IV KK 366/24

Sąd Najwyższy2024-10-22
SNKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚrednianajwyższy
kasacjapostępowanie karnesąd najwyższydowodyprawo procesowe karneart. 157 k.k.

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, obciążając go kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego A.P. od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim. Kasacja zarzucała naruszenie przepisów proceduralnych, w tym oddalenie wniosków dowodowych, naruszenie prawa do obrony oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, szczegółowo analizując poszczególne zarzuty i wskazując na ich niezasadność lub niedopuszczalność w postępowaniu kasacyjnym. W konsekwencji oddalono kasację i obciążono skazanego kosztami sądowymi.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jerzego Grubby rozpoznał na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawę dotyczącą kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego A.P., skazanego za przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. Kasacja była skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 7 maja 2024 r. (sygn. akt VIII Ka 1148/23), który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 31 października 2023 r. (sygn. akt II K 197/23). Sąd Najwyższy postanowił oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że pierwszy zarzut kasacji dotyczący naruszenia art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 i 1a k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych został uznany za niezasadny, mimo pewnych zastrzeżeń co do motywacji sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie służy ponownej ocenie materiału dowodowego. Odniesiono się również do możliwości wznowienia postępowania w przypadku wszczęcia odrębnego postępowania przygotowawczego. Kolejne zarzuty dotyczące naruszenia art. 2 § 2 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 424 k.p.k., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 EKPC zostały uznane za niezasadne lub niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (pkt 4) został uznany za niedopuszczalny na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdził brak wykazania przez autora kasacji uchybień o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogłyby wpłynąć na treść orzeczenia. W związku z tym kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami sądowymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, o ile decyzja sądu odwoławczego została wyczerpująco umotywowana i cechuje się zgodnością z zasadami prawidłowego rozumowania, nawet jeśli argumentacja dotycząca przedłużania postępowania brzmi niezręcznie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że analiza postanowienia sądu odwoławczego w przedmiocie oddalenia wniosków dowodowych wykazała, iż decyzja ta została wyczerpująco umotywowana i osadzona w realiach sprawy, a ponadto cechuje się zgodnością z zasadami prawidłowego rozumowania. Nawet jeśli argument o chęci intencjonalnego przedłużania postępowania przez stronę brzmi niezręcznie, nie rzutuje to na ocenę pozostałych argumentów przemawiających za oddaleniem wniosków.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w kontekście kosztów)

Strony

NazwaTypRola
A.P.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (16)

Główne

k.k. art. 157 § §1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § § 1 i 1a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § §1 pkt 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 540 § §1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 541 § §1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 2 § §2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § §2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § §3

Kodeks postępowania karnego

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

EKPC art. 6 § ust. 1

Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

k.p.k. art. 8

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 523 § §1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Oddalenie wniosków dowodowych było prawidłowe i wyczerpująco uzasadnione. Zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych są niezasadne lub niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Błąd w ustaleniach faktycznych nie może być podstawą kasacji.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170§1 i 1a k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych. Naruszenie art. 2§2 k.p.k. Naruszenie art. 5§2 k.p.k. Naruszenie art. 7 k.p.k. Naruszenie art. 410 k.p.k. Naruszenie art. 424 k.p.k. Naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Naruszenie art. 6 ust. 1 EKPC. Błąd w ustaleniach faktycznych.

Godne uwagi sformułowania

kasacja nie może służyć temu, by Sąd Najwyższy dokonywał w ramach postępowania kasacyjnego oceny materiałów, które nie zostały dopuszczone przez Sądy orzekające w sprawie jako dowody. argument o chęci intencjonalnego przedłużania przez stronę postępowania brzmi w tym kontekście co najmniej niezręcznie naruszenie art. 2§2 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd

Skład orzekający

Jerzy Grubba

ssn

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów proceduralnych dotyczących kasacji, w szczególności niedopuszczalności zarzutów opartych na błędach w ustaleniach faktycznych oraz ogólnych zasadach procesu karnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy typowych kwestii związanych z postępowaniem kasacyjnym. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, ale jest ważne dla zrozumienia granic kognicji Sądu Najwyższego w sprawach karnych.

Kasacja oddalona: Kiedy Sąd Najwyższy nie zajmuje się ustaleniami faktycznymi?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
IV KK 366/24
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024r.
sprawy
A.P.
skazanego za przestępstwo z art. 157§1 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 7 maja 2024r., sygn. akt VIII Ka 1148/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 31 października 2023r., sygn. akt II K 197/23
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego
jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
W pierwszym zarzucie kasacji jej autor wskazał na naruszenie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170§1 i 1a k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego, mających kluczowe znaczenie dla ustalenia czy w rzeczywistości doszło do popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego, uznając je za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia oraz zmierzające do przedłużenia postępowania, a których powołanie, nie było możliwe w toku postępowania przed Sądem I instancji, gdyż okoliczności nieznane wcześniej oskarżonemu ujrzały światło dzienne już po dacie wyrokowania przed Sądem I instancji.
Analiza postanowienia Sądu Odwoławczego w przedmiocie oddalenia wniosków dowodowych nakazuje jednak uznać, że decyzja Sądu w tej przestrzeni została wyczerpująco umotywowana (k. 237v-239). Choć zastrzeżenia skarżącego co do oddalenia wniosków dowodowych na podstawie art. 170§1 pkt 5 k.p.k. należy uznać za niebezpodstawne, wszak Sąd podjął decyzję procesową w ich przedmiocie po kilku miesiącach i argument o chęci intencjonalnego przedłużania przez stronę postępowania brzmi w tym kontekście co najmniej niezręcznie, to jednak okoliczność ta nie rzutuje na ocenę pozostałych argumentów przemawiających za oddaleniem wniosków dowodowych obrońcy. Rozważania Sądu dotyczące tych wniosków osadzone są w realiach przedmiotowych sprawy, a ponadto cechuje je zgodność z zasadami prawidłowego rozumowania.
Nadmienić należy w tym miejscu, że kasacja nie może służyć temu, by Sąd Najwyższy dokonywał w ramach postępowania kasacyjnego oceny materiałów, które nie zostały dopuszczone przez Sądy orzekające w sprawie jako dowody.
Powzięcie przez skazanego wątpliwości, czy w związku z toczącym się przeciwko niemu postępowaniem nie doszło do popełnienia przestępstwa, skutkowało wszczęciem postępowania przygotowawczego w sprawie o sygn.
[…]
przez Prokuraturę Rejonową Białystok – Południe w Białymstoku. Wyniki tego postępowania, o ile potwierdzą przypuszczenia skazanego i doprowadzą do prawomocnych orzeczeń skazujących, mogą stworzyć oczywistą podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541§1 k.p.k. Okoliczności badane we wspomnianym postępowaniu nie stanowiły bowiem przedmiotu rozważań Sądów orzekających w niniejszej sprawie wobec oddalenia wniosków dowodowych w tym zakresie. Sądy te nie mogły wszak prowadzić równoległego postępowania, którego przedmiotem byłoby zawinienie innych, nie objętych skargą w niniejszej sprawie, osób. Stąd, na tym etapie możliwe było jedynie ustalenie, że takie postępowanie toczy się, co Sąd rozpoznający sprawę uczynił.
Zarzut z pkt 2 kasacji również ocenić należało jako niezasadny i to nie tylko z przyczyn opisanych wyżej, ale także dlatego, że:
- n
aruszenie art. 2§2 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tym przepisie sformułowano jedną z zasad generalnych rządzących procesem karnym, która to zasada znajduje następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu. Zatem treścią zarzutu może stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów, nie zaś zasady generalnej;
- art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd;
- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k.
podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne – taka zaś sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Z tych samych przyczyn za chybiony należy uznać zarzut z pkt 3 kasacji. Orzeczenie Sądu Odwoławczego ograniczało się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji – Sąd ten nie dokonywał samodzielnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, ani też nie czynił niezależnych ustaleń faktycznych w sprawie;
- art. 410 k.p.k. nie ma wprost zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II Instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu;
- art. 424 k.p.k. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia kończącego wydanego przez sąd odwoławczy, tu zastosowanie ma art. 457§3 k.p.k.
Z kolei zarzuty naruszenia przez Sąd Odwoławczy art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności sprowadzają się w istocie do naruszenia prawa oskarżonego do obrony oraz uchybienia art. 8 k.p.k. Poza wymienieniem wspomnianych przepisów w treści zarzutu, skarżący jednak nie omówił w uzasadnieniu kasacji, na czym konkretnie ich naruszenie miałoby polegać, o ile miałoby to stanowić odrębny, niezależny od powyższych zarzut.
W ostatnim zarzucie kasacji (pkt 4) postawiono zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który - w świetle treści art. 523§1 k.p.k. - jest niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym.
Podsumowując,
autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakiegokolwiek uchybienia, a tym bardziej takiego o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.
Konsekwencją powyższego było uznanie kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.
WB.
[ms]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI