IV KK 223/17

Sąd Najwyższy2018-02-28
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i porządkowi publicznemuŚrednianajwyższy
kasacjaSąd Najwyższypłatna protekcjaart. 230 k.k.korzyść majątkowapośrednictwoznamiona przestępstwauzasadnienie wyrokuprawo karne

Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora, uznając, że sąd okręgowy prawidłowo uniewinnił oskarżonego od zarzutu płatnej protekcji, gdyż nie wykazano, że korzyść majątkowa została przyjęta w zamian za pośrednictwo.

Prokurator wniósł kasację od wyroku uniewinniającego M.G. od zarzutu płatnej protekcji (art. 230 § 1 k.k.), zarzucając rażącą obrazę prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Stwierdzono, że ustalenia faktyczne nie przesądzają o tym, czy korzyść majątkowa (butelka wódki) została przyjęta w zamian za pośrednictwo, co jest kluczowe dla znamion przestępstwa. Sąd I instancji warunkowo umorzył postępowanie, a sąd II instancji uniewinnił, co Sąd Najwyższy uznał za trafne.

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego M.G., który był oskarżony o czyn z art. 230 § 1 k.k. (płatna protekcja). Sąd Rejonowy w J. warunkowo umorzył postępowanie, natomiast Sąd Okręgowy w P. zmienił wyrok i uniewinnił oskarżonego. Prokurator zarzucił w kasacji rażącą obrazę prawa materialnego (art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 4 k.k.) oraz prawa procesowego (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.). Główny zarzut dotyczył niesłusznego uznania, że opis czynu nie zawiera znamion strony podmiotowej, w szczególności nie wykazano, że korzyść majątkowa (butelka wódki) została uzyskana w zamian za pośrednictwo. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że dla znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. kluczowe jest, aby korzyść majątkowa lub jej obietnica stanowiła motyw decydujący o podjęciu się pośrednictwa, co musi nastąpić przed popełnieniem czynu. Sąd Najwyższy stwierdził, że ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji nie dawały podstaw do jednoznacznego wniosku o realizacji znamion tego przestępstwa, a sąd II instancji, z uwagi na kierunek apelacji, nie mógł tej kwestii rozstrzygnąć. W związku z tym, uniewinnienie oskarżonego przez sąd okręgowy zostało uznane za trafne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, korzyść majątkowa lub jej obietnica musi stanowić motyw decydujący o podjęciu się pośrednictwa i musi pojawić się przed popełnieniem czynu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 230 § 1 k.k. wymaga, aby korzyść lub jej obietnica była motywem podjęcia się pośrednictwa, co oznacza, że musi nastąpić przed podjęciem się działania. Samo przyjęcie korzyści po fakcie nie wypełnia znamion tego przestępstwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

oskarżony M.G.

Strony

NazwaTypRola
M.G.osoba_fizycznaoskarżony
A.O.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokurator Okręgowy w P.organ_państwowywnioskodawca kasacji
Prokuratura Krajowaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 230 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 1 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 414 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 413 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 115 § 4

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustalenia faktyczne nie przesądzają o tym, że korzyść majątkowa została przyjęta w zamian za pośrednictwo, co jest kluczowe dla znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. Korzyść majątkowa lub jej obietnica musi stanowić motyw podjęcia się pośrednictwa i pojawić się przed popełnieniem czynu.

Odrzucone argumenty

Zarzuty prokuratora dotyczące rażącej obrazy prawa materialnego i procesowego.

Godne uwagi sformułowania

kasacja okazała się oczywiście bezzasadna nie przesądzają o tym, by M.G. przyjął korzyść majątkową w zamian za pośrednictwo korzyść majątkowa lub osobista (albo ich obietnica) ma stanowić na gruncie przestępstwa płatnej protekcji motyw, decydujący o podjęciu się przez sprawcę pośrednictwa w załatwieniu sprawy Nie wystarczy więc dla realizacji znamion przestępstwa płatnej protekcji z art. 230 § 1 k.k. samo przyjęcie korzyści majątkowej (lub osobistej), czy też obietnicy takiej korzyści już po podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy.

Skład orzekający

Dariusz Kala

przewodniczący

Andrzej Stępka

członek

Włodzimierz Wróbel

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa płatnej protekcji (art. 230 § 1 k.k.), zwłaszcza wymogu przyjęcia korzyści majątkowej lub jej obietnicy jako motywu działania przed podjęciem się pośrednictwa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji konkretnego przepisu. Nie stanowi przełomu, ale ugruntowuje dotychczasowe rozumienie znamion czynu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje subtelne rozróżnienie w interpretacji znamion przestępstwa, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje, jak ważne jest precyzyjne ustalenie chronologii zdarzeń i motywacji sprawcy.

Czy butelka wódki to już płatna protekcja? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowy warunek przestępstwa.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV KK 223/17
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Stępka
‎
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)
Protokolant Danuta Bratkrajc
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego
‎
w sprawie
M.G.
‎
oskarżonego z art. 230 § 1 kk
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 28 lutego 2018 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w P.
‎
z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt II Ka …/16
‎
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.
‎
z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt II K …/15
1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 września 2016 r. (sygn. akt II K …/15) postępowanie wobec M.G. o czyn z art. 230 § 2 k.k. polegający na tym, że
„w okresie od 7 stycznia 2014 roku do dnia 17 stycznia 2014 roku w J. i innych miejscowościach woj. p., powoływał się wobec A.O. na wpływy w Wydziale Komunikacji, Transportu i Dróg Starostwa Powiatowego w J. i podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, w zamian za uzyskanie korzyści majątkowej, polegającej na rejestracji przez A.O. przyczepy typu SAM o nr rej. […] nabytej przez w/w na podstawie umowy sprzedaży datowaną na dzień 14 stycznia 2014 roku zawartą pomiędzy S.M. a A.O., na której to umowie podrobiono podpis sprzedającego”
zostało warunkowo umorzone na okres próby 1 roku. Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 lutego 2017 r. (sygn. akt II Ka …/16) wyrok Sądu Rejonowego został zmieniony w ten sposób, że na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 1 k.k. uniewinniono M.G. od zarzutu popełnienia czynu z art. 230 § 1 k.k.
Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację wniósł Prokurator Okręgowy w P., zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu:
„1. rażącą obrazę przepisów prawa materialnego art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 4 k.k. - mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na niesłusznym uznaniu, że opis czynu nie zawiera znamion strony podmiotowej czynu z art. 230 § 1 k.k. tj. uzyskania korzyści majątkowej w postaci butelki wódki w związku z powoływaniem się wobec A.O. w okresie od 7 stycznia 2014 roku do dnia 17 stycznia 2014 roku w J. i innych miejscowościach woj. p., na wpływy w Wydziale Komunikacji, Transportu i Dróg Starostwa Powiatowego w J. i podjęcia się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na rejestracji przez A.O. przyczepy typu SAM o nr rej. […] nabytej przez w/w na podstawie umowy sprzedaży datowanej na dzień 14 stycznia 2014 roku zawartej pomiędzy S.M. a A.O., na której to umowie podrobiono podpis sprzedającego, podczas gdy opis czynu zarzucanego w akcie oskarżenia oraz w wyroku Sądu I instancji zawierał wskazanie wszystkich znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k.
2. rażącą obrazę przepisów prawa procesowego art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. - mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającą na błędnym przyjęciu, że opis czynu przypisany oskarżonemu M.G. nie zawiera wszystkich ustawowych znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k., gdyż w opisie tym nie wskazano na czym polegało przyjęcie korzyści majątkowej, podczas gdy opis przyjęty w wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 września 2016 roku, sygn. akt II K …/15 zawiera znamię uzyskania korzyści majątkowej, zaś konkretyzacja co było korzyścią majątkową wynikała z bezspornych ustaleń faktycznych, które poczynił Sąd I Instancji i zaprezentował w pisemnych motywach wyroku, co bezzasadnie odrzucił Sąd odwoławczy.”
Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna. Wbrew twierdzeniom Autora kasacji, dokonane w sprawie ustalenia faktyczne nie przesądzają o tym, by M.G. przyjął korzyść majątkową
w zamian
za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na rejestracji przez A.O. przyczepy typu SAM o nr rej. […] (czyn zakwalifikowany w akcie oskarżenia jako przestępstwo z art. 230 § 1 k.k.). W uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, w ramach omawiania kwalifikacji prawnej tego czynu, stwierdzono jedynie, że oskarżony „dostał za to butelkę wódki”. Sformułowanie takie nie rozstrzyga jednak, czy owa korzyść w postaci butelki wódki została M.G. wręczona po czynie, czy też wręczenie owej korzyści (lub obietnica przekazania tej korzyści) stanowiła element motywujący M.G. do podjęcia się pośrednictwa w załatwieniu sprawy.
Kwestia ta ma zasadnicze znaczenie w perspektywie realizacji znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. Jak podkreśla się w literaturze, korzyść majątkowa lub osobista (albo ich obietnica) ma stanowić na gruncie przestępstwa płatnej protekcji motyw, decydujący o podjęciu się przez sprawcę pośrednictwa w załatwieniu sprawy (zob. M.Iwański: Odpowiedzialność karna za przestępstwa korupcyjne, Kraków 2016, s. 47; J.Lachowski w: Kodeks karny. Część Szczególna Tom II, red. M.Królikowski, R.Zawłocki, Warszawa 2013, Nb 79 do art. 230). Z istoty rzeczy motyw ten musi pojawić się przed popełnieniem czynu. Wynika to wyraźnie z użytego w treści art. 230 § 1 k.k. zwrotu „podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy
w zamian
za korzyść (…) albo jej obietnicę”.  Nie wystarczy więc dla realizacji znamion przestępstwa płatnej protekcji z art. 230 § 1 k.k. samo przyjęcie korzyści majątkowej (lub osobistej), czy też obietnicy takiej korzyści już po podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy.
Wyżej wskazana kwestia nie została w sposób jednoznaczny rozstrzygnięta przez sąd I instancji, a z uwagi na kierunek apelacji nie mógł jej także rozstrzygnąć sąd II instancji. W tej sytuacji trafne było uniewinnienie M.G. z zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 230 § 1 k.k., bowiem te ustalenia faktyczne, które przyjął sąd I instancji nie dawały podstaw do jednoznacznego sformułowania wniosku, iż doszło do realizacji znamion typu czynu zabronionego z art. 230 § 1 k.k.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.
a.ł

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI