IV KK 148/25

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanej A.K., która została uznana za winną popełnienia występku z art. 270 § 1 i § 2a k.k. (podrobienie dokumentu w postaci zaświadczenia uprawniającego do przystąpienia do sakramentu bierzmowania) w trybie konsensualnym, na wniosek prokuratora złożony na podstawie art. 335 § 2 k.p.k. Sąd Rejonowy w Nidzicy wydał wyrok skazujący na karę grzywny, który uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów procesowych, w szczególności art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku o skazanie bez rozprawy, mimo braku podstaw do uznania, że okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonej nie budzą wątpliwości. Podkreślono, że sąd nie zbadał należycie, czy podrobiony druk stanowił dokument w rozumieniu art. 115 § 14 k.k. oraz czy opis czynu był wadliwy. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska Prokuratora Generalnego, uznając kasację za oczywiście zasadną. Stwierdzono, że sąd rejonowy nie dopełnił obowiązku kontroli wniosku złożonego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., który obejmuje również ocenę zgodności z prawem materialnym. Sąd nie zbadał, czy faktycznie doszło do popełnienia zarzucanego przestępstwa i jaki jest jego zakres, w szczególności, czy druk zatytułowany „Sakrament bierzmowania” stanowił „zaświadczenie uprawniające do przystąpienia do sakramentu bierzmowania” oraz czy podrobiony podpis na tym druku miał znaczenie prawne w rozumieniu art. 115 § 14 k.k. Sąd Najwyższy wskazał, że druk ten nie zawierał określenia „zaświadczenie” i nie wynikało z niego, aby uprawniał do przystąpienia do sakramentu. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Nidzicy do ponownego rozpoznania, nakazując przeprowadzenie postępowania dowodowego i wnikliwą analizę prawno-karną zachowania oskarżonej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający