IV KK 217/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego J.K. od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący za naruszenie Prawa łowieckiego, z uwagi na niedopuszczalność środka zaskarżenia.
Sąd Najwyższy rozpatrywał kasację obrońcy skazanego J.K. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. skazujący skazanego za przestępstwo z Prawa łowieckiego. Obrońca zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., uznał kasację za niedopuszczalną, ponieważ w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację można wnieść jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k., czego nie spełniono. W związku z tym, kasacja została pozostawiona bez rozpoznania.
Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym była kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego J.K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2012 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 października 2012 r. Wyrok sądu pierwszej instancji skazał J.K. za przestępstwo określone w art. 53 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie. Orzeczono karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby oraz karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 60 złotych. Obrońca skazanego zarzucił w kasacji rażące naruszenie prawa karnego materialnego, wskazując na przepisy art. 53 pkt 4 i art. 53 pkt 5 Prawa łowieckiego. Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wnieśli o oddalenie kasacji, uznając ją za niedopuszczalną lub bezzasadną. Sąd Najwyższy, analizując podstawy kasacji, stwierdził, że w sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, środek zaskarżenia w postaci kasacji na korzyść oskarżonego może być wniesiony jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Sąd podkreślił, że to ograniczenie obowiązuje od 1 września 2000 r. i powinno być znane profesjonalnemu pełnomocnikowi. Ponieważ zarzuty podniesione w kasacji nie dotyczyły uchybień z art. 439 k.p.k., lecz innych rażących naruszeń prawa, kasacja została uznana za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania i obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja w takiej sytuacji może być wniesiona jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 2 k.p.k. ogranicza podstawy kasacji do uchybień z art. 439 k.p.k. w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Zarzuty dotyczące innych rażących naruszeń prawa nie są dopuszczalne jako podstawa kasacji w takich okolicznościach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie kasacji bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 531 § 1
Kodeks postępowania karnego
Na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasacja niedopuszczalna powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania.
k.p.k. art. 523 § 4
Kodeks postępowania karnego
W wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k.
Prawo łowieckie art. 53 § pkt 4 i 5
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie
Przepisy, których naruszenie zarzucono w kasacji.
Pomocnicze
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
Definiuje tzw. inne rażące naruszenie prawa jako podstawę kasacji, jednakże w kontekście art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. nie ma zastosowania.
k.p.k. art. 530 § 2
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na możliwość odmowy przyjęcia kasacji przez sąd odwoławczy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja wniesiona z naruszeniem art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. jest niedopuszczalna.
Odrzucone argumenty
Zarzuty rażącego naruszenia prawa karnego materialnego (art. 53 pkt 4 i 5 Prawa łowieckiego) jako podstawy kasacji w sytuacji orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Godne uwagi sformułowania
kasację [...] pozostawić bez rozpoznania kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego kasacja niedopuszczalna z mocy ustawy oczywiście bezzasadna, pozbawiona podstawy pisemnej kasacja na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność kasacji w sprawach karnych, gdy orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a zarzuty nie dotyczą uchybień z art. 439 k.p.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością kasacji w prawie karnym, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy kasacja w sądzie najwyższym nie jest możliwa? Kluczowe ograniczenia w prawie karnym.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KK 217/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie J. K. skazanego z art.53 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. -Prawo łowieckie na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 8 sierpnia 2013 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 października 2012 r.,postanowił: I. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania; II. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIE Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2012 r., którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący J. K. za przestępstwo określone w art. 53 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie, na karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby oraz karę 100 stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 60 złotych. W kasacji obrońca skazanego adw. D. B. zarzucił rażące naruszenie prawa karnego materialnego, a to przepisów art. 53 pkt 4 i art. 53 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie. Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł, cyt. „o oddalenie kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy”. Z kolei pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wskazując w pisemnej odpowiedzi na kasację, iż kasacja jest cyt. „oczywiście bezzasadna, pozbawiona podstawy pisemnej”, wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 523 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje . W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat. Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty niż uchybienia z art. 439 k.p.k. nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy – stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. – pozostawić ja bez rozpoznania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI