IV KK 195/24

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego W. S. Sprawa dotyczyła wyroku sądu okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok sądu rejonowego skazujący oskarżonego za jazdę w stanie nietrzeźwości w warunkach recydywy (art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.). Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutu apelacyjnego dotyczącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 64 § 1 k.k. Podniesiono, że w sprawie nie zaszły podstawy do uznania recydywy podstawowej, ponieważ kara pozbawienia wolności orzeczona za poprzednie przestępstwo podobne (8 miesięcy w zawieszeniu) została w ramach wyroku łącznego przekształcona w karę o niższym wymiarze niż wymagany przez art. 64 § 1 k.k. (co najmniej 6 miesięcy bezwzględnej kary pozbawienia wolności). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną. Stwierdził, że sąd okręgowy dokonał nieprawidłowej kontroli odwoławczej. Analiza akt wykazała, że skazania W. S. za przestępstwa podobne nie spełniały warunku odbycia co najmniej 6 miesięcy bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Wyrok łączny sądu okręgowego w Warszawie, który objął m.in. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, na podstawie art. 89 § 1b k.k. orzekł karę łączną bez warunkowego zawieszenia, przyjmując przeliczenie kary w zawieszeniu na karę bezwzględną. W efekcie, kara ta wyniosła 4 miesiące pozbawienia wolności, co nie spełniało wymogu 6 miesięcy bezwzględnej kary jednostkowej. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający