, oraz odstąpienie od oceny dowodów we wzajemnym powiązaniu, w szczególności rozmów zarejestrowanych w trakcie kontroli operacyjnych „A.” i „A.1” - w tym rozmowy prowadzonej pomiędzy A. S. -Ś. i J. B. (zarzut z pkt XLVI aktu oskarżenia) w dniu 20 marca 2011 r., podczas której oskarżona mówi o kursancie J. B., który zapłacił za „załatwienie” egzaminu kwotę 2.200 zł (k. 2188) - oraz rozmów utrwalonych w trakcie kontroli operacyjnej „P.” pomiędzy A. S. -Ś. i J. U. (k.866-870) oraz T. Ś. i J. U. (k.871-873) i niepowiązanie rozmów prowadzonych przez oskarżonych z J. U. z datami egzaminów, do których podchodziły osoby korzystające z płatnej protekcji - wymienione w zarzutach, oraz opieranie się wybiórczo jedynie na fragmentach rozmów zarejestrowanych w trakcie tych kontroli, skutkiem czego było wyrażenie niesłusznego poglądu, że materiał dowodowy w zakresie dotyczącym czynów zarzucanych A. M. S. -Ś. i T. Ś. w punktach XIX, XXII, XXIII, XXVII, XXVIII, XXX, XXXI, XXXII, XXXIII, XXXIV, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XLI, XLII, XLV, XLVI, XLVIII, XLIX, LI, LII, LIII i LIV aktu oskarżenia nie daje podstaw do stwierdzenia, że wina oskarżonych w zakresie płatnej protekcji została udowodniona, co doprowadziło do nieuzasadnionego uznania, że wyrok Sądu Rejonowego w Łomży sygn. II K 426/21 jest w tej części rażąco niesprawiedliwy i skutkowało wydaniem orzeczenia reformatoryjnego i niezasadnym uniewinnieniem A. M. S. -Ś. i T. Ś. od popełnienia 23 czynów z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz czynu z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. z przypisanych oskarżonym wyrokiem Sądu I instancji, oraz w konsekwencji takiego rozstrzygnięcia skutkowało rażącą obrazą prawa materialnego, a mianowicie art. 91 §1 k.k. w następstwie włączenia do jednego ciągu przestępstw czynów kwalifikowanych z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i czynu z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., a więc czynów o różnej podstawie prawnej wymiaru kary.” Skarżący wniósł o uchylenie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Łomży w zaskarżonej części i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435, 439 i 455 k.p.k. Zważywszy, że w sprawie nie zaistniały wymienione wyżej wypadki, granice rozpoznania kasacji wyznaczone zostały zakresem zaskarżenia i podniesionymi zarzutami. Zauważyć także trzeba, że stosownie do art. 523 § 3 k.p.k., prokurator – działający jako strona postępowania – w sytuacji, gdy nie występuje wyjątek z art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. – może wnieść kasację na niekorzyść tylko w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Poczynienie tych uwag stało się konieczne, ponieważ wyrok Sądu odwoławczego dotknięty jest wadami, które nie stały się przedmiotem zaskarżenia i nie mogły być rozpoznane w postępowaniu kasacyjnym. W wyroku Sądu pierwszej instancji obojgu oskarżonym wymierzono kary bezwzględnego pozbawienia wolności za dwa ciągi przestępstw: - art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. (pkt 23 i 28 wyroku) oraz z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. (pkt 24 i 29). Nadto T. Ś. wymierzono karę pozbawienia wolności za czyn z art. 263 § 2 k.k. (pkt 30). Wymierzone kary jednostkowe objęte zostały karą łączną – obojgu oskarżonym wymierzono kary łączne 3 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonych m.in. od popełnienia czynu zarzucanego im w pkt XXX, wchodzącego w ciąg przestępstw przyjętych w pkt 24 i 29 wyroku Sądu Rejonowego. W związku z tym, że ciąg ten był tylko dwuelementowy, w konstrukcji tej pozostał tylko czyn zarzucony w pkt XXI aktu oskarżenia, zakwalifikowany z art. 230 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., przy czym w podstawie skazania przywołano również art. 91 § 1 k.k. Utrzymanie w mocy wyroku Sądu pierwszej instancji w tym zakresie zostało więc dokonane z oczywistą obrazą art. 91 § 1 k.k. W kasacji prokurator upatruje jednak, że w sprawie doszło do obrazy art. 91 § 1 k.k. ze względu na to, że czyn z pkt XXI włączony został do ciągu przestępstw z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Stanowisko to jest jednak nieuprawnione, bowiem z treści wyroku Sądu drugiej instancji jasno wynika, że rozstrzygnięcie reformatoryjne ostatecznie dotyczy ciągów przestępstw z pkt 23 i 28. Sąd Okręgowy wyraźnie wskazał, że po uniewinnieniu oskarżonych od części postawionych im zarzutów, wymierza nowe kary za ciągi przestępstw z pkt 23 i 28, zakwalifikowane z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 91 § 1 k.k. A. M. S.– Ś. wymierzono za ten ciąg przestępstw karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wobec tej oskarżonej nie orzeczono kary łącznej pozbawienia wolności co doprowadziło do sytuacji, iż poza karą pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, pozostała – niepołączona – kara 4 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności orzeczona za czyn z pkt XXI, który pozostał jako element nieistniejącego już ciągu przestępstw z pkt 24. Nieco odmiennie rzecz się ma w odniesieniu do T. Ś., ponieważ co do niego orzeczono karę łączną pozbawienia wolności i wykonanie tej kary warunkowo zawieszono. Sądzić zatem należy, że karą łączną objęte zostały kary jednostkowe za opisany na nowo ciąg przestępstw z pkt 28 (rok i 10 miesięcy) oraz z pkt 29 i 30 wyroku Sądu Rejonowego (odpowiednio 4 miesiące i rok pozbawienia wolności). Przechodząc do oceny nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego na niekorzyść oskarżonych przez prokuratora, stwierdzić trzeba, że podniesiony w kasacji zarzut zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się trzeba ze skarżącym, odwołującym się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, że „o ile w obecnie funkcjonującym modelu postępowania odwoławczego, Sąd II instancji ma pełne prawo do dokonywania nowej, odmiennej niż uczynił to sąd meriti , oceny zgromadzonych dowodów oraz czynienia nowych ustaleń faktycznych, o tyle taki zakres orzekania musi być poprzedzony rzetelną i wnikliwą analizą wszystkich przeprowadzonych dowodów, przedstawieniem logicznej argumentacji uzasadniającej nowe ustalenia, spełniającej zarazem wymagania określone w art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. W takim układzie procesowym, sąd winien także zastosować się do zasad wynikających z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., a więc poddać analizie i ocenie cały materiał dowodowy zgromadzony w toku dotychczasowego postępowania, przedstawić własne ustalenia, które doprowadziły go do przekonania i konieczności odmiennego rozstrzygnięcia i wykazać, że stanowisko wyrażone w wyroku sądu pierwszej instancji było bez wątpienia wadliwe oraz zaprezentować argumentację uzasadniającą taki wniosek”. Zaskarżony kasacją wyrok Sądu Okręgowego w Łomży nie spełnia przedstawionych wymagań. Oskarżeni zostali uniewinnieni od 23 czynów wchodzących w ciąg przestępstw z pkt 23 i 28 wyroku Sądu pierwszej instancji, od popełnienia jednego czynu wchodzącego w skład ciągu przestępstw z pkt 24 i 29 oraz ponownie, bo uczynił to już Sąd Rejonowy, od popełnienia czynu zarzucanego w pkt XL (pkt 34 wyroku Sądu pierwszej instancji). Wywody Sądu Okręgowego, zawarte w uzasadnieniu jego orzeczenia, nie przekonują jednak o zachowaniu zakreślonych wyżej wymagań proceduralnych. Rozpocząć należy od tego, że pierwotne uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego nie zawiera w istocie żadnych ustaleń faktycznych dotyczących czynów, od których oskarżeni zostali uniewinnieni w instancji odwoławczej, co – jak się wydaje – wiązać należało z kierunkiem i zakresem zaskarżenia tego wyroku. Sąd odwoławczy, rozważając kwestię ewentualnego zastosowania instytucji zawartej w art. 440 k.p.k., nakazał Sądowi Rejonowemu sporządzenie uzasadnienia wyroku także w zakresie winy oskarżonych. Uzupełnione uzasadnienie nie zmieniło w kwestii ustaleń faktycznych niczego. W części 1.1. formularza – fakty uznane za udowodnione – przywołano jedynie osoby oskarżonych, numery zarzucanych czynów, osoby, które miały zdawać egzamin oraz wyliczono listę dowodów z ich nazwaniem i wskazaniem kart akt sprawy. W części 2.1. formularza – dowody będące podstawą ustalenia faktów – skrótowo oceniono poszczególne dowody, powtarzając najczęściej te same, czy podobne sformułowania w odniesieniu do poszczególnych czynów. Oznacza to, że motywacyjna część wyroku w rzeczywistości nie zawiera ustaleń faktycznych, a same ustalenia ograniczają się do opisu czynów zarzuconych w poszczególnych punktach aktu oskarżenia i zaakceptowanych w wyroku Sądu Rejonowego. Podobnie rzecz się ma z uzasadnieniem wyroku Sądu odwoławczego. W dokumencie tym trudno się doszukać ustaleń faktycznych odnoszących się do poszczególnych czynów oskarżonych, a zwłaszcza tych, od popełnienia których zostali uniewinnieni. Brak jest również szczegółowego odniesienia się do dowodów, które przywołane zostały przez Sąd pierwszej instancji jako podstawa przypisana oskarżonym sprawstwa w odniesieniu do poszczególnych czynów i ich skazania. Warto w tym miejscu odtworzyć sposób rozumowania Sądu Okręgowego zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. W pierwszej kolejności Sąd zauważył, że „Rację ma prokurator wskazując, że w realiach niniejszej sprawy ani oskarżeni, którzy powołując się na wpływy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w […] w zamian za korzyść majątkową podejmowali się pośrednictwa w załatwianiu sprawy polegającej na ułatwieniu różnym osobom pozytywnego zaliczenia państwowego egzaminu praktycznego na prawo jazdy, poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na przebieg tego egzaminu, ani kierowcy, którzy w taki sposób uzyskali uprawnienia do kierowania pojazdami, nie są zainteresowani, aby przyznać się, że brali udział w takim procederze. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku istnienia podejrzenia płatnej protekcji będzie uzasadnione aprioryczne zakładanie, iż przesłuchane osoby kłamały”. Po drugie – według Sądu – „Materiał dowodowy w sprawie wskazuje, że oskarżeni A. M. S.– Ś. i będący instruktorem nauki jazdy T. Ś. zajmowali się właśnie organizacją wyjazdów do […] dla osób, które zmierzały przystąpić w lokalnym ośrodku ruchu drogowego do egzaminów praktycznych na prawo jazdy. Działania ich polegały na rejestrowaniu kandydatów na ustalone terminy, dostarczaniu wymaganych dokumentów i dowodu uiszczenia opłaty, w razie konieczności załatwienia >>lewego<< zaświadczenia o odbyciu pięciogodzinnego doszkolenia, organizowaniu jazd po mieści bezpośrednio przed egzaminami oraz zapewnieniu transportu do […] i z powrotem. W niektórych przypadkach działający wspólnie i w porozumieniu A. M. S.– Ś. i T. Ś. nadto powołując się na wpływy w WORD przyjmowali pieniądze za załatwienie pozytywnego wyniku egzaminu poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na jego przebieg. Ich pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegało na przekazaniu korzyści majątkowej wraz z danymi osoby egzaminowanej placowemu J. U., który następnie miał je wręczać egzaminatorom”. Z powyższych wywodów wynika zatem, że nie każdy wypadek „załatwiania” sprawy wiązał się z płatną protekcją, ponieważ „Nie jest wystarczającym dowodem winy oskarżonych stwierdzenie jedynie, że w zabezpieczonych od oskarżonych zapiskach pojawia się imię i nazwisko jakiejś osoby zdającej egzamin, jej numer telefonu, czy data egzaminu . (…) Zdaniem sądu odwoławczego nawet większe, niż jedynie rejestracja, zaangażowanie oskarżonych w organizację egzaminu dla danej osoby, w postaci dodatkowych godzin jazdy po […], załatwienie zaświadczenia, czy dojazdu, nie jest wystarczającą przesłanką do uznania ich w tym zakresie za sprawców przestępstwa płatnej protekcji”. Konstatacja ta jest – być może – ostatecznie trafna – nie wynika ona jednak z argumentacji przedstawionej przez Sąd Okręgowy. Jak już zaznaczono, Sąd ten nie przeanalizował i nie ocenił dowodów leżących u podstaw skazania oskarżonych przez Sąd pierwszej instancji. Trudno przecież uznać za wystarczające, w istocie jednozdaniowe, zbiorcze odniesienie się do dowodów z treści zabezpieczonych nagrań i zapisków z wnioskiem, iż nie dają podstaw do uznania, że wina oskarżonych w tym zakresie nie została udowodniona. W konsekwencji, Sąd odwoławczy nie dokonał ustaleń faktycznych umożliwiających uniewinnienie oskarżonych od poszczególnych czynów. W powyższym stanie rzeczy autor kasacji słusznie zarzucił, że Sąd Okręgowy: - „zaniechał przeprowadzenia i przedstawienia w uzasadnieniu wyroku wnikliwej i kompletnej, a przy tym zgodnej z zasadami logiki i prawidłowego rozumowania oceny całokształtu materiału dowodowego”; - nie dokonał w szczególności oceny „rozmów zarejestrowanych w trakcie kontroli operacyjnej >>A.<< i >>A.1<<; - nie przeprowadził oceny rozmów „utrwalonych w trakcie kontroli operacyjnej >>P.<< pomiędzy A. S.– Ś. i J. U. (…) oraz T. Ś. i J. U.”; - zaniechał powiązania rozmów prowadzonych przez oskarżonych z J. U. „z datami egzaminów, do których podchodziły osoby korzystające z płatnej protekcji – wymienione w zarzutach” oraz oparł się „wybiórczo jedynie na fragmentach rozmów zarejestrowanych w trakcie tych kontroli”, skutkiem czego było uznanie, że w odniesieniu do czynów opisanych w wyroku reformatoryjnym „wina oskarżonych w zakresie płatnej protekcji nie została udowodniona”. Przytoczone tezy zostały obszernie uzasadnione w motywacyjnej części kasacji. Zaistniały stan rzeczy był konsekwencją rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i 424 § 1 k.p.k. oraz art. 7 i 410 k.p.k., co – zważywszy na treść rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, miało istotny wpływ na wydane orzeczenie. W tym stanie rzeczy konieczne było uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Łomży w zaskarżonej części i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Rozstrzygnięcie to nie oznacza, że Sąd Najwyższy wyklucza możliwość ponownego uniewinnienia oskarżonych w omawianym zakresie. Wadliwość postępowania przed Sądem odwoławczym uniemożliwiła w istocie odniesienie się do tej kwestii. Wymaga to przecież uprzedniej kompleksowej oceny dowodów w ich wzajemnym powiązaniu, a następnie poczynienia ustaleń faktycznych, co będzie obowiązkiem Sądu rozpoznającego sprawę ponownie, zwłaszcza przy stwierdzeniu potrzeby jej badania przez pryzmat rażącej niesprawiedliwości wyroku w rozumieniu art. 440 k.p.k. [ał]Ś [PGW]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI