IV KK 355/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok uniewinniający oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, prostując jednocześnie omyłkę pisarską w poprzednim wyroku.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację prokuratora dotyczącą uniewinnienia Z. S. od zarzutu z art. 258 § 1 k.k. Stwierdzono, że niedociągnięcie w postaci nierozpoznania tej części sprawy przez sąd kasacyjny w poprzednim wyroku nie mogło zostać skorygowane w trybie art. 105 k.p.k. W związku z tym, uznano kasację za zasadną, uchylono zaskarżony wyrok w tej części i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Dodatkowo, sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w poprzednim wyroku Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego Z. S., dotyczącą wyroku Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego uniewinniający oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k. (pkt XLIII aktu oskarżenia). Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja prokuratora w zakresie dotyczącym utrzymania w mocy uniewinnienia Z. S. od zarzutu z art. 258 § 1 k.k. nie została rozpoznana przez Sąd Najwyższy w dniu 21 lutego 2019 r. i że niedociągnięcie to nie mogło zostać skorygowane w trybie przewidzianym w art. 105 k.p.k. W związku z tym, uznano kasację za oczywiście zasadną i uwzględniono ją na posiedzeniu bez udziału stron. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy pierwszoinstancyjne orzeczenie uniewinniające Z. S. dotyczące czynu z pkt XLIII aktu oskarżenia i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Ponadto, Sąd Najwyższy prostował oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 355/18, przez wyeliminowanie z pkt II części dyspozytywnej wyrazów „Z. S.”. Ponowne rozpoznanie odwoławcze ma odnosić się łącznie do zasadniczej części sprawy objętej wcześniejszym wyrokiem kasatoryjnym Sądu Najwyższego i do części będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, niedociągnięcie to nie mogło zostać skorygowane w trybie art. 105 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że nierozpoznanie części sprawy przez sąd kasacyjny w poprzednim wyroku stanowiło wadę proceduralną, która nie mogła być naprawiona w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Regionalnej w [...] | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 258 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten dotyczy sprostowania oczywistych omyłek pisarskich, a nie wad proceduralnych w postaci nierozpoznania części sprawy.
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu bez udziału stron w przypadku oczywistej zasadności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja prokuratora w zakresie dotyczącym utrzymania w mocy uniewinnienia Z. S. od zarzutu z art. 258 § 1 k.k. jest oczywiście zasadna.
Godne uwagi sformułowania
niedociągnięcie to nie mogło ulec skorygowaniu w trybie przewidzianym w art. 105 k.p.k. kasację oskarżyciela publicznego uznać za oczywiście zasadną sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Rafał Malarski
sprawozdawca
Andrzej Stępka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących korygowania wad proceduralnych w postępowaniu karnym oraz zasad rozpoznawania kasacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nierozpoznania części sprawy przez sąd kasacyjny i zastosowania art. 105 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w szczególności sposobu korygowania błędów sądu kasacyjnego i zasad rozpoznawania kasacji. Jest to ciekawe dla prawników procesowych.
“Sąd Najwyższy naprawia błąd proceduralny: co z nierozpoznaną częścią sprawy?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KK 355/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie Z. S. uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron w dniu 27 listopada 2019 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w […] na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa […] , utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt II K […] , I. uchyla zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy pierwszoinstancyjne orzeczenie uniewinniające Z. S. dotyczące czynu z pkt XLIII aktu oskarżenia i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym; II. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 355/18, przez wyeliminowanie z pkt II części dyspozytywnej wyrazów ,,Z. S.". UZASADNIENIE Kasacja prokuratora w zakresie atakującym utrzymanie w mocy uniewinnienie Z. S. od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k. (pkt XLIII aktu oskarżenia) nie została rozpoznana przez Sąd Najwyższy w dniu 21 lutego 2019r., a z przyczyn zasadniczych niedociągnięcie to nie mogło ulec skorygowaniu w trybie przewidzianym w art. 105 k.p.k. Odwołując się w całej rozciągłości do argumentacji wyłożonej w uzasadnieniu orzeczenia instancji kasacyjnej z 21 lutego 2019r. i do sformułowanych w tym dokumencie procesowym wskazań co do dalszego procedowania, należało kasację oskarżyciela publicznego uznać w tej części za oczywiście zasadną, co pozwoliło uwzględnić ją na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. – w brzmieniu obowiązującym od 5 października 2019r. Ponowne rozpoznanie odwoławcze powinno odnosić się łącznie do zasadniczej części sprawy objętej wcześniejszym wyrokiem kasatoryjnym Sądu Najwyższego i do części będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia z pkt I. Konsekwencją zapadłego orzeczenia kasatoryjnego, jak i zresztą postanowienia z 18 lipca 2019r., stało się sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej przez usunięcie z części dyspozytywnej (pkt II) wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r. wyrazów, „Z. S.” (art. 105 § 1 k.p.k.). Dlatego orzeczono jak na wstępie. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI