IV KK 212/16

Sygn. akt IV KK 212/16
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lipca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 lipca 2016 r.
sprawy
M. D. i J. K.
,
uniewinnionych od zarzutu z art. 220 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k.
w zw. z art. 11 § 2 k.k.,
‎
z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 12 października 2015 roku, sygn. akt II Ka […],
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.
‎
z dnia 5 marca 2015 roku, sygn. akt II K […],
p o s t a n o w i ł
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,
2. obciążyć oskarżyciela posiłkowego P. H. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego,
3. zasądzić od oskarżyciela posiłkowego P. H. na rzecz J. K. kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
M. D. i J. K. oskarżeni zostali przez oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego P.H. o to, że w dniu 12 października 2012 r. w R. na terenie R. sp. z o.o. w R. przy ul. B. […] nie dopełnili obowiązku w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy i przez to narazili pracownika P. H. na bezpośrednie niebezpieczeństwo
utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w wyniku czego pokrzywdzony doznał szeregu obrażeń ciała skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres trwający dłużej niż 7 dni, to jest o czyn z art. 220 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w R., wyrokiem z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II K […], uniewinnił obu oskarżonych od zarzucanego im czynu.
Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego, który sformułował szereg zarzutów obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Po rozpoznaniu tej apelacji, Sąd Okręgowy w R., wyrokiem z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt II Ka […], utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Kasację od tego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego, zarzucając rażące naruszenia prawa, mające wpływ na treść wyroku, polegające na obrazie:
- art. 433 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k. w zakresie niedokonania przez Sąd Odwoławczy rzetelnej i pełnej kontroli instancyjnej w zakresie odnoszącym się do zarzutów apelacji wskazujących na naruszenie art. 7 k.p.k., w zw. z art. 366 k.p.k. i art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k.,
- art. 410 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. poprzez usankcjonowanie nieprzeprowadzenia z urzędu dowodu z opinii innego biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy,
- art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. poprzez wadliwe, powierzchowne i niewystarczające uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego,
- art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez stronniczą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Prokurator Prokuratury Okręgowej w R. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Tej samej treści wnioski złożyli na piśmie obrońcy J. K. i M. D.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego jest niezasadna w stopniu pozwalającym na jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na wstępie stwierdzić należy, że zarzuty kasacji stanowią powielenie, w nieco jedynie innej formie, zarzutów apelacji i w dużej mierze odnoszą się do wyroku Sądu pierwszej instancji. Zarzuty apelacji natomiast stanowiły przedmiot rozważań Sądu odwoławczego, czego dowodem jest lektura uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w R.. Wbrew twierdzeniom autora kasacji uzasadnienie to spełnia wymogi określone w art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. i nie można mu przypisać cech powierzchowności lub skrótowości. Sąd odwoławczy nie tylko odniósł się do zarzutów apelacji, ale dokonał ponownej oceny kluczowych w sprawie dowodów, aprobując wnioski Sądu Rejonowego w tym zakresie. Zauważyć przy tym trzeba, że Sąd odwoławczy nie uzupełniał materiału dowodowego, a dokonywał jedynie kontroli odwoławczej prawidłowości ocen i ustaleń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji. W tej sytuacji Sąd odwoławczy nie mógł dopuścić się rażącego naruszenia art. 7 k.p.k.
Z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego wynika, że przedmiotem kontroli odwoławczej była prawidłowość oceny opinii biegłego R. G. i to w kontekście wniosków kontroli Państwowej Inspekcji Pracy. Rozumiejąc brak akceptacji stanowiska Sądu odwoławczego ze strony oskarżyciela posiłkowego, który prezentuje w tej kwestii inne zdanie, nie można uznać, aby sądy obu instancji, a w szczególności Sąd odwoławczy, dopuściły się w tej materii rażących błędów, a tylko takie, zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. mogłyby stanowić podstawę uwzględnienia zarzutu kasacji. Zgodnie z przepisami ustawy to sąd rozstrzyga, czy istnieje potrzeba przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego. Sąd pierwszej instancji, a następnie Sąd odwoławczy przedstawiły argumentację przemawiająca przeciwko potrzebie powołania innego biegłego. Argumentacji tej, w ocenie Sądu Najwyższego, nie podważono skutecznie w kasacji.
Przypomnieć wypada, że postępowanie kasacyjne nie jest postępowaniem odwoławczym kolejnej instancji. Celem postępowania kasacyjnego nie jest ponowna ocena ujawnionych w sprawie dowodów, ustalonych okoliczności etc. Sąd najwyższy jako sąd kasacyjny ma eliminować z obrotu prawnego prawomocne wyroki sądów odwoławczych dotknięte poważnymi wadami wynikającymi z uchybień w postaci bezwzględnych przesłanek odwoławczych lub innych naruszeń prawa o podobnym charakterze, a więc naruszeń rażących i istotnie wpływających na treść orzeczenia. Kontrola kasacyjna wyroku wydanego w sprawie M. D. i J. K. nie doprowadziła do stwierdzenia takich naruszeń. W tym stanie rzeczy kasację oddalono.
l.n