IV KK 161/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 czerwca 2026 r. oddalił kasację wniesioną przez obrońcę skazanego za przestępstwo z art. 178a§4 k.k. Skazany został uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu, utrzymanym w mocy przez Sąd Okręgowy w Katowicach. Główny zarzut kasacji dotyczył rzekomego rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 178a k.k., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, mimo braku świadomości skazanego co do stanu nietrzeźwości. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za bezzasadny, podkreślając, że Sąd II instancji jedynie utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji i nie dokonywał samodzielnej wykładni prawa. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że argumentacja dotycząca braku świadomości była nietrafiona, a analiza zeznań świadków wskazywała na świadomość skazanego co do naganności swojego postępowania, co potwierdzała jego ucieczka po próbie zatrzymania. Kolejne zarzuty dotyczyły naruszeń proceduralnych (art. 117§2 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.), jednak Sąd Najwyższy stwierdził, że dotyczyły one błędów Sądu I instancji, a nie Sądu II instancji, i nie zostały skutecznie podniesione w apelacji. Sąd Najwyższy podkreślił niedopuszczalność traktowania go jako sądu trzeciej instancji. W konsekwencji kasacja została uznana za oczywiście bezzasadną, a skazany został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie zasad kontroli kasacyjnej i niedopuszczalności podnoszenia zarzutów skierowanych do sądu niższej instancji w kasacji.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i nie wprowadza nowych interpretacji prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Sąd II instancji naruszył prawo materialne (art. 178a k.k.) poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, jeśli skazany nie miał świadomości stanu nietrzeźwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd II instancji nie naruszył prawa materialnego, ponieważ jedynie utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji i nie dokonywał samodzielnej wykładni prawa. Ponadto, argumentacja o braku świadomości była nietrafiona, a dowody wskazywały na świadomość skazanego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd II instancji nie stosował prawa materialnego, a jedynie kontrolował orzeczenie Sądu I instancji. Podkreślono, że dowody, w tym ucieczka skazanego, świadczyły o jego świadomości co do naganności czynu.
Czy Sąd II instancji dopuścił się naruszeń proceduralnych (art. 117§2 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.) poprzez prowadzenie rozprawy bez obrońcy lub dowolną ocenę dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty te dotyczą uchybień Sądu I instancji, a nie Sądu II instancji, i nie zostały skutecznie podniesione w apelacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zarzuty procesowe w kasacji dotyczyły błędów Sądu I instancji, a nie Sądu II instancji, i nie zostały one skutecznie zakwestionowane w zwykłym środku odwoławczym, co uniemożliwia ich rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 178a § § 4
Kodeks karny
Przestępstwo z art. 178a k.k. może zostać popełnione wyłącznie umyślnie.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Posiedzenie w trybie art. 535§3 k.p.k. do rozpoznania kasacji.
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek ustosunkowania się przez sąd odwoławczy do zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 117 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Prowadzenie rozprawy bez udziału obrońcy.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Granice rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Zakaz orzekania przez Sąd Najwyższy poza granicami zarzutów apelacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Sąd II instancji nie naruszył prawa materialnego. • Zarzuty procesowe dotyczą Sądu I instancji i nie zostały skutecznie podniesione w apelacji. • Sąd Najwyższy nie może orzekać poza granicami zarzutów apelacji.
Odrzucone argumenty
Rzekome naruszenie prawa materialnego (art. 178a k.k.) przez Sąd II instancji. • Rzekome naruszenia proceduralne (art. 117§2 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.) przez Sąd II instancji.
Godne uwagi sformułowania
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. • Sąd II instancji nie stosował prawa materialnego, tj. nie dokonywał on samodzielnej subsumpcji zachowania skazanego pod określoną normę prawną ani wykładni prawa, a co za tym idzie – nie mógł go naruszyć. • Argumentacja dotycząca braku świadomości po stronie skazanego znajdowania się w stanie nietrzeźwości jest nietrafiona, by nie rzec – naiwna. • Próba uczynienia z Sądu Najwyższego sądu III instancji jest z oczywistych względów niedopuszczalna.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad kontroli kasacyjnej i niedopuszczalności podnoszenia zarzutów skierowanych do sądu niższej instancji w kasacji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i nie wprowadza nowych interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację jako oczywiście bezzasadną, bez wprowadzania nowych wykładni czy kontrowersyjnych rozstrzygnięć.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.