IV KK 241/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację skazanego T.W. od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący, uznając zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 60 § 3 k.k.) za oczywiście bezzasadny.
Skazany T.W. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 60 § 3 k.k. (niezastosowanie instytucji czynnego żalu). Argumentował, że ujawnił wszystkie istotne informacje i okoliczności popełnienia przestępstwa. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, podzielając stanowisko sądów niższych instancji, że wyjaśnienia skazanego nie były wystarczająco precyzyjne, aby uznać przesłanki czynnego żalu za spełnione, choć przyznanie się do winy zostało uwzględnione jako okoliczność łagodząca przy wymiarze kary.
Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego T.W. od wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący T.W. za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k. Głównym zarzutem w kasacji było rażące naruszenie prawa materialnego, a konkretnie art. 60 § 3 k.k. (czynny żal), poprzez jego niezastosowanie. Obrońca argumentował, że skazany przyznał się do winy na etapie postępowania przygotowawczego, ujawnił wszystkie znane mu informacje o współsprawcach i istotnych okolicznościach popełnienia przestępstwa, nie dozując ich ani nie fałszując swojej roli. Sąd Najwyższy, po rozważeniu stanowiska oskarżyciela publicznego, uznał kasację za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 533 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że wprawdzie T.W. przyznał się do popełnienia przestępstwa, jednak jego wyjaśnienia nie były na tyle precyzyjne, aby pozwoliły organom ścigania ustalić wszystkie osoby uczestniczące w przestępstwie (poza R.K.) oraz istotne okoliczności jego popełnienia w rozumieniu art. 60 § 3 k.k. Dodatkowo wskazano, że postawa T.W. została uwzględniona jako okoliczność łagodząca przy wymiarze kary przez Sąd Rejonowy. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wyjaśnienia nie były na tyle precyzyjne, aby pozwoliły organom ścigania ustalić wszystkie osoby uczestniczące w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podzielił stanowisko sądu niższej instancji, że samo przyznanie się do winy nie jest równoznaczne z ujawnieniem informacji w rozumieniu art. 60 § 3 k.k., jeśli wyjaśnienia nie były wystarczająco szczegółowe dla organów ścigania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. W. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 291 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 60 § 3
Kodeks karny
Wymaga ujawnienia wszystkich istotnych okoliczności popełnienia przestępstwa i wszystkich osób współdziałających, w sposób precyzyjny, pozwalający organom ścigania na ustalenie tych faktów.
Pomocnicze
k.p.k. art. 533 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 60 § 3 k.k., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji spełnienia przesłanek czynnego żalu.
Godne uwagi sformułowania
oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 533 § 3 k.p.k. nie jest to jednak równoznaczne z ujawnieniem informacji dotyczących osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotnych okoliczności jego popełnienia w rozumieniu art. 60 § 3 k.k., gdyż złożone przez niego wyjaśnienia nie były na tyle precyzyjne aby pozwoliły organom ścigania ustalić, poza R. K., inne osoby uczestniczące w popełnieniu tego przestępstwa.
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek czynnego żalu (art. 60 § 3 k.k.) w kontekście precyzji ujawnianych informacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu faktycznego; wymaga oceny precyzji wyjaśnień w każdym indywidualnym przypadku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej instytucji prawa karnego materialnego - czynnego żalu, a jego analiza pokazuje, jak sąd ocenia precyzję ujawnianych informacji.
“Czy przyznanie się do winy wystarczy, by skorzystać z łagodniejszej kary? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe przesłanki czynnego żalu.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KK 241/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r., sprawy T. W. skazany z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 19 września 2011 r., , oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego T. W. U Z A S AD N I E N I E W kasacji podniesiono zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, to jest art. 60 § 3 k.k., poprzez jego niezastosowanie w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu, w sytuacji, gdy spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w tym przepisie, albowiem oskarżony już na etapie postępowania przygotowawczego podczas składania wyjaśnień przed organem powołanym do ścigania przestępstw, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ujawnił wszystkie dostępne i znane mu informacje dotyczące wszystkich osób współdziałających z nim w popełnieniu przestępstw oraz istotne okoliczności jego popełnienia, przy czym okoliczności tych nie dozował, jak też nie taił lub fałszował swojej roli w zdarzeniu, które to naruszenie miało wpływ na treść orzeczenia w zakresie wymiaru kary. W pisemnej odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny wniósł o oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej (por. pisemna odpowiedź na kasację z dnia 31 maja 2012 r., k. 10 – 12 v akt Sądu Najwyższego). Sąd Najwyższy zważył co następuje, Kasacja jest, jak trafnie podniósł Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację, oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 533 § 3 k.p.k. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, zasadnie przyjął, że wprawdzie T. W. przyznał się w postępowaniu przygotowawczym do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k., nie jest to jednak równoznaczne z ujawnieniem informacji dotyczących osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotnych okoliczności jego popełnienia w rozumieniu art. 60 § 3 k.p.k., gdyż złożone przez niego wyjaśnienia nie były na tyle precyzyjne aby pozwoliły organom ścigania ustalić, poza R. K., inne osoby uczestniczące w popełnieniu tego przestępstwa. Sąd Najwyższy podziela to stanowisko. Dodatkowo tylko należy dodać, że postawa przyznającego się do winy T. W. została wzięta pod uwagę przez Sąd Rejonowy, jako okoliczność łagodząca przy wymiarze kary ( por. s. 9 uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego). Przedstawione wyżej względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI