IV KK 29/19

Podsumowanie

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności, uznając brak wystarczających podstaw do zastosowania tej nadzwyczajnej instytucji.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok skazujący na karę 4 lat pozbawienia wolności za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym. Sąd Najwyższy podkreślił, że wstrzymanie wykonania wyroku jest środkiem wyjątkowym i powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wykonanie mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego, a argumentacja kasacji wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo jej zasadności. W tym przypadku Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą wystarczające podstawy do wstrzymania wykonania.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek obrońcy skazanego K. K. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt IX Ka [...]. Wyrok ten, zmieniający wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II K [...], skazał K. K. na karę 4 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. (spowodowanie wypadku komunikacyjnego, którego skutkiem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu). Orzeczono również zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz zasądzono nawiązki na rzecz pokrzywdzonych. Skazany zaskarżył ten wyrok kasacją, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Sąd Najwyższy przypomniał, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, zgodnie z art. 9 § 2 k.k.w., i powinno nastąpić jedynie wtedy, gdy wykonanie wyroku mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego, a argumentacja kasacji wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo jej zasadności. Po analizie sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania tej nadzwyczajnej instytucji i dlatego postanowił nie uwzględnić wniosku.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (3)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt IV KK 29/19
POSTANOWIENIE
Dnia 19 marca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie
K. K.
skazanego za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 marca 2019 r.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt IX Ka […]
,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II K […],
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.
UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K.
z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt IX Ka
[…]
, K. K.
został skazany na karę 4 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. Ponadto orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat oraz zasądzono nawiązki na rzecz pokrzywdzonych.
Powyższy wyrok został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia.
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego to przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Toteż zasadnie przyjmuje się w judykaturze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku powinno nastąpić jedynie wówczas, gdy wykonanie wyroku mogłoby spowodować nieodwracalne skutki dla skazanego, a przedstawiona w kasacji argumentacja wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo oczywistej zasadności tego środka zaskarżenia (por. np.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, Lex nr 1566739; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 214/18, Lex nr 2509588).
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.
[aw]