IV KK 270/26

IV KK 270/26 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 31 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) 
SSN Tomasz Artymiuk 
SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) 
  
w sprawie Ł.J.  
w przedmiocie wyroku łącznego  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.  
w dniu 31 sierpnia 2026 r.  
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść  
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Lublińcu  
z dnia 16 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 467/24  
  
uchyla zaskarżony wyrok łączny i przekazuje sprawę Sądowi 
Rejonowemu w Lublińcu do ponownego rozpoznania.  
  
Tomasz Artymiuk       
 Barbara Skoczkowska       
Eugeniusz Wildowicz 
  
UZASADNIENIE 
Ł.J. został skazany wyrokami: 
I. Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 5 czerwca 2019 
r., sygn. akt IV K 199/19, za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k., na karę grzywny w 

IV KK 270/26              
2 
 
wymiarze 200 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda; kara została wykonana 
dnia 19 stycznia 2022 r.; 
II. Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z dnia 15 marca 2022 
r., sygn. akt VIII K 526/20, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 
i art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 284 § 2 k.k., na karę łączną roku pozbawienia wolności 
z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby; kara została 
wykonana dnia 13 czerwca 2024 r.; 
III. Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt II K 67/22, 
za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k., na karę grzywny w wymiarze 100 stawek 
dziennych po 15 zł każda: 
IV. Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 29 marca 2022 r., sygn. akt II K 91/22, 
za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 8 stycznia 2022 r., na karę 5 
miesięcy ograniczenia wolności, przy czym postanowieniem z dnia 1 października 
2023 r., na podstawie art. 2a § 2 k.w., karę 5 miesięcy ograniczenia wolności 
zamieniono na karę miesiąca ograniczenia wolności; 
V. Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt II K 562/21, 
za przestępstwo z art. 217 § 1 k.k. popełnione w dniu 29 października 2021 r., na 
karę 8 miesięcy ograniczenia wolności; kara została wykonana dnia 14 czerwca 2023 
r.; 
VI. Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 52/23, 
za przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 
popełnione w dniu 21 grudnia 2022 r., na karę łączną roku i 2 miesięcy ograniczenia 
wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele 
społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, ponadto orzeczono środek karny w 
postaci podania wyroku do publicznej wiadomości; kara nie została wykonana. 
Sąd Rejonowy w Lubińcu, wyrokiem z dnia 16 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 
467/24: 

IV KK 270/26              
3 
 
1. stosując art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 i 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym 
w dniu 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył jednostkowe kary 
ograniczenia wolności orzeczone w prawomocnych wyrokach: 
- Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 29 marca 2022 r., sygn. akt II K 91/22, 
- Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 52/23, 
w ich miejsce wymierzając Ł.J. karę łączną roku i 2 miesięcy ograniczenia 
wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na 
cele społeczne w rozmiarze 30 godzin miesięcznie; 
2. na mocy art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia 
wolności zaliczył skazanemu okres zatrzymania w sprawie II K 52/23, uznając, że 
kara ograniczenia wolności została wykonana w wymiarze 2 dni; 
3. w pozostałym zakresie wyroki wydane w sprawach II K 91/22 i II K 52/23 
pozostawił do odrębnego wykonania; 
4. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.  
Wyrok ten, niezaskarżony przez żadną ze stron, uprawomocnił się z dniem 22 
lipca 2025 r.  
W dniu 10 czerwca 2026 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 
521 § 1 k.p.k., wniósł kasację od powyższego wyroku łącznego, zaskarżając go w 
całości na niekorzyść skazanego i zarzucając: „rażące i mające istotny wpływ na 
treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa materialnego art. 85 § 1 i § 2 k.k. 
w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., poprzez przyjęcie, że kara 
jednostkowa 1 miesiąca ograniczenia wolności, orzeczona w sprawie Sądu 
Rejonowego w Lublińcu o sygn. akt II K 91/22, jest karą tego samego rodzaju, co 
kara łączna 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności, orzeczona wyrokiem tegoż 
samego Sądu o sygn. akt II K 52/23, a następnie objęcie ich węzłem kary łącznej 1 
roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności w sytuacji, gdy pierwsza z wymienionych kar 
została wymierzona na podstawie przepisów kodeksu wykroczeń, przy zastosowaniu 
art. 2a § 2 k.w., natomiast kara łączna została wymierzona na podstawie przepisów 

IV KK 270/26              
4 
 
kodeksu karnego, a więc kary te nie były rodzajowo tożsame w rozumieniu art. 85 
k.k. i ich połączenie nie było dopuszczalne”.  
Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego 
wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Lublińcu do 
ponownego rozpoznania.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  
Kasacja 
jest 
oczywiście 
zasadna, 
dlatego 
podlega 
rozpoznaniu 
i 
uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Nie ulega bowiem 
wątpliwości, że wydając zaskarżony wyrok łączny Sąd Rejonowy w Lublińcu dopuścił 
się sygnalizowanego w niej naruszenia prawa materialnego, skutkiem czego doszło 
do połączenia wyrokiem łącznym kar niepodlegających łączeniu.  
Przepisy art. 85 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu sprzed 24 czerwca 2020 r. stanowiły, 
że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego 
samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, zaś 
podstawę orzeczenia kary łącznej stanowią wymierzone i podlegające wykonaniu, z 
zastrzeżeniem art. 89 k.k., w całości lub w części kary lub kary łączne za 
przestępstwa. 
W związku z tym, że kary orzeczone w sprawach IV K 199/19, VIII K 526/20 i 
II K 562/21 zostały już wykonane, a wyrokiem w sprawie II K 67/22 wymierzono 
skazanemu karę grzywny, Sąd uznał, iż zachodzą podstawy jedynie do połączenia 
kar ograniczenia wolności orzeczonych wyrokami w sprawach II K 91/22 - za 
przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. (przy czym wymierzona skazanemu kara 5 miesięcy 
ograniczenia wolności została zamieniona postanowieniem z dnia 1 października 
2023 r., na podstawie art. 2a § 2 k.w., na karę miesiąca ograniczenia wolności w 
związku z kontrawencjonalizacją kary) oraz II K 52/23– za przestępstwo z art. 222 § 
1 k.k. w zw. z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 21 grudnia 
2022 r. Nie zwrócił przy tym uwagi na fakt, że choć kary orzeczone powyższymi 
wyrokami noszą tę samą nazwę (kara ograniczenia wolności), w rzeczywistości nie 
są karami tego samego rodzaju, ponieważ jedna z nich (w sprawie II K 91/22) została 
orzeczona na podstawie Kodeksu wykroczeń, a druga (w sprawie II K 52/23) w 

IV KK 270/26              
5 
 
oparciu o przepisy Kodeksu karnego. Kary te, choć stanowią swój semantyczny 
odpowiednik na gruncie prawa karnego i prawa wykroczeń, różnią się od siebie 
treścią i granicami wymiaru. Ponieważ nie są to kary jednego rodzaju, w rozumieniu 
art. 85 k.k., kara ograniczenia wolności określona w art. 20-21 k.w. nie podlegała (co 
obowiązuje także w obecnym stanie prawnym) z woli ustawodawcy łączeniu z karą 
ograniczenia wolności, przewidzianą w art. 34-35 k.k. (por. m.in. wyroki Sądu 
Najwyższego z dnia 19 listopada 2025 r., I KK 274/25; z dnia 26 marca 2025 r., I KK 
5/25 i z dnia 7 sierpnia 2024 r., V KK 295/24). Nie ma przy tym znaczenia, że w 
przedmiotowej sprawie obie kary zostały orzeczone za przestępstwa, a 
kontrawencjonalizacja kary orzeczonej w sprawie II K 91/22, wynikająca z art. 2a § 1 
k.w., nie pociągnęła za sobą zmiany w podstawie skazania, lecz wyłącznie zmianę 
orzeczonej za ten czyn kary (podobnie Sąd Najwyższy orzekł w wyroku z dnia 10 
kwietnia 2018 r., III KK 100/18). Rzecz w tym, że wyrok łączny dotyczy właśnie 
łączenia kar i to one, a nie podstawy skazania, mają być jednego rodzaju. Po 
zmianach dokonanych postanowieniem Sądu Rejonowego w Lublińcu, sygn. akt II 
Ko 1295/23, z dnia 1 października 2023 r., w przedmiocie kontrawencjonalizacji, kary 
ograniczenia wolności orzeczone względem, skazanego w sprawach II K 91/22 oraz 
II K 52/23 przestały być tożsame rodzajowo, co stało na przeszkodzie objęciu ich 
wyrokiem łącznym.  
W świetle powyższego uznać należało, że w zaskarżonym kasacją wyroku 
łącznym doszło do niedopuszczalnego połączenia kar, co stanowi rażącą i 
wywierającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów prawa 
materialnego (art. 85 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu sprzed 24 czerwca 2020 r.).  
Powyższe oznacza również, że stosując stan prawny obowiązujący przed 
dniem 24 czerwca 2020 r., nie da się wydać wyroku łącznego w stosunku do Ł.J. 
Mimo to brak było podstaw do umorzenia niniejszego postępowania na podstawie 
art. 572 k.p.k., jako że zachodzi możliwość wydania wyroku łącznego na zasadach 
przewidzianych w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, który alternatywnie 
znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie, ale został przez Sąd Rejonowy 
uznany za mniej korzystny dla skazanego.  

IV KK 270/26              
6 
 
Dlatego Sąd Najwyższy, po uchyleniu zaskarżonego wyroku, przekazał 
sprawę Sądowi Rejonowemu w Lublińcu do ponownego rozpoznania, celem 
zbadania możliwości wydania względem Ł.J. wyroku łącznego w oparciu o przepisy 
Kodeksu karnego obowiązujące od 24 czerwca 2020 r.  
Orzekając ponownie w kwestii wyroku łącznego Sąd ten zachowa większą 
staranność, dołączy do akt sprawy odpisy wszystkich orzeczeń branych w tym 
postępowaniu pod uwagę i właściwie zredaguje komparycję wyroku, umieszczając w 
niej wszystkie wymagane informacje.  
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.  
  
Tomasz Artymiuk       
 Barbara Skoczkowska       
Eugeniusz Wildowicz 
[WB]