IV KK 253/16

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego, która została wniesiona na niekorzyść skazanego B.S. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy uznał B.S. za winnego popełnienia dwóch przestępstw skarbowych: pierwszego dotyczącego uchylania się od opodatkowania podatkiem VAT w okresie od maja do sierpnia 2012 r. poprzez złożenie deklaracji i niedokonanie wpłat, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie w kwocie 14.6451 zł (naruszenie art. 99 ust. 1, art. 103 ust. 1 ustawy o VAT, art. 54 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.). Drugie przestępstwo polegało na utrudnianiu kontroli podatkowej w okresie od maja do lipca 2015 r. poprzez nieokazanie dokumentacji podatkowej (naruszenie art. 286 § 1 pkt 4, art. 287 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej, art. 83 § 1 k.k.s.). Sąd Rejonowy, powołując się na art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 2 k.k.s., skazał oskarżonego na karę łączną grzywny w wysokości 10 stawek dziennych po 80 zł każda, zwalniając go od kosztów sądowych. Wyrok nakazowy uprawomocnił się, ponieważ żadna ze stron nie wniosła sprzeciwu. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k.) polegające na braku rozstrzygnięcia o karach jednostkowych za oba przestępstwa, a także naruszenie prawa materialnego (art. 85 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. i art. 39 § 1 k.k.s.) polegające na orzeczeniu kary łącznej bez wcześniejszego wymierzenia kar jednostkowych. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że wyrok nakazowy był wadliwy z powodu rażącego naruszenia przepisów. Brak orzeczenia o karach jednostkowych uniemożliwił wymierzenie kary łącznej, co stanowiło istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił wyrok w części dotyczącej kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający