IV KK 228/17

Sąd Najwyższy2017-06-29
SNKarneprawo własności przemysłowejŚrednianajwyższy
kasacjaprawo własności przemysłowejSąd Najwyższybezwzględne podstawy odwoławczegrzywnapostępowanie karne

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanych T. J. i D. M. jako oczywiście bezzasadną, uznając, że zarzuty powtórzyły argumentację z apelacji i nie wykazały uchybień bezwzględnych podstaw odwoławczych.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanych T. J. i D. M., którzy zostali skazani na kary grzywny za naruszenie Prawa własności przemysłowej. Mimo formalnego spełnienia wymogów kasacji, sąd uznał ją za oczywiście bezzasadną, ponieważ zarzuty powtórzyły argumentację z apelacji i nie wykazały zaistnienia bezwzględnych podstaw odwoławczych wskazanych w art. 439 k.p.k. Sąd Najwyższy zaakceptował ocenę prawną Sądu Okręgowego i oddalił kasację, obciążając skazanych kosztami postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanych T. J. i D. M., którzy zostali skazani z art. 303 ust. 2 i art. 304 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11 § 2 k.k. Skazani otrzymali kary grzywny. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., zaznaczył, że kasacja jest dopuszczalna jedynie w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia. W niniejszej sprawie, mimo że skazani otrzymali kary grzywny, Sąd Najwyższy uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające rozpoznanie sprawy w postępowaniu kasacyjnym, określone w art. 523 § 4 k.p.k., albowiem kasacja została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Sąd stwierdził jednak, że obrońca jedynie formalnie spełnił wymagania art. 523 k.p.k., a kasacja sprowadza się do powtórzenia zarzutów i argumentacji z apelacji. Sąd Najwyższy w pełni zaakceptował ocenę prawną Sądu Okręgowego w K., zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dotyczącą zarzutów braku skargi uprawnionego oskarżyciela oraz braku wniosku o ściganie. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną na mocy art. 535 § 3 k.p.k. i obciążył skazanych kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, mimo że skazani otrzymali kary grzywny, kasacja może być rozpoznana, jeśli wniesiono ją z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na art. 523 § 2 i § 4 k.p.k., wskazując, że mimo braku kary pozbawienia wolności, kasacja jest dopuszczalna w przypadku wystąpienia bezwzględnych podstaw odwoławczych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie_kasacji

Strony

NazwaTypRola
T. J.osoba_fizycznaskazany
D. M.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (8)

Główne

k.p.k. art. 523 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

k.p.k. art. 523 § § 4

Kodeks postępowania karnego

Zachodzą okoliczności uzasadniające rozpoznanie sprawy w postępowaniu kasacyjnym, określone w art. 523 § 4 k.p.k., albowiem kasację wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

k.p.k. art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Wymienione uchybienia stanowią bezwzględne podstawy odwoławcze.

u.p.w.p. art. 303 § ust. 2

Ustawa Prawo własności przemysłowej

Dotyczy naruszenia prawa ochronnego na wzór przemysłowy.

u.p.w.p. art. 304 § ust. 1

Ustawa Prawo własności przemysłowej

Dotyczy naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy.

k.p.k. art. 535 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Reguluje rozstrzygnięcie w przedmiocie kasacji.

Pomocnicze

k.p.k. art. 17 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Określa przesłanki negatywne, które powodują umorzenie postępowania.

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy zbiegu przepisów ustawy przy przestępstwach.

Argumenty

Odrzucone argumenty

zarzuty rażącego naruszenia art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. zarzuty rażącego naruszenia art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. zarzut braku skargi uprawnionego oskarżyciela zarzut braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej

Godne uwagi sformułowania

kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania kasacja obrońcy skazanych sprowadza się do powtórzenia zarzutów podniesionych w uprzednio wniesionej przez niego apelacji, oraz argumentacji użytej na ich poparcie Sąd Najwyższy w pełni akceptując, zaprezentowaną na s. 13-16 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K., ocenę prawną ponowionych w kasacji zarzutów

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność kasacji w sprawach o kary grzywny przy wystąpieniu bezwzględnych podstaw odwoławczych oraz niedopuszczalność powtarzania argumentacji apelacyjnej w kasacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów z art. 439 k.p.k.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy dopuszczalności środka zaskarżenia oraz powtarzalności argumentacji. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, ale jest istotna dla praktyków prawa karnego procesowego.

Kasacja w sprawach o grzywnę – kiedy Sąd Najwyższy ją rozpozna?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV KK 228/17
POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2017 r.
sprawy
T. J. i D. M.
skazanych z art. 303 ust. 2 i art. 304 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11 § 2 k.k.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanych
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt IV Ka (…)
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C.
z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt II K (…)
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża obu skazanych po 1 części każdego z nich.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Poza sporem jest, że T. J. i D. M. skazano na kary grzywny. W niniejszej sprawie zachodzą natomiast okoliczności uzasadniające rozpoznanie sprawy w postępowaniu kasacyjnym, określone w art. 523 § 4 k.p.k., albowiem kasację wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Wskazać jednak należy, że formułując w kasacji zarzuty rażącego naruszenia art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., obrońca obu skazanych jedynie formalnie spełnił wymagania określone przepisem art. 523 k.p.k. W istocie bowiem kasacja obrońcy skazanych sprowadza się do powtórzenia zarzutów podniesionych w uprzednio wniesionej przez niego apelacji, oraz argumentacji użytej na ich poparcie.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K.  jasno wynika, że ten Sąd rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji, w tym też te prezentowane ponownie w kasacji zarzuty odnoszące się do zaistnienia w sprawie bezwzględnych podstaw odwoławczych. W pisemnych motywach wskazał czym kierował się wydając wyrok oraz przekonująco umotywował przyczyny nie podzielenia, tak zarzutu braku skargi uprawnionego oskarżyciela, jak i zarzutu odnoszącego się do braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej.
Sąd Najwyższy w pełni akceptując, zaprezentowaną na s. 13-16 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K., ocenę prawną ponowionych w kasacji zarzutów, nie widzi potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia, odsyłając w tym zakresie do lektury wskazanych stron uzasadnienia.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu
.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI