IV KK 258/23

SN
IV KK 258/23
POSTANOWIENIE
Dnia 12 października 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 października 2023 r.,
‎
w sprawie
T. W.
‎
w przedmiocie wyroku łącznego
‎
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎
z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt II AKa 395/22
‎
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
‎
z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. akt V K 172/21
p o s t a n o w i ł
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Katowicach rozpoznawał sprawę
T. W. skazanego prawomocnymi wyrokami:
1.
Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 21 grudnia 2005 roku, sygn. akt VII K 494/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 12 stycznia 2007 roku sygn. akt VII Ka 476/06 za:
1.
ciąg przestępstw z art. 291 § 1 k.k. popełnionych w nieustalonym dniu pomiędzy marcem a czerwcem 2003 roku, w nieustalonym dniu pomiędzy kwietniem a czerwcem 2003 roku, w nieustalonym dniu pomiędzy czerwcem 2003 roku, a dniem 1 lipca 2003 roku - na karę 3 lat pozbawienia wolności;
2.
przestępstwo z art. 276 § 1 k.k. popełnione w okresie od lipca 2004 roku do 13 września 2004 roku - na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
3.
przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. popełnione pomiędzy lipcem 2004 roku a 13 września 2004 roku - na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
którym to wyrokiem orzeczono karę łączną
3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
4.
Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 5 marca 2010 roku, sygn. akt V K 3/10 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 15 października 2010 roku sygn. akt VI Ka 462/10 za przestępstwa:
1.
z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. popełnione w dniu 1 czerwca 2001 roku - na karę 1 roku pozbawienia wolności;
2.
z art. 245 k.k. popełnione w dniu 1 czerwca 2001 roku na- karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
3.
z art. 158 § 1 k.k. popełnione w dniu 2 listopada 2001 roku - na karę 1 roku pozbawienia wolności;
4.
z art. 279 § 1 k.k. popełnione w dniu 11 maja 2001 roku na - karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
którym to wyrokiem orzeczono kare łączną 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 21 listopada 2001 roku do 10 grudnia 2002 roku oraz dnia 11 grudnia 2002 roku i 12 grudnia 2002 roku;
5.
Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2017 roku, sygn. akt XXI K 42/09
za:
1.
przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 10 stycznia 1997 roku - na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
2.
przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 3 września 1997 roku - na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
3.
przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 11 kwietnia 1998 roku - na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
4.
ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych w dniach 13 maja 1999 roku, 1 lipca 1999 roku, 24 sierpnia 1999 roku, 23 września 1999 roku, 5 listopada 1999 roku, 23 grudnia 1999 roku, 22 lutego 2000 roku, 23 maja 2000 roku, 23 maja 2000 roku, 7/8 czerwca 2000 roku, 25 lipca 2000 roku, 18 września 2000 roku, 28 września 2000 roku, 30 października 2000 roku, 9 listopada 2000 roku, 9 lutego 2001 roku, 27/28 lutego 2001 roku, 28 lutego 2001 roku, 20 marca 2001 roku, 4 kwietnia 2001 roku, 14 sierpnia 2001 roku, 16 sierpnia 2001 roku, 20 września 2001 roku, 7 listopada 2001 roku, 13 listopada 2000 roku, na - karę 7 lat pozbawienia wolności i 350 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
5.
ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych w dniach 22 grudnia 2002 roku, 13 marca 2003 roku, 14 marca 2003 roku, 30 kwietnia 2003 roku, 6 sierpnia 2003 roku, 8 sierpnia 2003 roku, 8 sierpnia 2003 roku, 8 sierpnia 2003 roku, 14 sierpnia 2003 roku, 19 sierpnia 2003 roku, 27 sierpnia 2003 roku, 1 września 2003 roku, 27 października 2003 roku, 28 października 2003 roku, 29 października 2003 roku, 13 listopada 2003 roku, 8 grudnia 2003 roku, 15 marca 2004 roku - na karę 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 320 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
6.
przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 14 maja 1999 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
7.
przestępstwo z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 24 maja 2000 roku - na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
8.
ciągu przestępstw z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych w czerwcu 2003 roku, sierpniu 2003 roku, październiku 2003 roku, październiku 2003 roku - na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
9.
przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 14 sierpnia 2003 roku
-
na karę 1 roku pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł;
którym to wyrokiem orzeczono karę łączną 9 lat pozbawienia wolności i 400 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł, zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w okresie od 13 marca 2007 roku do 12 kwietnia 2007 roku i od 5 lipca 2009 roku do 25 lutego 2010 roku, zobowiązano skazanego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem;
10.
Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 27 września 2019 roku, sygn. akt III K 50/13 za przestępstwa:
1.
z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w okresie od marca do czerwca 2006 roku - na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 100 zł;
2.
z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w okresie od marca do czerwca 2006 roku- na karę 2 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 100 zł;
którym to wyrokiem orzeczono skazanemu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 100 zł, zaliczono na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od 21 maja 2010 roku do 24 maja 2010 roku, orzeczono obowiązek zwrotu korzyści majątkowej;
3.
Sądu Rejonowego w Bielsku - Białej z dnia 3 lipca 2020 roku, sygn. akt III K 689/12, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku- Białej z dnia 1 lutego 2021 roku sygn. VII Ka 578/20 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. popełnione w dniu 7 października 2003 roku - na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 25 zł;
4.
przy czym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 1 czerwca 2021 roku sygn. III K 89/20 połączono skazanemu:
1) kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w punktach I, III, V, tj. Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 21 grudnia 2005 roku, sygn. akt VII K 494/05, Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2017 roku, sygn. akt XXI K 42/09 oraz Sądu Rejonowego w Bielsku - Białej z dnia 3 lipca 2020 roku, sygn. akt II K 689/12 i wymierzono karę łączną 12 lat pozbawienia wolności oraz kary grzywny orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w punktach III i V, tj. Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 21 grudnia 2017 roku, sygn. akt XXI K 42/09 i Sądu Rejonowego w Bielsku - Białej z dnia 3 lipca 2020 roku, sygn. akt III K 689/12 - wymierzono karę łączną grzywny w wymiarze 450 stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20zł;
2) kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w punktach II i IV,
tj. Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 5 marca 2010 roku, sygn. akt V K 3/10 oraz Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 27 września 2019 roku, sygn. akt II K 50/13 i wymierzono karę łączną 4 lat pozbawienia wolności; zaliczono skazanemu na poczet kary pozbawienia wolności opisanej w pkt 1) okresy rzeczywistego pozbawienia wolności od 21 listopada 2001 roku godz. 00:00 do 12 grudnia 2002 roku godz. 00:00, od 13 września 2004 roku godz. 00:00 do 21 grudnia 2005 roku godz. 00:00, od 12 kwietnia 2007 roku godz. 00:00 do 5 lipca 2009 roku godz. 00:00, od 11 lutego 2011 roku godz. 00:00 do 20 grudnia 2011 roku godz. 00:00 oraz od 13 marca 2007 roku godz. 00:00 do 12 kwietnia 2007 roku godz. 00:00 i od 5 lipca 2009 roku godz. 00:00 do 25 lutego 2010 roku godz. 00:00;
ponadto zaliczono skazanemu na poczet kary pozbawienia wolności opisanej w pkt 2) okresy rzeczywistego pozbawienia wolności od 21 maja 2010 roku godz. 11:20 do 24 maja 2010 roku godz. 00:00;
5.
Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 10 grudnia 2020 roku sygn. akt II K 361/14 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 23 lipca 2021 roku sygn. VI Ka 150/21 za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. popełnione w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 28 maja 2003 roku a 1 lipca 2003 roku - na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby;
6.
Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2021 roku sygn. akt XVI K 83/21 za:
1.
przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. popełnione w okresie od 15 kwietnia 2004 roku do 7 września 2004 roku i od 27 stycznia 2006 roku do 10 marca 2007 roku - na karę 1 roku pozbawienia wolności;
2.
przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 15 kwietnia 1997 roku - na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności;
3.
ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k. popełnionych 16 grudnia 1998 roku, 30 grudnia 1998 roku, 21 stycznia 1999 roku, 2 marca 1999 roku, 24 marca 1999 roku, 20-21 kwietnia 1999 roku, 12 maja 1999 roku, 15 lipca 1999 roku, 9 sierpnia 1999 roku, 28 września 1999 roku, 22 grudnia 1999 roku, 28 grudnia 1999 roku, 10 maja 2000 roku, 12 maja 2000 roku, 29 maja 2000 roku, 12 czerwca 2000 roku, 19 czerwca 2000 roku 20 czerwca 2000 roku, 4 lipca 2000 roku, 2 sierpnia 2000 roku, 8 września 2000 roku, 12 września 2000 roku, 5 października 2000 roku, 10 października 2000 roku, 12 października 2000 roku, 12 października 2000 roku, 16 października 2000 roku, 29 listopada 2000 roku, 29 listopada 2000 roku, 18 stycznia 2001 roku, 26 stycznia 2001 roku, 28 stycznia 2001 roku, 1 lutego 2001 roku, 9 lutego 2001 roku, 17 lutego 2001 roku, 17 lutego 2001 roku, 7 marca 2001 roku, 30/31 marca 2001 roku, 3-4 kwietnia 2001 roku, 9 kwietnia 2001 roku, 10 kwietnia 2001 roku, 13 kwietnia 2001 roku, 20 kwietnia 2001 roku, 26 kwietnia 2001 roku, 8 maja 2001 roku, 14/15 maja 2001 roku, 28 maja 2001 roku, 5 czerwca 2001 roku, 6 czerwca 2001 roku, 10 czerwca 2001 roku, 11/12 czerwca 2001 roku, 20 czerwca 2001 roku, 3 lipca 2001 roku, 10 lipca 2001 roku, 28 lipca 2001 roku, 10 sierpnia 2001 roku, 20 września 2001 roku, 2 października 2001 roku, 5 października 2001 roku, 2 listopada 2001 roku, 18 maja 2000 roku, 28 czerwca 2000 roku, 10 października 2000 roku, 23 października 2000 roku, 9 lutego 2001 roku, 23 lutego 2001 roku, 23 czerwca 2001 roku, 3 lipca 2001 roku, 15 listopada 2001 roku na karę -  3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności;
4.
ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k. i z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych 26 lutego 2003 roku, 19 marca 2003 roku, 13 sierpnia 2003 roku, 18 sierpnia 2003 roku, 2 września 2003 roku, 14 października 2003 roku, 25 listopada 2003 roku, 25-26 listopada 2003 roku, 31 marca 2003 roku, 31 marca 2003 roku, 6 kwietnia 2003 roku, 14 kwietnia 2003 roku, 10 maja 2003 roku, 12 maja 2003 roku, 15 maja 2003 roku, 17 maja 2003 roku, 28 czerwca 2003 roku, 5 września 2003 roku, 9 września 2003 roku, 18 września 2003 roku, 20 września 2003 roku, 22 września 2003 roku, 30 września 2003 roku, 1 października 2003 roku, 9 października 2003 roku, 15 października 2003 roku, 15 października 2003 roku, 20 października 2003 roku, 21 października 2003 roku, 10 listopada 2003 roku, 3 grudnia 2003 roku, 8 grudnia 2003
roku, 16 grudnia 2003 roku, 17 grudnia 2003 roku, 19 grudnia 2003 roku, 29 grudnia 2003 roku, 29 grudnia 2003 roku, 29 grudnia 2003 roku, 5 stycznia 2004 roku, 13 stycznia 2004 roku, 19 stycznia 2004 roku, 4 lutego 2004 roku, 19 lutego 2004  roku, 3 marca 2004 roku, 4 marca 2004 roku, 23 marca 2004 roku, 29 marca 2004 roku, 15 kwietnia 2004 roku, 10 maja 2004 roku, 1 czerwca 2004 roku, 2 czerwca 2004 roku, 13/14 lipca 2004 roku, 13/14 lipca 2004 roku, 21 lipca 2004 roku, 9 sierpnia 2004 roku, 2/3 września 2004 roku, 7 września 2004 roku, 20 lutego 2003 roku, 26 lutego 2003 roku, 15 marca 2004 roku, 30 maja 2003 roku, grudnia 2003 roku, 4 lutego 2004 roku, 19 maja 2004 roku, 24 maja 2004 roku, 26 maja 2004 roku, 29 czerwca 2004 roku, 29 czerwca 2004 roku - na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
5.
ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k. i z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych 27 stycznia 2006 roku, 1 -2 lutego 2006 roku, 25 lutego 2006 roku, 21 marca 2006 roku, 31 marca/1 kwietnia 2006 roku, 17 kwietnia 2006 roku, 16 kwietnia 2006 roku, 3 czerwca 2006 roku, 5 czerwca 2006 roku, 24 lipca 2006 roku, 23 sierpnia 2006 roku, 30-31 sierpnia 2006 roku, 31 sierpnia 2006 roku, 5 września 2006 roku, 5 października 2006 roku, 10 października 2006 roku, 11 października 2006 roku, 24 października 2006 roku, 2 listopada 2006 roku, 9-10 listopada 2006 roku, 12 listopada 2006 roku, 18 listopada 2006 roku, 18 listopada 2006 roku, 23/24 listopada 2006 roku, 7/8 grudnia 2006 roku, 9/10 grudnia 2006 roku, 19 września 2006 roku, 17 grudnia 2006 roku, 19 grudnia 2006 roku, 31 grudnia 2006 roku, 31 grudnia 2006 roku, 31 grudnia 2006 roku - 1 stycznia 2007 roku, 3 stycznia 2007 roku, 3-4 stycznia 2006 roku, 6 stycznia 2007 roku, 18 stycznia 2007 roku, 2 lutego 2007 roku, 10 lutego 2007 roku, 20/21 lutego 2007 roku, 22 lutego 2007 roku, 2 kwietnia 2006 roku, 19 września 2006 roku, 10 marca 2007 roku, 24 lutego 2007 roku, 24 lutego 2007 roku - na karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności;
6.
ciąg przestępstw z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych 31 października 2000 roku, 3 grudnia 2000 roku, 2 czerwca 2001 roku, 4 listopada 2001 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
7.
przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 21 maja 2003 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
8.
przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 15 stycznia 2004 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
9.
przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 14 listopada 2006 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
10.
przestępstwo z art. 291 §1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w dniu 10 października 2001 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
11.
przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w kwietniu 2003 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
którym to wyrokiem orzeczono wobec skazanego karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, orzeczono w przedmiocie przepadku dowodów rzeczowych.
Wyrokiem z 9 czerwca 2022 r.  Sąd Okręgowy w Katowicach w sprawie, o  sygn. V KK  172/21, na mocy art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 24 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył skazanemu T. W. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi powyżej w punktach VI, VII, VIII, to jest:
1.
wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 1 czerwca 2021 roku sygn. III K 89/20 pkt. 1) - 2);
2.
wyrokiem Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 10 grudnia 2020 roku sygn. akt II K 361/14;
3.
wyrokiem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2021 roku sygn. akt XVI K 83/21 pkt. 1) -11);
i wymierzył skazanemu jedną karę łączną 20 lat pozbawienia wolności.
W pkt 3 wyroku na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 24 czerwca 2020 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył skazanemu jedną karę łączną grzywny w rozmiarze 450 stawek dziennych, przy ustaleniu jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych.
Apelację od wyroku wniósł obrońca skazanego i zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego t.j.:
1.
art. 4 § 1 k.k. poprzez dokonanie nieprawidłowej oceny względności ustaw polegającej na błędnej analizie porównawczej w zakresie możliwych do zastosowania stanów prawnych obowiązujących odpowiednio w czasie do 1 lipca 2015 r. oraz od 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r., co w konsekwencji doprowadziło do niekorzystnego ukształtowania sytuacji prawnej skazanego poprzez nieprawidłowe niezastosowanie przepisów względniejszych dla skazanego;
2.
art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k
. - poprzez ich niezastosowanie i wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 20 lat pozbawienia wolności przy braku uzasadnienia zastosowania stanu prawnego obowiązującego przed 1 lipca 2015 r. oraz braku wskazania na jakiej podstawie koniecznym przystosowaniu ustawy sprzed 1 lipca 2015 r. miałoby wówczas prowadzić do wymierzenia skazanemu dwóch kar łącznych w sumarycznym wymiarze 22 lat pozbawienia wolności;
3.
art. 410 k.p.k. poprzez pominięcie w trakcie orzekania całokształtu okoliczności ujawnionych w trakcie postępowania dowodowego, mających znaczenie dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a w szczególności aktualnego zachowania i postawy skazanego, które było już wielokrotnie oceniane przez administracje zakładów karnych oraz aresztów śledczych, w których przez wiele lat przebywa skazany, z których jednoznacznie wynika, że skazany powinien być oceniany pozytywnie i stawianie co do jego osoby prognozy braku większych nadziei na resocjalizację jedynie przez pryzmat przypisanego mu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej jest gołosłowne, co w konsekwencji prowadziło do niezasadnego stosowania zasady kumulacji kar jednostkowych przy wymierzanej karze łącznej i zastosowaniu możliwej najwyższej kary łącznej w wymiarze 20 lat pozbawienia wolności;
4.
art. 577 k.p.k. poprzez nieprawidłowe zaliczenie skazanemu na poczet orzeczonej kary okresów rzeczywistego pozbawienia wolności, w którym nieprawidłowo wskazano okres pomiędzy 13 marca 2007 do 12 kwietnia 2007 r. podczas gdy okres ten powinien być wskazany do 25 lutego 2010 r.
W przypadku niepodzielenia przez sąd odwoławczy zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania zarzucił temu rozstrzygnięciu również:
5.
rażącą niewspółmierność kary 20 lat pozbawienia wolności, która to kara nie uwzględnia występujących w sprawie okoliczności łagodzących dotyczących zachodzącego w pierwszym zbiegu związku podmiotowo - przedmiotowego oraz czasowego opisanego w zaskarżonym wyroku przy jednoczesnym braku uwzględnienia zachowania Skazanego i jego postawy w trakcie odbywania kary, a także nienadanie dostatecznego znaczenia okolicznościom dotyczącym prawidłowego przebiegu procesu resocjalizacji, który przynosi pożądane efekty, czego wyrazem jest bieżąca opinia zakładu karnego, co winno prowadzić do orzeczenia kary łącznej zbliżonej swym wymiarem do kary 12 lat pozbawienia wolności.
Autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 1 poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej na zasadach określonych w przepisach obowiązujących do dnia 8 czerwca 2010 r., przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. i na tej podstawie wymierzenie skazanemu kary łącznej 9 lat pozbawienia wolności, ewentualnie przy stosowaniu przepisów obowiązujących od 1 lipca 2015 r. do 23 czerwca 2020 r. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie w miejsce dotychczasowej kary 20 lat pozbawienia wolności kary łącznej w wymiarze 12 lat pozbawienia wolności lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.
Wyrokiem z 17 listopada 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach, sygn. akt
II AKa 395/22, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie 1 obniżył orzeczoną w nim karę łączną do 18 lat pozbawienia wolności.
Kasację od ww. wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach wnieśli obrońcy skazanego i zarzucili rozstrzygnięciu:
1.
rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia to jest przepisu art.
91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. i art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r.
w zw. z art. 4 § 1 k.k. przez ich niezastosowanie, podczas gdy skazany wszystkie czyny karalne popełnił do dnia 10 marca 2007 r., zatem ten stan prawny winien mieć zastosowanie do skazanego;
2.
rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia przez pominiecie, wynikających z materiału dowodowego i mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia okoliczności związanych z czasookresem popełniania przez skazanego czynów niedozwolonych, dat zapadłych wyroków, okoliczności łagodzących mających wpływ na sposób połączenia kar pozbawienia wolności na wymiar kary i w konsekwencji błędnym zastosowaniu prawa materialnego i wymierzeniu kary zbyt dolegliwej.
Autorzy kasacji wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy, zważył co następuje.
Kasacja jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu w trybie art. 535
§
3 k.p.k.
Na wstępie wskazać należy, że na podstawie art. 523
§
1 k.p.k. i 519 k.p.k. kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego i może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Zamknięty katalog podstaw kasacyjnych wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k. wyłącza spośród nich zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. W toku postępowania z założenia nie dokonuje się zatem kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje zasadności ustaleń faktycznych i nie bada współmierności orzeczonej kary.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, podnoszone w nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzuty pod adresem orzeczenia sądu pierwszej instancji, podlegają ewentualnemu rozważeniu przez sąd kasacyjny tylko w takim zakresie, w jakim jest to nieodzowne do należytego rozpoznania zarzutów stawianych orzeczeniu sądu odwoławczego. W każdym jednak wypadku, podstawą uwzględnienia kasacji może być jedynie obraza prawa, której dopuścił się sąd odwoławczy. Nie jest również dopuszczalne powtarzanie w kasacji zarzutów apelacyjnych, chyba że dotyczą one rażącego naruszenia prawa, a sąd odwoławczy je zignorował lub też przy ich rozpoznaniu doszło do obrazy prawa. Postępowanie kasacyjne nie może bowiem polegać na ponownej apelacyjnej kontroli orzeczenia i nie może być traktowane jako trzecia instancja (
tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., sygn. IV KK 299/13).
Należy mieć również na uwadze, że na etapie kasacji podniesienie skutecznego zarzutu naruszenia prawa nakłada na skarżącego konieczność kumulatywnego wykazania nie tylko rażącego charakteru tego naruszenia, ale i okoliczności, iż to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia
.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że skarżący nie sprostali wymogom konstruowania zarzutów kasacyjnych zaś oba z wywiedzionych zarzutów stanowią powtórzenie zarzutów wywiedzionych już przez obrońcę skazanego na etapie postępowania apelacyjnego. W apelacji jej autor zarzucił wyrokowi sądu instancji  naruszenie art.
91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k.
w brzmieniu obowiązującym do 8 czerwca 2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. poprzez ich niezastosowanie i wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 20 lat pozbawienia wolności (zarzut z pkt 2 apelacji) i
rażącą niewspółmierność kary 20 lat pozbawienia wolności, która to kara nie uwzględnia występujących w sprawie okoliczności łagodzących dotyczących zachodzącego w pierwszym zbiegu związku podmiotowo - przedmiotowego oraz czasowego opisanego w zaskarżonym (zarzut z 5 pkt apelacji).
Z pisemnych motywów rozstrzygnięcia sądu II instancji wynika, że sąd odwoławczy rozpoznając zarzut naruszenia 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. uzupełnił argumentację sądu I instancji wskazując z jakich powodów stanowisko skarżącego w zakresie w jakim wnioskuje o ustalenie wymiaru kary łącznej na podstawie treści przepisu art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. i art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r. nie było możliwe.
Odnosząc się do pkt 2 kasacji zważyć należy, że analiza treści uzasadnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia wskazuje, że formułując ten zarzut autorzy kasacji nie wskazali na konkretne uchybienie sądu odwoławczego, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa procesowego, którego wynikiem miało być błędne zastosowanie przepisów prawa materialnego, określających ogólne i szczególne dyrektywy sądowego wymiaru kary.  W tym miejscu wskazać należy, że naruszenie tych dyrektyw - jako objętych sferą swobodnego uznania sędziowskiego - nie może być traktowane w kategoriach rażącej obrazy prawa materialnego, wobec czego nie może być zgodnie z treścią art.  523 § 1 k.p.k. skutecznie podnoszone na etapie kasacji
(por: p
ostanowienie SN z 1.07.1999 r., V KZ 28/
99, OSNKW 1999, nr 9-10, poz. 62). Na marginesie wskazać należy, że sąd odwoławczy uznał, że orzeczenie wobec skazanego kary łącznej pozbawienia wolności w maksymalnym ustawowym wymiarze prowadziłoby do całkowitego zignorowania okoliczności zasadniczo wypływających na obniżenie wymiaru kary łącznej, takich jak dostrzeżony przez sąd I instancji bliski odstęp czasowy pomiędzy przestępstwami, za które T.W. został skazany, tożsamy przedmiot ochrony znakomitej większości tych czynów oraz zignorowania faktu, że od 10 marca 2007 roku skazany nie popełnił już kolejnych przestępstw.
Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że w istocie więc skarżący, zmierzają do poddania orzeczenia sądu
ad quo
ponownej kontroli instancyjnej, co jest zabiegiem niedopuszczalnym na etapie postępowania kasacyjnego, a tym samym implikuje to konieczność oddalenia złożonego w sprawie nadzwyczajnego środka zaskarżenia jako oczywiście bezzasadnego. Wobec treści rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Skazany został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne w oparciu o przepis art. 624 § 1 k.p.k.
[SOP]
[ms]