IV KK 201/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuKasacja wniesiona przez obrońcę skazanego A. W. dotyczyła wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej, który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej. Główny zarzut dotyczył naruszenia prawa materialnego (art. 42§3 k.k. w zw. z art. 178a§4 k.k.) poprzez obligatoryjne zastosowanie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów bez indywidualnej oceny dowodów i okoliczności. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Odwoławczy nie naruszył wskazanego przepisu, a intencją skarżącego było prawdopodobnie zarzucenie naruszenia art. 433§2 k.p.k. (nieprawidłowa kontrola instancyjna). Sąd Najwyższy uznał, że choć Sąd Rejonowy mógł błędnie uznać przepis za obligatoryjny, to uzasadnił zasadność środka karnego, a Sąd Odwoławczy trafnie odniósł się do zarzutu apelacji. Kolejne zarzuty dotyczące naruszenia art. 410 k.p.k. i art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k. również zostały uznane za nietrafione, ponieważ dotyczyły one głównie orzeczenia Sądu I instancji lub były niezasadne w świetle analizy Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy podkreślił, że Sąd Odwoławczy prawidłowo ocenił zarzuty apelacji, a sposób wykonania obowiązku z art. 457§3 k.p.k. jest pochodną jakości uzasadnienia Sądu I instancji i treści zarzutów apelacji. Wobec braku wykazania rażącego naruszenia prawa, które mogłoby mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja obowiązków Sądu Odwoławczego w zakresie kontroli instancyjnej zarzutów apelacji, zwłaszcza dotyczących oceny dowodów i stosowania środków karnych. Zasady oceny, kiedy uzasadnienie Sądu Odwoławczego może być zwięzłe.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu kasacyjnym i konkretnych zarzutów podniesionych w kasacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Sąd Odwoławczy naruszył prawo materialne (art. 42§3 k.k. w zw. z art. 178a§4 k.k.) poprzez obligatoryjne zastosowanie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych bez indywidualnej oceny materiału dowodowego i okoliczności sprawy?
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Odwoławczy nie naruszył wskazanego przepisu prawa materialnego. Zarzut naruszenia prawa materialnego był nietrafiony, a intencją skarżącego było prawdopodobnie zarzucenie naruszenia art. 433§2 k.p.k. (nieprawidłowa kontrola instancyjna).
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Odwoławczy trafnie odniósł się do zarzutu apelacji dotyczącego środka karnego, nawet jeśli rozważania były zwięzłe. Argumentacja kasacji nie podważyła stanowiska Sądu.
Czy Sąd Odwoławczy naruszył art. 433§2 k.p.k. poprzez nieprawidłową kontrolę instancyjną zarzutów apelacji, w tym zarzutu dotyczącego oceny dowodów i rażącej niewspółmierności kary?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacji, w tym dotyczących oceny dowodów i rażącej niewspółmierności kary.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Odwoławczy logicznie uargumentował, dlaczego oceny Sądu I instancji były prawidłowe i dlaczego zarzuty apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie. Samo zakwestionowanie ocen bez wykazania niezgodności z dyrektywami art. 7 k.p.k. nie jest wystarczające.
Czy Sąd Odwoławczy naruszył art. 410 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności towarzyszących zdarzeniu komunikacyjnemu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Odwoławczy nie naruszył tego przepisu, ponieważ zarzut ten miał charakter skierowany do orzeczenia Sądu I instancji i nie został podniesiony w apelacji w sposób umożliwiający Sądowi Odwoławczemu ustosunkowanie się do niego.
Uzasadnienie
Zarzut naruszenia art. 410 k.p.k. był skierowany do Sądu I instancji i nie został skutecznie podniesiony w apelacji, co wykluczało obowiązek Sądu Odwoławczego do jego rozpoznania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 178a § §4
Kodeks karny
k.k. art. 42 § §3
Kodeks karny
Przepis ma charakter względnie obligatoryjny i nie wyłącza obowiązku dokonania przez Sąd indywidualnej oceny okoliczności sprawy w kontekście możliwości przyjęcia wyjątkowego przypadku.
Pomocnicze
k.p.k. art. 433 § §2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek Sądu Odwoławczego do ustosunkowania się do zarzutów i wniosków apelacji.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § §3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537a
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez Sąd Odwoławczy prawa materialnego (art. 42§3 k.k. w zw. z art. 178a§4 k.k.) poprzez obligatoryjne zastosowanie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów bez indywidualnej oceny dowodów. • Naruszenie przez Sąd Odwoławczy art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k. w zw. z art. 413 pkt 4 k.p.k. poprzez nieprawidłową kontrolę odwoławczą i zaakceptowanie oceny dowodów Sądu I instancji. • Naruszenie przez Sąd Odwoławczy art. 410 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności towarzyszących zdarzeniu komunikacyjnemu.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia prawa materialnego uznany za nietrafiony, gdyż Sąd Odwoławczy nie stosował bezpośrednio wskazanego przepisu w sposób błędny. • Zarzut naruszenia art. 410 k.p.k. uznany za nietrafiony, gdyż dotyczył Sądu I instancji i nie został skutecznie podniesiony w apelacji. • Zarzut naruszenia art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k. uznany za niezasadny, gdyż Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacji.
Godne uwagi sformułowania
kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną • nie mógł naruszyć wskazanego przepisu prawa materialnego, bowiem go nie stosował • rozważania Sądu II instancji odnoszące się do tego zarzutu są w istocie niezwykle zwięzłe, wręcz lakoniczne, to jednak dotyczą sedna problematyki i należy je uznać za trafne • twierdzenia apelacji zasadzały się na prostej negacji stanowiska Sądu I instancji, którym przeciwstawiono własną koncepcję oceny materiału dowodowego • oceniając prawidłowość przeprowadzenia kontroli instancyjnej należy mieć na względzie, że sposób wykonania obowiązku z art. 457§3 k.p.k. [...] jest pochodną, z jednej strony, jakości i kompletności wywodu zawartego w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, a z drugiej strony, treści zarzutów apelacji oraz argumentacji, która ma wspierać te zarzuty.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków Sądu Odwoławczego w zakresie kontroli instancyjnej zarzutów apelacji, zwłaszcza dotyczących oceny dowodów i stosowania środków karnych. Zasady oceny, kiedy uzasadnienie Sądu Odwoławczego może być zwięzłe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu kasacyjnym i konkretnych zarzutów podniesionych w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w szczególności zakresu kontroli apelacyjnej i kasacyjnej. Jest interesujące dla prawników procesualistów.
“Sąd Najwyższy o granicach kontroli apelacyjnej: kiedy lakoniczne uzasadnienie jest wystarczające?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.