IV KK 376/19

Sąd Najwyższy2019-10-03
SNKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceWysokanajwyższy
alimentykara pozbawienia wolnościkasacjanaruszenie prawa procesowegosąd najwyższyapelacjaprawo karne

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego, który nieprawidłowo podwyższył karę pozbawienia wolności oskarżonego, mimo że apelację wniósł tylko sam oskarżony.

Prokurator wniósł kasację na korzyść skazanego T.J. od wyroku Sądu Okręgowego, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego, podwyższając karę pozbawienia wolności z 1 miesiąca do 6 miesięcy. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając rażące naruszenie art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k., ponieważ sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść oskarżonego, gdy apelację wniósł tylko on sam. W konsekwencji uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez Prokuratora Rejonowego na korzyść skazanego T.J. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w K. pierwotnie skazał T.J. za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego (art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k.) i wymierzył mu karę jednego miesiąca pozbawienia wolności. Oskarżony wniósł apelację, a Sąd Okręgowy zmienił wyrok, złagodził karę do 6 miesięcy pozbawienia wolności, co w rzeczywistości było jej podwyższeniem. Prokurator zarzucił w kasacji rażące naruszenie art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k., wskazując, że sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść oskarżonego, skoro apelację wniósł tylko on, a środek odwoławczy na jego niekorzyść nie został wniesiony. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywistą i zasadną, stwierdzając, że Sąd Okręgowy rażąco naruszył wskazany przepis, podwyższając karę pozbawienia wolności z 1 miesiąca do 6 miesięcy, co miało istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie może orzec na niekorzyść oskarżonego w takiej sytuacji.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k., sąd odwoławczy nie może orzec na niekorzyść oskarżonego, gdy środek odwoławczy został wniesiony tylko na jego korzyść. Podwyższenie kary pozbawienia wolności przez Sąd Okręgowy było rażącym naruszeniem tego przepisu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

T. J. (skazany)

Strony

NazwaTypRola
T. J.osoba_fizycznaskazany
M. J.osoba_fizycznapokrzywdzony
F. J.osoba_fizycznapokrzywdzony
I. J.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokurator Rejonowy w K.organ_państwowywnioskodawca kasacji

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 434 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Sąd odwoławczy nie może orzec na niekorzyść oskarżonego, jeżeli środek odwoławczy został wniesiony tylko na jego korzyść.

Pomocnicze

k.k. art. 209 § 1a

Kodeks karny

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 209 § 12

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Okręgowy podwyższył karę pozbawienia wolności oskarżonemu, mimo że apelację wniósł tylko sam oskarżony, a nie wniesiono środka odwoławczego na jego niekorzyść, co stanowi rażące naruszenie art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jest w oczywistym stopniu zasadna wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisu prawa procesowego sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść oskarżonego podwyższenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności do 6 miesięcy

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

przewodniczący

Małgorzata Gierszon

sprawozdawca

Zbigniew Puszkarski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego, gdy apelację wniósł tylko on sam."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy apelację wnosi sam oskarżony, a nie ma środka odwoławczego na jego niekorzyść.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje kluczową zasadę prawa karnego procesowego dotyczącą zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego, co jest fundamentalne dla obrony praw oskarżonego.

Sąd podwyższył karę, mimo że apelował tylko skazany? Sąd Najwyższy wyjaśnia, dlaczego to błąd!

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV KK 376/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
‎
SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)
‎
SSN Zbigniew Puszkarski
Protokolant Małgorzata Gierczak
w sprawie
T. J.
skazanego z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 3 października 2019 r.
kasacji, wniesionej przez prokuratora na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…)
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt IX K (…)
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w K.  do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt IX K (…), Sąd Rejonowy w K. uznał oskarżonego T.J. za winnego tego, że od dnia 25 kwietnia 2016 r. do dnia 5 kwietnia 2018 r. w K. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem sądowym wydanym przez Sąd Rejonowy w P.  o sygn. akt IC (…)  z dnia 15 lutego 2011 r., gdzie łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, przy czym naraził w ten sposób osoby najbliższe tj. M.J., F.J. i I.J.  na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. czynu z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 209 § 12 k.k. wymierzył mu karę jednego miesiąca pozbawienia wolności.
Od tego wyroku apelację wniósł sam oskarżony, który w piśmie procesowym (nie zawierającym daty) uznanym za apelację stwierdził jedynie, że „odwołuje się od (wspomnianego) wyroku i prosi o skierowanie sprawy do Sądu Okręgowego.”
Po rozpoznaniu wniesionej przez oskarżonego apelacji Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności złagodził do 6 miesięcy; w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymał w mocy.
Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Rejonowy w K..
Prokurator zarzucił temu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k. polegające na zmianie wyroku sygn. akt IX K (…) Sądu Rejonowego w K. przez podwyższenie do 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu tym wyrokiem kary 1 miesiąca pozbawienia wolności pomimo, że apelację w tej sprawie wniósł oskarżony, zaś nie wniesiono środka odwoławczego na jego niekorzyść i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest w oczywistym stopniu zasadna.
Zaskarżony nią wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisu prawa procesowego, tj. art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k., co zważywszy na charakter tego uchybienia i jego skutki , miało istotny wpływ na treść tego wyroku.
Nie ulega wszak wątpliwości, że wyrok Sądu Rejonowego został zaskarżony apelacją przez samego oskarżonego i nie był skarżony na niekorzyść przez oskarżyciela publicznego. W takiej sytuacji procesowej sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść oskarżonego. O tym wprost stanowi przywołany art. 434 §
1 pkt 1 k.p.k. Sąd Okręgowy jednak takie rozstrzygnięcie wydał. Pomimo tego, że Sąd
meriti
wymierzył oskarżonemu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności i pomimo braku apelacji na niekorzyść oskarżonego od tego wyroku, podwyższył orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 6 miesięcy. Sama formuła tego orzeczenia („wymierzoną karę …łagodzi”) pozwala przypuszczać, iż taka zmiana wymiaru orzeczonej kary była następstwem błędnego odczytania wymiaru kary orzeczonej przez Sąd I instancji oskarżonemu, nie zaś świadomej decyzji. Nie zmienia to jednak oceny co do tego, iż – tak postępując – Sąd Okręgowy rażąco uchybił przywołanemu przepisowi prawa procesowego i miało to istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Kara w ten sposób wymierzona oskarżonemu przez Sąd Okręgowy przewyższała aż o pięć miesięcy karę wymierzoną przez Sąd Rejonowy, której – przy braku apelacji na niekorzyść oskarżonego – Sąd II instancji nie mógł zaostrzać.
Stąd zaistniały wszelkie przesłanki do uznania oczywistej zasadności kasacji prokuratora i w konsekwencji konieczność uchylenia zaskarżonego nią wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd ten dokonując na nowo kontroli instancyjnej wyroku Sądu
meriti
uwzględni powyższe wnioski i spostrzeżenia.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak wyżej.
as

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI