IV KK 404/25

Kasacja została wniesiona przez obrońcę skazanego L.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie skazujący skazanego z art. 226 § 1 k.k. i in. Obrońca zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 6 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 4 k.p.k. i art. 452 § 2 k.p.k. Główne zarzuty dotyczyły oddalenia wniosków dowodowych oskarżonego, w tym o przeprowadzenie obserwacji psychiatrycznej oraz dopuszczenie dowodu z nowych opinii biegłych z zakresu psychiatrii, neurologii i innych specjalności. Obrońca argumentował, że stan zdrowia skazanego (guz przysadki, problemy neurologiczne, przyjmowane leki) mógł mieć wpływ na jego postrzeganie rzeczywistości w chwili popełnienia czynów. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Sąd uznał, że sąd odwoławczy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym opinię biegłych psychiatrów, którzy podtrzymali swoje wcześniejsze stanowisko. Sąd Najwyższy podkreślił, że badanie rezonansem magnetycznym z późniejszego okresu nie miało znaczenia dla oceny czynów popełnionych wcześniej, a sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania opinii biegłych ani do dopuszczenia dowodów z innych specjalności. Kasacja została oddalona, a obrońcy z urzędu zasądzono wynagrodzenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający