Orzeczenie · 2016-03-08

IV KK 379/15

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2016-03-08
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokanajwyższy
poświadczenie nieprawdyart. 271 k.k.kasacjaSąd Najwyższytryb uproszczonyart. 335 k.p.k.zaświadczenie o zatrudnieniuoszustwo kredytowe

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego S. P. od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 października 2013 r. Sąd Rejonowy uznał S. P. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. (poświadczenie nieprawdy w dokumencie) poprzez wystawienie T. F. fałszywego zaświadczenia o zatrudnieniu i dochodach, co miało pomóc T. F. w uzyskaniu pożyczki. Wyrok został wydany na posiedzeniu w trybie art. 335 § 1 k.p.k., bez przeprowadzania rozprawy. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, wskazując, że okoliczności popełnienia czynu budziły wątpliwości, a S. P. nie wyczerpał znamion przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska Prokuratora Generalnego. Podkreślono, że przestępstwo z art. 271 § 1 k.k. jest przestępstwem indywidualnym, a uprawnienie do wystawienia dokumentu musi mieć charakter publicznoprawny. Właściciel firmy nie jest osobą uprawnioną do wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniu w rozumieniu tego przepisu, jeśli osoba ta nie jest jego pracownikiem. Sąd Najwyższy wskazał, że działanie S. P. mogło być rozpatrywane co najwyżej w kontekście pomocnictwa do oszustwa kredytowego (art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k.). Ponieważ sąd nie mógłby orzec na niekorzyść S. P. w przypadku ponownego rozpoznania sprawy (zakaz reformationis in peius), Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i uniewinnił S. P., obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 271 § 1 k.k. w kontekście wystawiania zaświadczeń przez właścicieli firm oraz stosowanie art. 335 § 1 k.p.k.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji braku uprawnienia do wystawienia dokumentu w rozumieniu art. 271 § 1 k.k. przez właściciela firmy wobec osoby niebędącej jego pracownikiem.

Zagadnienia prawne (2)

Czy właściciel firmy, który wystawia zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodach osobie, która faktycznie nie jest jego pracownikiem, popełnia przestępstwo z art. 271 § 1 k.k. (poświadczenie nieprawdy)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, właściciel firmy nie jest osobą uprawnioną do wystawienia takiego zaświadczenia w rozumieniu art. 271 § 1 k.k., jeśli osoba ta nie jest jego pracownikiem. Uprawnienie to ma charakter publicznoprawny i wiąże się z prowadzeniem stosunku pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołując się na wcześniejsze orzecznictwo, w tym uchwałę I KZP 12/04, stwierdził, że uprawnienie do wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniu przysługuje wyłącznie pracodawcy wobec swojego pracownika. Samo prowadzenie działalności gospodarczej nie nadaje takiego uprawnienia wobec osób trzecich.

Czy sąd może uwzględnić wniosek o skazanie bez rozprawy (art. 335 § 1 k.p.k.), jeśli okoliczności popełnienia czynu budzą wątpliwości lub czyn nie wyczerpuje znamion zarzucanego przestępstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie może uwzględnić takiego wniosku, jeśli okoliczności popełnienia czynu budzą wątpliwości lub jeśli czyn nie wyczerpuje znamion zarzucanego przestępstwa. Sąd ma obowiązek dokonać kontroli istnienia przesłanek z art. 335 § 1 k.p.k.

Uzasadnienie

Jedną z kluczowych przesłanek uwzględnienia wniosku o skazanie bez rozprawy jest brak wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu. Jeśli sąd stwierdzi, że czyn nie wyczerpuje znamion zarzucanego przestępstwa, powinien skierować sprawę na rozprawę.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i uniewinnienie
Strona wygrywająca
S. P.

Strony

NazwaTypRola
S. P.osoba_fizycznaskazany
T. F.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący
Prokuratura Krajowaorgan_państwowyinna

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 271 § § 1

Kodeks karny

Przestępstwo indywidualne, którego podmiotem jest funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu. Uprawnienie to musi mieć charakter publicznoprawny i nie obejmuje ogólnej kompetencji do uczestniczenia w obrocie cywilnoprawnym.

k.p.k. art. 335 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przesłanka do wydania wyroku skazującego bez rozprawy; wymaga, aby okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości.

k.p.k. art. 537 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do uchylenia wyroku i uniewinnienia oskarżonego w przypadku uwzględnienia kasacji.

Pomocnicze

k.k. art. 18 § § 3

Kodeks karny

Dotyczy pomocnictwa w popełnieniu przestępstwa, co mogło być rozpatrywane w stosunku do S. P. zamiast zarzutu z art. 271 § 1 k.k.

k.k. art. 297 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy oszustwa kredytowego, w kontekście którego S. P. mógłby być uznany za pomocnika.

k.p.k. art. 443

Kodeks postępowania karnego

Zakaz reformationis in peius, uniemożliwiający orzeczenie na niekorzyść skazanego po wniesieniu kasacji na jego korzyść.

PDG

Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej

Podjęcie działalności gospodarczej nie jest równoznaczne z uprawnieniem do wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

S. P. nie był osobą uprawnioną do wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniu w rozumieniu art. 271 § 1 k.k. • Sąd Rejonowy nie dokonał należytej kontroli przesłanek z art. 335 § 1 k.p.k. • Okoliczności popełnienia czynu przez S. P. budziły wątpliwości.

Godne uwagi sformułowania

uprawnienie do wystawienia dokumentu musi mieć charakter publicznoprawny • nie obejmuje ono ogólnej kompetencji do uczestniczenia w obrocie oraz zawierania umów o charakterze cywilnoprawnym • pracodawca nie ma potencjalnego uprawnienia do wystawiania tego rodzaju dokumentów każdej osobie fizycznej, a wyłącznie pracownikowi w rozumieniu art. 2 k.p. • podjęcie działalności gospodarczej w ujęciu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej nie jest równoznaczne z uprawnieniem do wystawienia tego rodzaju zaświadczenia

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

przewodniczący-sprawozdawca

Krzysztof Cesarz

członek

Roman Sądej

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 271 § 1 k.k. w kontekście wystawiania zaświadczeń przez właścicieli firm oraz stosowanie art. 335 § 1 k.p.k."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku uprawnienia do wystawienia dokumentu w rozumieniu art. 271 § 1 k.k. przez właściciela firmy wobec osoby niebędącej jego pracownikiem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne stosowanie przepisów prawa karnego i proceduralnego, nawet w trybie uproszczonym. Uniewinnienie od zarzutu poświadczenia nieprawdy z powodu braku formalnego uprawnienia jest ciekawym przykładem interpretacji prawa.

Czy właściciel firmy może trafić do więzienia za wystawienie fałszywego zaświadczenia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst