IV KK 353/13

Sygn. akt IV KK 353/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Józef Dołhy
‎
SSN Małgorzata Gierszon
Protokolant Danuta Bratkrajc
w sprawie
J. O.
‎
ukaranego z art. 77 kw
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 28 listopada 2013 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w S.
‎
z dnia 31 lipca 2013 r.
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę J. O. przekazuje Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
J. O. został obwiniony o to, że w dniu 18 marca 2013 r. około godz. 6:50 na ul. M. w S., będąc właścicielem psa, i sprawując jednocześnie nad nim opiekę, nie zachował środków ostrożności przy jego trzymaniu puszczając go bez smyczy i kagańca, tj. o czyn z art. 77 k.w. (k. 1-2).
Sąd Rejonowy wyrokiem nakazowym  z dnia 31 lipca 2013 r.:
I.
obwinionego J. O. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego ustawowe znamiona wkroczenia z art. 77 k.w. i za to na mocy art. 77 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 zł;
II.
na mocy art. 118 § 1 i 4 k.p.w. oraz art. 627 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. oraz art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223, z późn. zm.) zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 zł tytułem kosztów postępowania, w tym opłat (k.16).
Od tego wyroku kasację złożył Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w całości no korzyść J. O. i
zarzucając
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 77 k.w., poprzez wymierzenie J. O. na podstawie tego przepisu kary grzywny w wysokości 300 zł, tj. powyżej określonej granicy, z uwagi na to, że wykroczenie to zagrożone jest karą do 250 zł grzywny
wniósł
o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył,co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna.
Podzielić należy pogląd Prokuratora Generalnego, że zaskarżony wyrok jest wadliwy, gdyż wydany został z rażącym i mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszeniem przepisu prawa materialnego, wskazanego w zarzucie kasacji.
Wykroczenie z art. 77 k.w. zagrożone jest karą grzywny do 250 zł lub karą nagany. Sąd Rejonowy w S. zaś przypisując J. O. popełnienie tego czynu wymierzył mu karę grzywny , w wysokości przekraczającej górną granicę tej kary, przewidzianą za to wykroczenie, gdyż orzekł ją w wysokości 300 zł, czym rażąco naruszył normę art. 77 k.w., bowiem górna granica kary grzywny, określona tym przepisem, została przecież ustalona przez ustawodawcę na kwotę 250 zł.
Zgodzić się trzeba z Prokuratorem Generalnym, że to uchybienie miało istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie orzeczenia z uwagi na to, iż doprowadziło do nieuzasadnionego zawyżenia wysokości kary grzywny, jaka mogła zostać wymierzona obwinionemu za wykroczenie z art. 77 k.w.
Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k. orzekł jak w wyroku.