IV KK 231/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego K.W., który został skazany wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w B. za kradzież. Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym prawa do obrony (art. 6 k.p.k.), poprzez rozpoznanie sprawy pod nieobecność oskarżonego, mimo że przebywał on w tym czasie w zakładzie karnym. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy wadliwie zastosował przepisy o doręczeniach zastępczych (art. 132 § 2 k.p.k.) i prowadził postępowanie zaocznie (art. 479 § 1 k.p.k.), mimo posiadania informacji o pobycie oskarżonego w zakładzie karnym. Oskarżony nie otrzymał aktu oskarżenia ani wezwania na rozprawę, co pozbawiło go prawa do obrony. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z zaleceniem zapewnienia udziału skazanego w rozprawie, jeśli wyrazi taką wolę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie prawa do obrony w postępowaniu karnym, zwłaszcza w kontekście doręczeń i prowadzenia postępowania zaocznego wobec osób pozbawionych wolności.
Dotyczy specyficznej sytuacji pobytu oskarżonego w zakładzie karnym w trakcie postępowania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy rozpoznanie sprawy pod nieobecność oskarżonego, który przebywa w zakładzie karnym, stanowi rażące naruszenie prawa do obrony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi rażące naruszenie prawa do obrony, jeśli oskarżonemu nie doręczono prawidłowo wezwań i nie zapewniono możliwości udziału w postępowaniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia prawa do obrony (art. 6 k.p.k.) oraz przepisów o doręczeniach (art. 132 § 2 k.p.k.) i prowadzeniu postępowania zaocznego (art. 479 § 1 k.p.k.), ponieważ oskarżony przebywał w zakładzie karnym, a mimo to sprawę rozpoznano pod jego nieobecność, bez zapewnienia mu możliwości obrony.
Jakie są konsekwencje wadliwego doręczenia wezwania na rozprawę w sytuacji, gdy oskarżony przebywa w zakładzie karnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wadliwe doręczenie wezwania w takiej sytuacji uniemożliwia prowadzenie postępowania zaocznego i stanowi podstawę do uchylenia wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że w przypadku pobytu oskarżonego w zakładzie karnym, nie można stosować przepisów o doręczeniu zastępczym (art. 132 § 2 k.p.k.) ani prowadzić postępowania zaocznego (art. 479 § 1 k.p.k.), jeśli nie zapewniono mu faktycznej możliwości obrony lub nie doręczono wezwania w odpowiedni sposób, np. za pośrednictwem administracji zakładu karnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | skarżący |
| M. W. | osoba_fizyczna | żona oskarżonego |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
Prawo do obrony zostało naruszone przez nierozpoznanie sprawy z udziałem oskarżonego, który nie wiedział o terminie rozprawy i nie mógł złożyć wyjaśnień.
k.p.k. art. 132 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten nie miał zastosowania, gdyż nie wchodziła w grę 'chwilowa nieobecność adresata', a oskarżony przebywał w zakładzie karnym.
k.p.k. art. 479 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sąd nie miał podstaw do prowadzenia postępowania bez udziału oskarżonego, gdyż nie doręczono mu prawidłowo wezwania i nie miał on możliwości obrony.
Pomocnicze
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 139 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy wskazał, że przepis ten nie miał zastosowania w tej sprawie, gdyż dotyczy zmiany miejsca zamieszkania z własnej decyzji, a nie pobytu w zakładzie karnym.
k.p.k. art. 134 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy wskazał, że wezwanie nie zostało doręczone za pośrednictwem administracji zakładu karnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony przebywał w zakładzie karnym w czasie postępowania zaocznego. • Nie zapewniono oskarżonemu prawidłowego doręczenia wezwań. • Pozbawienie oskarżonego możliwości obrony stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego.
Godne uwagi sformułowania
rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów prawa procesowego • pozbawiło go prawa do obrony • nie mógł mieć zastosowania przepis art. 132 § 2 k.p.k., ponieważ nie wchodziła w grę „chwilowa nieobecność adresata” • nie doręczono oskarżonemu wezwania w formie zastępczej (...) ani za pośrednictwem administracji zakładu karnego • rażące naruszenie prawa do obrony oskarżonego (art. 6 k.p.k.) nastąpiło przez to, że nie otrzymał on aktu oskarżenia (...) nie mógł wziąć udziału w rozprawie, gdyż nie wiedział o jej terminie i nie został na nią doprowadzony
Skład orzekający
Dorota Rysińska
przewodniczący
Krzysztof Cesarz
sprawozdawca
Józef Szewczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie prawa do obrony w postępowaniu karnym, zwłaszcza w kontekście doręczeń i prowadzenia postępowania zaocznego wobec osób pozbawionych wolności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pobytu oskarżonego w zakładzie karnym w trakcie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest przestrzeganie prawa do obrony i prawidłowych procedur doręczeń, nawet w przypadku osób skazanych. Podkreśla, że pobyt w więzieniu nie pozbawia praw procesowych.
“Czy można skazać więźnia zaocznie? Sąd Najwyższy odpowiada: nie, jeśli naruszono jego prawo do obrony!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.