IV KK 229/19

Sąd Najwyższy2019-06-05
SNKarneprzestępstwa przeciwko zdrowiu i życiuŚrednianajwyższy
kasacjaSąd Najwyższyustawa o przeciwdziałaniu narkomaniiustalenia faktyczneprawo procesowe karneopinie biegłychwspółoskarżeni

Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanego uznając ją za oczywiście bezzasadną, wskazując na niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych w tym trybie postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego. Kasacja dotyczyła zarzutów naruszenia prawa procesowego, jednak Sąd Najwyższy uznał je za oczywiście bezzasadne. Stwierdzono, że skarżący w istocie kwestionuje ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jerzego Grubby rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. K. z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Kasacja była skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Apelacyjnego, który z kolei zmieniał wyrok Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy postanowił oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. Skarżący pozornie podnosił zarzuty naruszenia prawa procesowego, jednak w istocie skierowane były one przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez Sąd I instancji, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym zgodnie z art. 519 k.p.k. i art. 523 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy zauważył również, że zarzuty w kasacji stanowiły powtórzenie tych podniesionych w apelacji i były już przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego. Pierwszy zarzut, dotyczący naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., kwestionował jakość opinii biegłych, jednak Sąd Najwyższy podkreślił, że decydujące znaczenie miały wyjaśnienia współoskarżonych, a opinie biegłych miały jedynie charakter pomocniczy. Drugi zarzut, dotyczący niepodjęcia przez Sąd Odwoławczy działania z urzędu, również został uznany za bezzasadny, gdyż sądy obu instancji uznały wyjaśnienia współoskarżonych za wiarygodne i znajdujące potwierdzenie w opiniach biegłych. W związku z tym, ciężar kwestii przeniósł się z naruszenia prawa procesowego na prawidłowość ustaleń faktycznych, co nie mogło być przedmiotem postępowania kasacyjnego. Brak było podstaw do uznania zarzutów za zasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie kasacyjne jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, który może być wnoszony jedynie od wyroków sądów odwoławczych i nie dopuszcza skarżenia ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 519 k.p.k. i art. 523 § 1 k.p.k. wyraźnie wyłączają możliwość kwestionowania ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym, które służy kontroli prawidłowości stosowania prawa materialnego i procesowego przez sąd odwoławczy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

Skar Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. K.osoba_fizycznaskazany
M. P.osoba_fizycznawspółoskarżony
T. G.osoba_fizycznawspółoskarżony

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

Dopuszcza wnoszenie kasacji jedynie od wyroków sądów odwoławczych.

k.p.k. art. 523 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Nie dopuszcza skarżenia w postępowaniu kasacyjnym ustaleń faktycznych.

u.p.n. art. 53 § ust. 2

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

Dotyczy przestępstw związanych z posiadaniem, obrotem lub wytwarzaniem środków odurzających.

Pomocnicze

k.p.k. art. 433 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego ustosunkowania się do zarzutów apelacji.

k.p.k. art. 457 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do sporządzenia uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 193

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy opinii biegłych.

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wadliwości opinii biegłych.

k.p.k. art. 366

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku sądu do działania z urzędu w zakresie dowodów.

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy inicjatywy dowodowej stron i sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja wniesiona wbrew przepisom k.p.k. dotyczącym dopuszczalności środka odwoławczego (art. 519, art. 523 § 1 k.p.k.). Zarzuty kasacji dotyczą ustaleń faktycznych, a nie naruszenia prawa procesowego lub materialnego. Opinie biegłych miały charakter pomocniczy, a kluczowe były wyjaśnienia współoskarżonych. Zarzuty stanowią powtórzenie argumentacji z apelacji, która została już rozpatrzona.

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa procesowego przez Sąd Apelacyjny. Kwestionowanie jakości opinii biegłych. Niewzięcie przez Sąd Odwoławczy działania z urzędu w zakresie dowodów.

Godne uwagi sformułowania

kasacja [...] jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, [...] gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym kasacja została [...] wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k. nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych nie opinie biegłych miały decydujące znaczenie dla dokonanych ustaleń faktycznych, lecz wyjaśnienia współoskarżonych

Skład orzekający

Jerzy Grubba

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności kwestionowania ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym oraz zasad oceny dowodów w sprawach narkotykowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i oceny dowodów w konkretnej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie przypomina o fundamentalnych zasadach postępowania kasacyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego, ale nie zawiera przełomowych interpretacji.

Kasacja oddalona: Sąd Najwyższy przypomina o granicach kontroli sądowej w sprawach karnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV KK 229/19
POSTANOWIENIE
Dnia 5 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019r.
sprawy
M. K.
skazanego z art. 53 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 listopada 2018r., sygn. akt II AKa […] zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w C. z dnia 28 sierpnia 2018r., sygn. akt II K […]
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.
Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez Sąd I – instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k., który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.
Zauważyć należy również, iż co do istoty, zarzuty podniesione w kasacji stanowią powtórzenie tych, które zawarto w apelacji. Były one  przedmiotem rozważań Sądu Apelacyjnego.
Pierwszy zarzut, tylko dla zachowania pozorów poprawności proceduralnej, odwołują się do naruszenia art. 433§2 k.p.k. i art. 457§3 k.p.k., gdy faktycznie
po raz kolejny
kwestionuje prawidłowość ustaleń i ocen dokonanych przez Sąd I instancji. Obrona przy tym koncentruje się na jakości opinii biegłych sporządzonych w sprawie, doszukując się ich niekompletności, pomijając jednak zasadniczą okoliczność w przeprowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu dowodowym, a jest nią to, że to nie opinie biegłych miały decydujące znaczenie dla dokonanych ustaleń faktycznych, lecz wyjaśnienia współoskarżonych M. P. i T. G., w których opisano przebieg uprawy konopi, czas i dokonania i ilość zbiorów, a następnie proces wytworzenia środków odurzających. Opinie biegłych miały tu jedynie charakter pomocniczy, z jednej strony potwierdzając, że badany susz pochodzi z roślin innych niż włókniste, z drugiej zaś wskazując szacunkowo, jaka ilość dawek aktywnych mogłaby zostać wytworzona z danej ilości suszu.
W tej sytuacji zarzut podniesiony w kasacji w punkcie pierwszym nie mógł być uznany za zasadny.
Podobnie ocenić należy drugi z podniesionych zarzutów. Zarzut ten wskazujący na niepodjęcie przez Sąd Odwoławczy działania z urzędu, w istocie wprost skierowany jest do postępowania przed Sądem I instancji. Był zresztą podniesiony w apelacji jako zarzut obrazy art. 366 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. (pkt 3). Zauważyć też wypada, że oba zarzuty, choć z różnych perspektyw wskazują na to samo uchybienie. Z jednej bowiem strony wskazują na to, że przeprowadzone w sprawie opinie biegłych mają wady (w apelacji zarzut naruszenia art. 201 k.p.k., w kasacji wadliwego rozpoznania tej części skargi apelacyjnej), z drugiej zaś, że sąd powinien działać w tym zakresie z urzędu (w apelacji zarzut obrazy art. 366 k.p.k. w kasacji - art. 167 k.p.k.). Rzecz jednak w tym, że działanie Sądu z urzędu wynika zawsze z tego, że dostrzega on braki przeprowadzonego dotąd postępowania dowodowego. Tak jednak nie było w niniejszej sprawie. Sądy obu instancji uznały za wiarygodne wyjaśnienia M. P. oraz T. G. złożone na rozprawie w dniu 26 czerwca 2018r., a także, że znajdują one potwierdzenie w opiniach biegłych z zakresu genetyki i kryminalistyki.
Powyższa konstatacja przesuwa ciężar podniesionych w kasacji kwestii z zagadnienia naruszenia prawa procesowego na prawidłowość dokonania w sprawie ustaleń faktycznych, co jako zarzut, w postepowaniu kasacyjnym, podniesione być nie mogło, na co wskazano już na wstępie.
W tej sytuacji brak było podstaw do uznania zarzutów podniesionych w kasacji za zasadne, choćby w minimalnym stopniu.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.
a

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI