IV KK 290/17

Sygn. akt IV KK 290/17
POSTANOWIENIE
Dnia 21 września 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 września 2017 r.
sprawy
Z.Z.
‎
skazanego z art. 300 § 2 k.k.
‎
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt IV Ka (…)
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II K (…)
kasację pozostawia bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w K., który utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący Z.Z., za przestępstwo z art. 300 § 2 k.k., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz grzywnę. W kasacji obrońca skazanego podniósł zarzuty obrazy: art. 424 § 1 pkt 2 k.k., art. 404 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.
Autor kasacji zapomniał jednak, że stosownie do art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k., wyrok skazujący może być zaskarżony kasacją na korzyść oskarżonego bez ograniczeń tylko wtedy, gdy orzeczono nim karę pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia, a w innych wypadkach wyłącznie w razie podniesienia uchybień z art. 439 k.p.k. W kasacji tych ostatnich zarzutów – mimo że dotyczy ona wyroku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności – jednak nie wysunięto. Tym samym kasacja ta, w realiach sprawy jest skargą niedopuszczalną i nie powinna być w ogóle przyjęta w sądzie odwoławczym. Skoro ją jednak przyjęto i przekazano Sądowi Najwyższemu, podlega ona pozostawieniu bez rozpoznania, a to zgodnie z treścią art. 531 § 1 k.p.k.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.