Orzeczenie · 2015-02-11

IV KK 379/14

Sąd

Sąd Najwyższy

Data

2015-02-11

SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚrednianajwyższy

pobiciekradzieżsamochódkasacjaSąd Najwyższykodeks karnypostępowanie karne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanych A. B. i M. K. w sprawie dotyczącej pobicia Ł. G. i kradzieży samochodu marki Mercedes. Sąd Rejonowy w T. pierwotnie skazał oskarżonych, w tym M. K., za pobicie Ł. G. i zaboru w celu krótkotrwałego użycia pojazdu. M. K. został skazany z art. 158 § 1 k.k. i art. 289 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 64 § 1 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności, a także za czyn z art. 244a § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, z karą łączną 3 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w T. utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca M. K. wniósł kasację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania i błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Najwyższy uznał kasacje za oczywiście bezzasadne, wskazując na chybione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych i błędnej oceny dowodów. Podkreślono, że skazanie opierało się nie tylko na zeznaniach pokrzywdzonego, ale również na zeznaniach świadka J. Ś. oraz wynikach badania lekarskiego, a także na fakcie, że M. K. nie zaprzeczał swojej obecności na miejscu zdarzenia. Sąd Najwyższy oddalił obie kasacje i zasądził od skazanych koszty postępowania kasacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, w szczególności stosowania przepisów proceduralnych przez sąd odwoławczy oraz oceny dowodów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomowej wykładni prawa.

Zagadnienia prawne (4)

Czy naruszenie przepisów postępowania przez sąd odwoławczy, takich jak art. 7, 410, 424 § 1 k.p.k., może być podstawą do uwzględnienia kasacji, jeśli przepisy te dotyczą postępowania przed sądem pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia przepisów art. 7, 410 i 424 § 1 k.p.k. przez sąd odwoławczy nie mogą być uznane za trafne, jeśli sąd ten nie wszedł w rolę sądu a quo, nie przeprowadził ponownie analizy dowodów ani nie sporządził uzasadnienia o cechach uzasadnienia pierwszoinstancyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przepisy art. 7, 410 i 424 § 1 k.p.k. co do zasady odnoszą się do postępowania przed sądem I instancji. Naruszenie tych przepisów przez sąd odwoławczy mogłoby nastąpić jedynie w sytuacji, gdyby ten sąd wszedł w rolę sądu pierwszej instancji, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Czy sąd odwoławczy narusza art. 452 § 2 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z akt innej sprawy, jeśli przepis ten jedynie daje możliwość, a nie obliguje sądu do takiego działania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, nieskorzystanie przez sąd odwoławczy z możliwości przeprowadzenia dowodu na rozprawie, wynikającej z art. 452 § 2 k.p.k., nie prowadzi do naruszenia tego przepisu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 452 § 2 k.p.k. zawiera normę dającą możliwość przeprowadzenia dowodu na rozprawie, a nie nakazującą to. Nieskorzystanie z tej możliwości nie stanowi naruszenia przepisu.

Czy zakwestionowanie depozycji złożonych przez daną osobę w jednym postępowaniu nakazuje odrzucenie wyjaśnień lub zeznań złożonych przez tę samą osobę w innym postępowaniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zakwestionowanie depozycji w jednym postępowaniu nie oznacza automatycznego odrzucenia wyjaśnień lub zeznań złożonych w innym postępowaniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że obrońca błędnie zakładał, iż zakwestionowanie zeznań pokrzywdzonego w jednym postępowaniu (gdzie występował jako podejrzany) powinno skutkować odrzuceniem jego zeznań w niniejszej sprawie (gdzie występował jako świadek). Sąd Okręgowy słusznie uznał, że wyjaśnienia złożone w zupełnie innej sprawie nie są pomocne do oceny prawdziwości zeznań w niniejszym postępowaniu.

Czy skazanie oparte wyłącznie na zeznaniach pokrzywdzonego jest dopuszczalne, jeśli istnieją inne dowody potwierdzające ustalenia faktyczne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, skazanie nie opiera się wyłącznie na zeznaniach pokrzywdzonego, jeśli istnieją inne dowody potwierdzające ustalenia faktyczne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że skazanie M. K. nie opierało się tylko na zeznaniach Ł. G. Wskazano na zeznania świadka J. Ś., wynik badania lekarskiego pokrzywdzonego, fakt zaboru samochodu oraz okoliczność, że pokrzywdzony znał M. K. i ten ostatni nie miał zasłoniętej twarzy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalić obie kasacje

Strony

Nazwa	Typ	Rola
A. B.	osoba_fizyczna	skazany
M. K.	osoba_fizyczna	skazany
Ł. G.	osoba_fizyczna	pokrzywdzony
J. G.	osoba_fizyczna	właściciel pojazdu
Skarb Państwa	organ_państwowy	strona postępowania

Przepisy (24)

Główne

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 289 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 244a § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 535 § 3

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 395

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 447 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 452 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 527 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacje obrońców są oczywiście bezzasadne. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez sąd odwoławczy są chybione. • Przepisy art. 7, 410, 424 § 1 k.p.k. odnoszą się do postępowania przed sądem I instancji i nie zostały naruszone przez sąd odwoławczy. • Nieskorzystanie z możliwości przeprowadzenia dowodu na rozprawie z art. 452 § 2 k.p.k. nie stanowi naruszenia tego przepisu. • Zakwestionowanie zeznań w jednym postępowaniu nie skutkuje odrzuceniem zeznań w innym postępowaniu. • Skazanie opierało się na wielu dowodach, nie tylko zeznaniach pokrzywdzonego.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 167, 201, 395, 7, 5 § 2 k.p.k.). • Błędy w ustaleniach faktycznych. • Sprzeczność między treścią rozstrzygnięcia a uzasadnieniem. • Logiczna sprzeczność w treści zarzutu. • Naruszenie art. 7, 410, 424 § 1 k.p.k. przez sąd odwoławczy. • Naruszenie art. 452 § 2 k.p.k. przez nieprzeprowadzenie dowodu z akt innej sprawy. • Oddalenie wniosku dowodowego uniemożliwiło zweryfikowanie wiarygodności zeznań pokrzywdzonego.

Godne uwagi sformułowania

kasacji wniesionych przez obrońców skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 kwietnia 2014 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 grudnia 2013 r., postanowił: 1. oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne • Pogląd prokuratora o oczywistej bezzasadności kasacji zasługiwał na aprobatę, bowiem zarzuty podniesione przez skarżącego okazały się zupełnie chybione. • chociaż autor kasacji zaskarżył wyrok w całości, to zarzuty skargi i jej uzasadnienie odnoszą się do skazania M. K. za przestępstwo popełnione na szkodę Ł. G., natomiast w żadnej mierze nie dotyczą skazania za czyn z art. 244a k.k. • przepisy te, co do zasady, odnoszą się do postępowania przed sądem I instancji, a ich naruszenie przez sąd odwoławczy mogłoby nastąpić, gdyby sąd ten wszedł w rolę sądu a quo • przepis ten nie obliguje sądu odwoławczego do określonego postąpienia, a jedynie zawiera normę dającą możliwość takiego postąpienia • Skarżący zdaje się wychodzić z założenia, że zakwestionowanie depozycji złożonych przez określoną osobę w jednym postępowaniu nakazuje odrzucić wyjaśnienia, bądź zeznania złożone przez nią w innym postępowaniu, co nie jest rozumowaniem prawidłowym. • treść wyjaśnień składanych przez Ł. G. w charakterze podejrzanego w zupełnie innej sprawie nie jest w żaden sposób pomocna do oceny prawdziwości zeznań Ł. G. w charakterze świadka w niniejszym postępowaniu

Skład orzekający

Zbigniew Puszkarski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, w szczególności stosowania przepisów proceduralnych przez sąd odwoławczy oraz oceny dowodów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomowej wykładni prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy typowych zarzutów podnoszonych w kasacjach karnych, w tym kwestii proceduralnych i oceny dowodów. Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady stosowania przepisów k.p.k. w postępowaniu odwoławczym i kasacyjnym.

“Sąd Najwyższy: Jakie błędy w kasacji mogą pogrzebać szanse na uchylenie wyroku?”

Dane finansowe

WPS: 35 000 PLN

opłata_od_kasacji: 450 PLN

zwrot_wydatków: 516,38 PLN

opłata: 400 PLN

zwrot_kosztów_zastępstwa_adwokackiego: 420 PLN

koszty_sądowe: 405 PLN

Asystent AI dla prawników