V KK 525/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Okręgowego w Gdańsku z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego J. Z., wskazując na rażące naruszenie art. 410 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w Gdańsku. Sąd Najwyższy przychylił się do tej argumentacji, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji pominął istotną zmianę w jednym z wyroków skazujących – zamianę kary pozbawienia wolności na areszt. W konsekwencji doszło do wadliwego połączenia kar i orzeczenia kary łącznej przekraczającej ustawowe granice. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego J. Z. od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2023 r. Kasacja dotyczyła zarzutu rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 410 k.p.k.) i materialnego, polegającego na pominięciu przez sąd pierwszej instancji informacji o zmianie jednego z wyroków skazujących. Chodziło o wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa z dnia 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt III K 1009/12), w którym kara roku pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. została postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. zamieniona na karę 30 dni aresztu. Sąd Okręgowy w Gdańsku, orzekając wyrok łączny, nie uwzględnił tej zmiany, co doprowadziło do wadliwego połączenia kar i orzeczenia kary łącznej w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, przekraczającej ustawowe granice określone w art. 86 § 1 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną i uchylił zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji pominął istotną zmianę w jednym z wyroków, co doprowadziło do wadliwego połączenia kar i orzeczenia kary łącznej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy w Gdańsku nie uwzględnił postanowienia o zamianie kary roku pozbawienia wolności na 30 dni aresztu w jednej ze spraw, co wyłączało możliwość zastosowania instytucji kary łącznej i spowodowało rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary łącznej przekraczającej ustawowe granice.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny (na korzyść skazanego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. Z. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
Reguluje zasady łączenia kar.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Określa granice wymiaru kary łącznej.
Pomocnicze
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy stosowania przepisów w czasie.
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu.
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zaliczenia okresu pozbawienia wolności na poczet kary łącznej.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy umorzenia postępowania.
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów sądowych.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych.
k.w. art. 2a § § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy zamiany kary aresztu na karę grzywny lub kary ograniczenia wolności.
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy wykroczenia.
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy udziału w bójce lub pobiciu.
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy pominął istotną zmianę w jednym z wyroków skazujących (zamianę kary pozbawienia wolności na areszt). Wskutek powyższego, doszło do wadliwego połączenia kar i orzeczenia kary łącznej przekraczającej ustawowe granice (art. 86 § 1 k.k.).
Godne uwagi sformułowania
rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego rażące naruszenie art. 85 k.k. rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. okoliczność wyłączająca możliwość zastosowania w tym wypadku instytucji kary łącznej
Skład orzekający
Jarosław Matras
przewodniczący, sprawozdawca
Tomasz Artymiuk
członek
Małgorzata Gierszon
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyroku łącznego, w szczególności uwzględniania zmian w karach jednostkowych oraz granic kary łącznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany kary pozbawienia wolności na areszt w jednym z wyroków podlegających połączeniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne badanie wszystkich dokumentów w postępowaniu o wyrok łączny, nawet pozornie rutynowym. Błąd proceduralny sądu pierwszej instancji miał znaczący wpływ na wymiar kary.
“Błąd sądu w wyroku łącznym: kara pozbawienia wolności zamieniona na areszt, a sąd połączył kary jakby nic się nie stało!”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN V KK 525/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Artymiuk SSN Małgorzata Gierszon Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie J. Z. o wyrok łączny po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 17 stycznia 2024 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV K 252/22, uchyla zaskarżony wyrok łączny i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. [J.J.] UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV K 252/22, Sąd Okręgowy w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy J. Z., skazanego (zgodnie z częścią wstępną tego orzeczenia) prawomocnymi wyrokami: „I. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 05.03.1999 r. w sprawie sygnatura II K 10/99 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk popełnione w dniu 06.07.1998 r. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z art. 279 § 1 kk w zb. z art 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 91 § 1 kk popełnione w okresie od 22.07.1998 r. do 03.08.1998 r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którym orzeczono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; II. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 10.01.2003 r. w sprawie sygnatura II K 748/02 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 31.05.2002 r. na karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności; III. Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22.03.2004 r. w sprawie sygnatura IV K 384/02 za przestępstwo z art. 310 § 2 kk popełnione w okresie od maja 2002 r. do czerwca 2002 r. na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 i grzywnę 20 stawek dziennych po 10 złotych każda; IV. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 24.06.2004 r. w sprawie sygnatura II K 211/04 za przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 08.02.2003 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5 i grzywnę 50 stawek dziennych po 10 złotych każda; V. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 23.12.2004 r. w sprawie sygnatura II K 501/04 za przestępstwo z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 05.07.2004 r. na karę roku pozbawienia wolności; VI. łącznym Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22.06.2007 r. w sprawie sygnatura IV K 99/07, którym połączono kary wymierzone w sprawach Sądu Rejonowego w Tczewie sygnatura II K 748/02 i Sądu Okręgowego w Gdańsku sygnatura IV K 384/02 i orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; VII. Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 17.08.2009 r. w sprawie sygnatura II K 135/09 za przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 14.11.2008 r. na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; VIII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 28.04.2011 r. w sprawie sygnatura II K 62/10 za przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w okresie od 4 do 7 listopada 2008 r. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; IX. łącznym Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 21.03.2012 r. w sprawie sygnatura II K 37/12, którym połączono kary wymierzone w sprawach Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w gdańsku w sprawie sygnatura II K 135/09 i Sądu Rejonowego w Tczewie w sprawie sygnatura II K 62/10 i orzeczono karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności; X. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 18.12.2013 r. w sprawie sygnatura III K 1009/12 za przestępstwo z art. 158 § 1 kk popełnione w dniu 05.04.2012 r. na karę roku pozbawienia wolności, z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 05.04.2012 r. na karę roku pozbawienia wolności i grzywnę 50 stawek dziennych po 10 złotych każda, którym orzeczono karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres lat 5, postanowieniem z dnia 31.10.2014 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary; XI. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 28.03.2014 r. w sprawie II K 99/14 za przestępstwo z art. 191 § 1 i 2 kk w zb. z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnione w dniu 30.09.2013 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5 oraz grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda, postanowieniem z dnia 30.12. 2014 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary; XII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 14.05.2014 r. w sprawie sygnatura II K 285/14 za przestępstwo z art. 190 § 1 kk popełnione w dniu 11.09.2013 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności i z art. 263 § 2 kk popełnione w dniu 11.09.2013 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którym orzeczono karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności; XIII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 17.11.2014 r. w sprawie sygnatura II K 856/14 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnione w dniu 28.02.2014 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności” orzekł: I. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzemieniu obowiązującym przed dniem 01 lipca 2015 r. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu J. Z. wyrokami: . . - Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie w sprawie sygnatura III K 1009/12, - Sądu Rejonowego w Tczewie w sprawie sygnatura II K 99/14, - Sądu Rejonowego w Tczewie w sprawie sygnatura II K 285/14 i orzekł karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres pozbawienia wolności w sprawach podlegających połączeniu od dnia 19 października 2022 r. do dnia 28 kwietnia 2023 r.; 1. na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie umorzył; 2. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych. Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron postępowania i uprawomocniło się w dniu 6 maja 2023 r. (k. 167 akt IV K 252/22). Kasację na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając powyższy wyrok w całości wskazał na „rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego - art. 410 k.p.k. polegające na pominięciu przez sąd wynikającej z materiału dowodowego i mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia okoliczności co do dokonanej zmiany wydanego wobec J.Z. wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 roku o sygn. III K 1009/12, wskutek czego nie uwzględniono, że wymierzona tym wyrokiem za czyn z art. 278 § 1 k.k. kara roku pozbawienia wolności została, na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 9 marca 2016 roku zamieniona na karę 30 dni aresztu, w następstwie czego doszło do wadliwego, bo z rażącym naruszeniem art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku) połączenia tej kary z karami pozbawienia wolności orzeczonymi w innych sprawach, a nadto z rażącym naruszeniem art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku) orzeczenia kary łącznej w wymiarze przekraczającym określone w tym przepisie granice”. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić się trzeba ze skarżącym, że wyrok łączny Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV K 252/22, wydany został z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego, wskazanych w zarzucie kasacji. Uchybienie, którego dopuścił się sąd orzekający w tej sprawie, polegało na nieuwzględnieniu istotnej zmiany w treści wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w sprawie o sygn. akt III K 1009/12. Jak wynika m.in. z załączonych do tej sprawy akt III Ko 25/16, Sąd Rejonowy dla Warszawy- Mokotowa w Warszawie postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt III Ko 25/16 - na podstawie art. 2a § 1 k.w. - stwierdził, że przypisany w punkcie II tego wyroku czyn (z art. 278 § 1 k.k.) stanowi wykrocznie z art. 119 § 1 k.w. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. i zamienił orzeczoną wobec J. Z. za ten czyn karę roku pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 8 kwietnia 2016 r. (k. 15 akt III Ko 25/16). Dane dotyczące wskazanej zmiany zostały zupełnie pominięte przez Sąd Okręgowy w Gdańsku, który orzekając w przedmiocie wyroku łącznego przyjął, że wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt III K 1009/12, skazanemu wymierzono dwie kary, każda po roku pozbawienia wolności, które to kary następnie połączył z karami pozbawienia wolności, orzeczonymi wyrokami Sądu Rejonowego w Tczewie wydanymi w sprawach: II K 99/14 i II K 285/14. Rację ma zatem skarżący co do tego, że sposób procedowania Sądu Okręgowego w Gdańsku nie był prawidłowy, skoro jego uwadze uszła tak zasadnicza zmiana dotycząca kwestii kary jednostkowej (zmiany jej rodzaju na niepodlegający łączeniu z karą pozbawienia wolności areszt), a więc okoliczność wyłączająca możliwość zastosowania w tym wypadku instytucji kary łącznej (art. 85 k.k.). W konsekwencji powyższego uchybienia doszło do rażącego naruszenia art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku) poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej przekraczającej maksymalną jej granicę. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, co oznacza, że w tej sprawie, granice kary łącznej pozbawienia wolności wyznacza, z jednej strony najwyższa z kar wymierzona w sprawie o sygn. akt III K 1009/12 za czyn z art. 158 § 1 k.k., tj. rok pozbawienia wolności, a z drugiej strony, suma kar pozbawienia wolności wynikająca z trzech połączonych wyroków (rok, 8 miesięcy, 4 miesiące oraz 8 miesięcy), tj. 2 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Bezspornie więc wymierzenie przez Sąd Okręgowy w Gdańsku kary trzech lat pozbawienia wolności nastąpiło z obrazą przepisu art. 86 § 1 k.k. Mając zatem na uwadze występujące w tej sprawie rażące uchybienia, których wpływ na treść orzeczenia nie może budzić wątpliwości, zaskarżony wyrok łączny należało uchylić, a sprawę w tym przedmiocie przekazać sądowi I instancji do ponownego jej rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd uważnie przeanalizuje wszystkie akta spraw, których dotyczy postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego. Z tych powodów orzeczono jak w wyroku. [J.J.] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI