IV KK 194/21

Sąd Najwyższy2021-05-19
SNKarneprawo budowlaneŚrednianajwyższy
prawo budowlanekasacjaprzedawnienieutrata mocy obowiązującej przepisuwykroczenieSąd Najwyższy

Podsumowanie

Sąd Najwyższy uchylił wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne za naruszenie Prawa budowlanego, umarzając je z powodu utraty mocy obowiązującej przepisu i przedawnienia.

Sąd Rejonowy warunkowo umorzył postępowanie karne wobec M.M. za naruszenie Prawa budowlanego, orzekając rok próby i świadczenie pieniężne. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie prawa, gdyż przepis, na podstawie którego skazano, utracił moc obowiązującą, a czyn kwalifikował się jako wykroczenie, które uległo przedawnieniu. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację, uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie, obciążając kosztami Skarb Państwa.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego M.M. Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia 13 stycznia 2021 r. warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko M.M. o czyn z art. 90 w zw. z art. 48 ustawy Prawo budowlane, popełniony w 2016 r., na okres roku próby, orzekając nadto świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł. Wyrok ten uprawomocnił się 21 stycznia 2021 r. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie prawa, wskazując, że art. 90 Prawa budowlanego utracił moc obowiązującą z dniem 19 września 2020 r., a zachowanie oskarżonego realizowało jedynie znamiona wykroczenia z art. 93 pkt 13 Prawa budowlanego, które uległo przedawnieniu. Sąd Najwyższy, uznając kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w., obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa, z uwagi na ustanie karalności czynu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli przepis utracił moc obowiązującą, a czyn można zakwalifikować jako wykroczenie, które uległo przedawnieniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 90 Prawa budowlanego utracił moc obowiązującą, a czyn oskarżonego należało zakwalifikować jako wykroczenie z art. 93 pkt 13 Prawa budowlanego. Ponieważ okres przedawnienia wykroczenia upłynął, postępowanie należało umorzyć.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i umorzenie

Strona wygrywająca

oskarżony (M.M.)

Strony

NazwaTypRola
M. M.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (11)

Główne

Pr.bud. art. 90

Ustawa - Prawo budowlane

Przepis utracił moc obowiązującą z dniem 19 września 2020 r.

Pr.bud. art. 93 § pkt 13

Ustawa - Prawo budowlane

Określa wykroczenia związane z Prawem budowlanym.

k.p.k. art. 5 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku ustania karalności czynu.

k.p.w. art. 5 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku ustania karalności czynu.

k.p.w. art. 45 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Określa okres przedawnienia wykroczenia (3 lata).

Pomocnicze

Pr.bud. art. 48 § ust. 1

Ustawa - Prawo budowlane

Zachowanie oskarżonego realizowało znamiona wykroczenia z art. 93 pkt 13 Pr.bud.

k.p.w. art. 45 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Nie stoi na przeszkodzie umorzeniu postępowania, gdy okres przedawnienia upłynął.

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy zasady prawa intertemporalnego w prawie karnym.

k.p.k. art. 341 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy rozpoznania kasacji.

k.k. art. 66 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy warunkowego umorzenia postępowania.

k.p.w. art. 119 § § 2 pkt 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepis art. 90 Prawa budowlanego utracił moc obowiązującą. Zachowanie oskarżonego realizuje znamiona wykroczenia z art. 93 pkt 13 Prawa budowlanego. Wykroczenie uległo przedawnieniu.

Godne uwagi sformułowania

kasacji Prokuratora Generalnego, wniesionej na korzyść skazanego uchyla zaskarżony wyrok i – na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. – umarza postępowanie Trafnie wskazał skarżący, że uwagi Sądu właściwego uszła zarówno utrata mocy obowiązującej art. 90 Pr.bud. z dniem 19 września 2020 r., jak i konieczność zakwalifikowania zachowań określonych w art. 48 ust. 1 Pr.bud. jako wykroczeń z art. 93 pkt 13 Pr.bud. Zatem w dacie wyrokowania, gdy upłynął już nawet najdłuższy możliwy 3-letni okres przedawnienia wykroczenia (art. 45 § 1 k.w.), należało w oparciu o art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. postępowanie umorzyć.

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący-sprawozdawca

Eugeniusz Wildowicz

członek

Marek Pietruszyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego w kontekście zmian legislacyjnych i przedawnienia karalności."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zmian przepisów z 2020 roku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest śledzenie zmian w prawie i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku, nawet po jego uprawomocnieniu.

Błąd sądu po uprawomocnieniu: sprawa budowlana umorzona przez Sąd Najwyższy!

Sektor

budowlane

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt IV KK 194/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz
‎
SSN Marek Pietruszyński
Protokolant Małgorzata Gierczak
w sprawie M. M.
oskarżonego z art. 90 w zw. z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.)
w dniu 19 maja 2021 r.
kasacji Prokuratora Generalnego, wniesionej na korzyść skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w R.
z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt III K (…),
uchyla zaskarżony wyrok i – na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. – umarza postępowanie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w R., wyrokiem z 13 stycznia 2021 r., warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko M. M. o czyn z art. 90 w zw. z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (dalej: Pr.bud.) popełniony w 2016 r. na okres roku próby, orzekając nadto wobec niego świadczenie pieniężna w kwocie 500 zł; wyrok ten uprawomocnił się 21 stycznia 2021 r.
Kasację od wskazanego wyroku w całości na korzyść oskarżonego złożył Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 4 § 1 k.k. oraz art. 341 § 2 k.p.k. w zw. z art. 66 § 1 k.k. polegające na zaniechaniu uwzględnienia, że art. 90 Pr. bud. z dniem 19 września 2020 r. utracił moc obowiązującą, a w związku z tym zachowanie oskarżonego realizował jedynie znamiona wykroczenia z art. 93 pkt 13 Pr.bud. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania ,,na podstawie art. 5 § 1 k.p.k. w zw. z art. 45 § 1 k.w.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja - choć do jej
petitum
wkradł się błąd (ujemne przesłanki postępowania w sprawach o wykroczenia określa wszak art. 5 § 1 k.p.w., a nie art. 5 § 1 k.p.k.) – zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron z racji oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).
Trafnie wskazał skarżący, że uwagi Sądu właściwego uszła zarówno utrata mocy obowiązującej art. 90 Pr.bud. z dniem 19 września 2020 r., jak i konieczność zakwalifikowania zachowań określonych w art. 48 ust. 1 Pr.bud. jako wykroczeń z art. 93 pkt 13 Pr.bud. Zmiany w tym zakresie zostały wprowadzone przepisami art. 1 ust. 58 i 59 pkt 9 ustawy z 13 lutego 2020 r. nowelizującej Prawo budowalne (Dz.U 2020.471).
Zatem w dacie wyrokowania, gdy upłynął już nawet najdłuższy możliwy 3-letni okres przedawnienia wykroczenia (art. 45 § 1 k.w.), należało w oparciu o art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. postępowanie umorzyć. Tak się nie stało i dlatego zarzut skarżącego okazał się w pełni zasadny. Sądowi Najwyższemu w tej sytuacji nie pozostawało nic innego, jak tylko uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie z uwagi na ustanie karalności wykroczenia; nie sprzeciwiała się temu treść art. 45 § 2 k.w., jako że w dacie składania kasacji okres przedawnienia już upłynął (zob. uchw. SN z 7 czerwca 2002 r., I KZP 15/02, OSNKW 2002, z. 7-8, poz. 49).
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę