IV KK 404/25

SN
IV KK 404/25
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie
L.S.
skazanego z art. 226 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
w dniu 26 listopada 2025 r.,
kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej
z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt VII Ka 363/24
,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie
z dnia 26 lutego 2024 r., sygn. akt II K 805/22
,
postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. I.G. (Kancelaria w C.), jako obrońcy skazanego wyznaczonemu z urzędu, kwotę 885,60 (słownie: osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych, obejmującą już należny VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji;
3. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa
.
[WB]
UZASADNIENIE
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt VII Ka 363/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 26 lutego 2024 r., sygn. akt II K 805/22, wniósł obrońca skazanego. Zarzucił
w niej rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. obrazę przepisów postępowania w postaci naruszenia:
1.
art. 6 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego, a także zgłoszonych przez obrońcę tj. nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie obserwacji psychiatrycznej, wniosku o dopuszczenie dowodu z nowej opinii biegłych z zakresu psychiatrii – bez należytego uzasadnienia i przeprowadzenia analizy ich znaczenia dla sprawy, pomimo że stan zdrowia oskarżonego, tj. guz przysadki oraz inne kwestie zdrowotne wykazane przez oskarżonego – problemy neurologiczne, leki, które oskarżony przyjmuje mogły mieć wpływ na jego postrzeganie rzeczywistości w chwili popełnienia zarzucanych czynów, co z kolei doprowadziło do naruszenia prawdy materialnej i prawa do obrony oskarżonego;
2.
art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. wyrażające się w niedostatecznym rozważeniu zarzutów zawartych w apelacji obrońcy w zakresie dotyczącym prawidłowości przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych z zakresu psychiatrii, a następnie oceny tej opinii, co do której Sąd II instancji uznał, że badanie przedłożone przez oskarżonego do akt sprawy nie ma znaczenia dla wydanej opinii i nie ma wpływu na jej wiarygodność, ale przy tym pominął w ogóle kwestię leków, które oskarżony zażywał w chwili zarzucanego mu czynu, a w opinii nie ma o tym wzmianki, a opinia ta ma istotne znaczenie w sprawie;
3.
art. 4 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k. poprzez zaniechanie uzupełnienia materiału dowodowego sprawy i nieprzeprowadzenie dowodu z nowej opinii biegłych z zakresu psychiatrii, a także z zakresu neurologii, endokrynologii, neurochirurgii, onkologii i hematologii jak również biegłego psychologa, a także uzupełnienia wydanej opinii psychiatrycznej o odpowiedzi: „czy lek D., który zażywa oskarżony, a także guz na płacie czołowym oraz naczyniak żylny umiejscowiony w tylnoprzyśrodkowej części płata czołowego oddziałuje na zachowanie oskarżonego? Jeżeli tak – to w jaki sposób? Czy mogły spowodować niekontrolowane napady agresji? Czy mogły spowodować wypowiadanie niekontrolowanego obraźliwych słów?”;
4.
art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez zaaprobowanie w toku kontroli instancyjnej dokonanej przez Sąd II instancji oczywiście błędnej, niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania oceny dowodów, okoliczności błędnego przyjęcia i oparcia przez Sąd I i II instancji, że guz przysadki oraz inne kwestie zdrowotne wykazane przez oskarżonego – problemy neurologiczne, leki, które oskarżony przyjmuje nie mają znaczenia, m.in. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów i wniosków określonych w apelacji, w sytuacji gdy Sąd II instancji miał bezwzględny obowiązek merytorycznego i należytego rozpoznania wszystkich zarzutów zawartych w apelacji oraz zawartych w niej wniosków, a nie jedynie lakonicznego ich opisania.
Powyższe uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w przypadku rozpoznania tych zarzutów Sąd II instancji powinien wydać odmienny wyrok i uniewinnić skazanego w zakresie przypisanych mu czynów;
5.
rażące naruszenie prawa procesowego wyrażające się w oparciu ustaleń faktycznych orzeczenia na opinii biegłych, która nie zawierała wszystkich okoliczności, ponieważ opinia uzupełniająca wydana przez biegłych przed Sądem II instancji, a także opinia o stanie zdrowia psychicznego z 22 maja 2023 r., nie wyjaśnia czy lek D., który zażywa, a także guz na płacie czołowym oraz naczyniak żylny umiejscowiony w tylnoprzyśrodkowej części płata czołowego oddziałuje na zachowanie oskarżonego, a okoliczności te są istotne do rozstrzygnięcia, a ich wyjaśnienie wymaga wiedzy specjalistycznej (nawet z treści ulotki leku D. przedstawionej przez obrońcę na rozprawie z 30.10.2023 r. wynika, że mogą pojawić się po zażywaniu tego leku: agresywność, urojenia, zaburzenia psychotyczne.
W konkluzji
obrońca wniósł
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Cieszynie do ponownego rozpoznania
, a nadto o zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych w całości i zasądzenie na rzecz obrońcy z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście bezzasadna, co skutkowało jej oddaleniem jako takiej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Na wstępie dostrzec trzeba, że nie jest poprawnie sformułowany wniosek kasacji, skoro obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Cieszynie do ponownego rozpoznania. Przekazanie sprawy wskazanemu Sądowi Rejonowemu wymagałoby bowiem uprzedniego uchylenia zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Cieszynie.
Przechodząc do uwag merytorycznych przypomnieć wypada, że kasacja, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, służy eliminacji prawomocnych orzeczeń sądów, które ze względu na charakter (doniosłość) wadliwości, jaką są obarczone, nie mogą ostać się w obrocie prawnym. Podnoszone w tej skardze zarzuty powinny wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k. lub inne, ale przy tym rażące, naruszenie prawa, do jakiego doszło w postępowaniu odwoławczym, co w konsekwencji mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. Dla uwzględnienia kasacji niezbędne było zatem wykazanie w tej skardze, że przy dokonywaniu kontroli odwoławczej w rzeczywistości doszło do uchybienia i to o tak rażącym natężeniu, że można przyrównywać je do bezwzględnych przyczyn odwoławczych, a gdyby nie owo naruszenie, to zaskarżone orzeczenie byłoby inne. Tego w sprawie niniejszej obrońcy nie udało się jednak wykazać.
Odnosząc się zbiorczo do podniesionych zarzutów, jako że przemawia za tym charakter kasacji, zwrócić wpierw trzeba uwagę, że Sąd odwoławczy dopuścił w toku postępowania apelacyjnego dowód z uzupełniającej opinii biegłych lekarzy psychiatrów, którzy podtrzymali poprzednio wydaną przez siebie opinię i jej wnioski. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania wywołanej opinii, uznając ją za opinię jasną i pełną. W konsekwencji Sąd ten uznał również za trafne stanowisko Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku dowodowego o dopuszczenie biegłych innych specjalności (z zakresu neurologii, endokrynologii, neurochirurgii, onkologii i hematologii). Podkreślić trzeba, że biegli psychiatrzy wypowiadali się ponadto odnośnie do stwierdzonej u oskarżonego torbieli szyszynki (a nie guza hormonalnie czynnego - co jak zauważył Sąd odwoławczy znalazło potwierdzenie w wykonanych w okresie, kiedy oskarżony dopuszczał się przypisanych mu czynów badaniach rezonansu magnetycznego z 13.01.2022 r.), podnosząc, że nie miała ona istotnego znaczenia w sprawie. Natomiast przedstawiony wynik badania rezonansem magnetycznym z 9.05.2023 r. nie ma z tej perspektywy znaczenia, skoro badanie to miało miejsce ponad rok po dacie ostatniego z przypisanych skazanemu czynów, co zasadnie podniósł Sąd odwoławczy. Dostrzec trzeba, że na rozprawie odwoławczej Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku oskarżonego o przeprowadzenie obserwacji sądowo-psychiatrycznej, wywodząc zasadnie, że w rozpatrywanej sprawie biegli nie zgłosili takiej konieczności.
Biegli psychiatrzy wypowiadali się na rozprawie odwoławczej również w kwestii leku D., podnosząc, że nie jest on im znany. W związku z czym obrońca na rozprawie odwoławczej wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych z zakresu neurologii i endokrynologii na okoliczność czy lek D. mógł oddziaływać na zachowanie oskarżonego w czasie czynu. Na podstawie art. 368 § 2 k.p.k. wniosku tego jednak nie rozpoznano, jako zgłoszonego ponownie w oparciu o te same podstawy faktyczne, po oddaleniu poprzedniego wniosku.
Obrońca obecnie polemizuje z tymi wszystkimi wywodami Sądu odwoławczego nadal dostrzegając potrzebę wywołania kolejnej opinii sądowo-psychiatrycznej oraz opinii biegłych dodatkowych specjalności, o jakich wcześniej była mowa. Obrońca wywodzi również, że badanie rezonansem magnetycznym z 9.05.2023 r. wskazuje na nowe schorzenie w mózgu oskarżonego, które mogło powstać już w okresie począwszy od dnia 14.01.2022 r. do dnia 9.05.2023 r. Rzecz jednak w tym, że są to wyłącznie spekulacje, a Sąd odwoławczy przekonująco przyjął, że miarodajne jest w tym względzie badanie rezonansem magnetycznym z 13.01.2022 r.
Okoliczność, że stanowisko Sądu odwoławczego nie znalazło aprobaty obrońcy sama w sobie nie może rzecz jasna przekonywać, że doszło do naruszenia prawa o kasacyjnym charakterze. Dlatego też Sąd Najwyższy oddalił tę kasację jako oczywiście bezzasadną, zwalniając skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i zasądzając obrońcy z urzędu stosowne wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji w niniejszej sprawie.
Mając to wszystko na względzie orzeczono, jak w postanowieniu.
[WB]
[a.ł]
‎