IV KK 159/12

Sygn. akt IV KK 159/12
POSTANOWIENIE
Dnia 4 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)
‎
SSN Marian Buliński (sprawozdawca)
‎
SSN Małgorzata Gierszon
Protokolant Dorota Szczerbiak
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz - Śliwy,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 października 2012 r.
sprawy G. O. o odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności
‎
z powodu kasacji, wniesionej przez prokuratora Prokuratury Apelacyjnej na korzyść wnioskodawcy
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego
‎
z dnia 13 grudnia 2011 r.,
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego
‎
z dnia 30 sierpnia 2011 r., /…/,
postanowił :
kasację pozostawić bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Przeciwko G. O. toczyło się przed Sądem Okręgowym postępowanie karne, w którym stał pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 1,2,3 k.k. W toku tego postępowania stosowany był wobec niego areszt tymczasowy. Stosowanie tego środka zostało uchylone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 29 grudnia  2009 r. Tego samego dnia wydano nakaz zwolnienia oskarżonego, który został przesłany do Dyrektora Zakładu Karnego w T. Przesyłkę ekspediowano drogą pocztową i została ona doręczona do ZK w dniu 31.12.2009 r. Tego samego dnia nastąpiło zwolnienie oskarżonego z Zakładu Karnego.
Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia  2010 r., G. O. został uniewinniony od zarzucanego mu czynu.
Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 30 sierpnia 2011 r. w oparciu o art. 552 § 4 k.p.k. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz G.O., kwotę 1000 złotych tytułem zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie wolności w okresie od 30 do 31 grudnia 2009 r. a w pozostałym zakresie jego wniosek oddalono.
Apelację od tego wyroku złożył jedynie pełnomocnik G. O., domagając się zmiany wyroku przez zasądzenie na rzecz wnioskodawcy  kwoty 5000 zł.
W toku rozprawy odwoławczej prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Wydział I Cywilny, gdyż jego zdaniem sąd karny nie był właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy.
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Kasację od tego wyroku złożył prokurator Prokuratury Apelacyjnej, zaskarżając wyrok w całości na korzyść wnioskodawcy G. O., zarzucając temuż orzeczeniu „rażące naruszenie prawa procesowego, a to art. 35 § 1 k.p.k., mające istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez niezasadne uznanie, iż roszczenie z tytułu bezprawnego pozbawienia wolności podlega rozpoznaniu przez sąd karny w trybie postanowień  rozdziału 58 k.p.k., co doprowadziło do równie rażącego naruszenia przepisu art. 440 k.p.k. poprzez zaniechanie uchylenia rażąco niesprawiedliwego orzeczenia wydanego przez sąd, który nie był uprawniony do rozpoznawania spraw cywilnych, określonych w art. 1 kodeksu postępowania cywilnego.”
W oparciu o to skarżący wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 sierpnia 2011 roku, i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania – na podstawie przepisów kodeksu  postępowania cywilnego – Sądowi Rejonowemu”.
Na rozprawie przed Sądem Najwyższym  prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o oddalenie kasacji, jako oczywiście bezzasadnej.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy  zważył, co następuje.
W kasacji nie podniesiono zarzutu obrazy art. 439 k.p.k. W przedmiotowej sprawie wobec nie zaskarżenia przez prokuratora orzeczenia sądu pierwszej instancji nie mógł on wnieść kasacji na niekorzyść wnioskodawcy od orzeczenia sądu odwoławczego utrzymującego w mocy orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 520 § 2 k.p.k.).
W kasacji prokurator określił, że wnosi ją na korzyść wnioskodawcy oraz podniósł zarzuty naruszenia prawa procesowego a to art. 35 § 1 i art. 440.
W uzasadnieniu  kasacji nie sposób znaleźć  w czym jej autor  dopatruje się korzyści wnioskodawcy. Sąd Najwyższy także tej korzyści dla wnioskodawcy z kasacji prokuratora nie znajduje.
Uznając zatem, że kasacja prokuratora  nie została wniesiona  na korzyść wnioskodawcy, a kasacja na jego niekorzyść w tym układzie procesowym jest niedopuszczalna należało wniesioną kasację pozostawić bez rozpoznania.