IV KK 184/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w B. w części dotyczącej kary ograniczenia wolności za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B. Obwiniona S.B. została uznana za winną popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. (kierowanie pojazdem bez uprawnień) i wymierzono jej karę jednego miesiąca ograniczenia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że przepis ten przewiduje jedynie karę grzywny, a nie karę ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że wymierzenie kary ograniczenia wolności stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść S.B., która została obwiniona o popełnienie wykroczenia z art. 94 § 1 Kodeksu wykroczeń (k.w.), polegającego na kierowaniu pojazdem mechanicznym bez wymaganych uprawnień. Sąd Rejonowy w B. wydał wyrok nakazowy, uznając obwinioną za winną i wymierzając jej karę jednego miesiąca ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie. Dodatkowo, obwiniona została zwolniona z kosztów sądowych. Wyrok ten uprawomocnił się. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary, zarzucając rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 94 § 1 k.w. Wskazał, że przepis ten przewiduje jedynie karę grzywny, a nie karę ograniczenia wolności, która jest karą surowszą. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Potwierdził, że wymierzenie kary ograniczenia wolności za czyn z art. 94 § 1 k.w. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, ponieważ sankcja tego przepisu przewiduje wyłącznie karę grzywny. Podkreślono, że uchybienie to miało istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż obwinionej wymierzono karę nieprzewidzianą w sankcji. Sąd Najwyższy, działając na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) i Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (k.p.w.), uchylił zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara ograniczenia wolności nie może być orzeczona za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., ponieważ przepis ten przewiduje wyłącznie karę grzywny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że wymierzenie kary ograniczenia wolności za czyn z art. 94 § 1 k.w. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż sankcja tego przepisu ogranicza się do kary grzywny. Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od grzywny i nie jest przewidziana w tym przepisie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku w zakresie kary i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny (w imieniu obwinionej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.B. | osoba_fizyczna | obwiniona |
Przepisy (6)
Główne
k.w. art. 94 § § 1
Kodeks wykroczeń
Przepis ten przewiduje karę grzywny za prowadzenie pojazdu bez uprawnień.
Pomocnicze
k.w. art. 18
Kodeks wykroczeń
Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny.
k.p.k. art. 537 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.c. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wymierzenie kary ograniczenia wolności za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. jest rażącym naruszeniem prawa materialnego, ponieważ przepis ten przewiduje jedynie karę grzywny. Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny i nie jest przewidziana w sankcji art. 94 § 1 k.w.
Godne uwagi sformułowania
zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego wymierzenie zatem S. B. za powyższe wykroczenie kary ograniczenia wolności stanowi rażące naruszenie prawa materialnego kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący, sprawozdawca
Andrzej Ryński
członek
Andrzej Tomczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja sankcji art. 94 § 1 k.w. i dopuszczalności orzekania kary ograniczenia wolności za to wykroczenie."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego wykroczenia i sankcji przewidzianej w Kodeksie wykroczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na precyzyjną interpretację przepisów dotyczących kar za wykroczenia i rażące naruszenie prawa materialnego przez sąd niższej instancji.
“Sąd Najwyższy: Kara ograniczenia wolności za jazdę bez uprawnień? Błąd sądu!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KK 184/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Andrzej Tomczyk Protokolant Jolanta Grabowska w sprawie S.B. ukaranej za popełnienie wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B. z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II W ../16, uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze i w tej części sprawę S. B. przekazuje Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE S. B. obwiniona została o to, że: w dniu 3 sierpnia 2016 r. w B. przy ul. K. 29 kierowała samochodem marki Renault Twingo nie mając do tego wymaganych uprawnień, tj. o wykroczenie z art. 94 §1 k.w. Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II W .../16: I. uznał obwinioną S. B. za winną dokonania zarzucanego czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. i za to na mocy art. 94 § 1 w. w zw. z art. 21 § 1 k.w. wymierzył jej karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającego na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym; II. na mocy art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. zwolnił obwinioną od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Wydany wyrok nakazowy nie został zaskarżony przez żadną ze stroni uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2017 r. Od tego wyroku kasację złożył Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w części orzeczenia o karze na korzyść S. B. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, to jest art. 94 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionej za popełnienie wykroczenia, określonego w tym przepisie, kary jednego miesiąca ograniczenia wolności, a więc nieprzewidzianej w sankcji tego przepisu, a zarazem surowszej niż kara grzywny, przewidziana w przywołanym art. 94 § 1 k.w. wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Rację ma Prokurator Generalny gdy wskazuje, iż zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, wskazanym w zarzucie kasacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 94 § 1 k.w. kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu prowadzi pojazd, nie mając do tego uprawnienia, podlega karze grzywny. Wymierzenie zatem S. B. za powyższe wykroczenie kary ograniczenia wolności stanowi rażące naruszenie prawa materialnego. Opisane uchybienie miało również istotny wpływ na treść orzeczenia, bowiem S. B. wymierzono karę nie przewidzianą w sankcji wykroczenia którego popełnienie jej przypisano. Przypomnieć należy, iż z treści art. 18 k.w. jasno wynika, że kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny (por. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2014 r., II KK121/14, Lex 1482366). Kierując się powyższym Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k. orzekł jak w wyroku. kc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI