V KK 629/19

Sąd Najwyższy2020-01-14
SNKarneprzestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnejŚrednianajwyższy
art. 216 k.k.kara pozbawienia wolnościkara grzywnykara ograniczenia wolnościkara łącznakasacjanaruszenie prawa materialnegoSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu niższej instancji w części dotyczącej kary za czyn z art. 216 § 1 k.k. i kary łącznej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu zastosowania niedopuszczalnej kary pozbawienia wolności zamiast grzywny lub ograniczenia wolności.

Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności za czyn z art. 216 § 1 k.k., podczas gdy ustawa przewiduje za ten czyn wyłącznie grzywnę lub karę ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary jednostkowej i łącznej oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego M. A. S. od wyroku Sądu Rejonowego w S., który skazał go m.in. za czyn z art. 216 § 1 k.k. Zarzut kasacji dotyczył wymierzenia za ten czyn kary 1 miesiąca pozbawienia wolności, podczas gdy przepis ten przewiduje jedynie karę grzywny lub karę ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut jest oczywiście zasadny, a zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze za czyn z art. 216 § 1 k.k. oraz w części dotyczącej kary łącznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który będzie musiał prawidłowo określić rodzaj kary jednostkowej i łącznej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie może wymierzyć kary pozbawienia wolności za czyn z art. 216 § 1 k.k., gdyż jest to kara niedopuszczalna za ten czyn.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że przepis art. 216 § 1 k.k. przewiduje za czyn zniewagi wyłącznie karę grzywny albo karę ograniczenia wolności. Wymierzenie kary pozbawienia wolności stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

skazany (w części dotyczącej kary)

Strony

NazwaTypRola
M. A. S.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 216 § § 1

Kodeks karny

Przepis ten przewiduje za czyn zniewagi wyłącznie karę grzywny albo karę ograniczenia wolności.

Pomocnicze

k.k. art. 190 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190a § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wymierzenie kary pozbawienia wolności za czyn z art. 216 § 1 k.k., podczas gdy ustawa przewiduje za ten czyn wyłącznie karę grzywny lub karę ograniczenia wolności.

Godne uwagi sformułowania

rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego kara, która nie jest przewidziana przez ustawę za tego rodzaju przestępstwo

Skład orzekający

Tomasz Artymiuk

przewodniczący

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

sprawozdawca

Eugeniusz Wildowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niewłaściwe orzeczenie kary za czyn z art. 216 § 1 k.k. oraz zasady wymiaru kary łącznej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku naruszenia przepisów dotyczących wymiaru kary za zniewagę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje istotny błąd proceduralny sądu pierwszej instancji, który zastosował niedopuszczalną karę, co jest ważną lekcją dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy koryguje błąd: za zniewagę nie można skazać na więzienie!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt V KK 629/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
‎
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Katarzyna Wełpa
w sprawie
M. A. S. ,
skazanego za czyny z art. 216 § 1 k.k. i inne,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
‎
w dniu 14 stycznia 2020 r.,
kasacji wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego
od wyroku Sądu Rejonowego w S.
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w P.
z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. akt VII K (…),
uchyla pkt III wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze oraz punkt IV wyroku i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.  VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w P.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w S.
VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w P. ,
sygn. akt VII K (…),
uznał M. A. S.  za winnego popełnienia następujących czynów: z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I wyroku); z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności (pkt II wyroku); z art. 216 § 1 k.k., za który wymierzył mu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności (pkt III). Wymiar kary łącznej określono na 10 miesięcy pozbawienia wolności (pkt IV wyroku).
Wyrok Sądu Rejonowego uprawomocnił się w dniu 8 grudnia 2018 r. (k. 266 - 267).
Kasację od wyroku Sądu Rejonowego, na korzyść skazanego M. A. S. , złożył Prokurator Generalny zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze w punkcie III wyroku oraz w zakresie orzeczonej kary łącznej. Skarżący zarzucił
„
rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, to jest art. 216 § 1 k.k., poprzez wymierzenie M. A. S.  w punkcie III sentencji wyroku, za popełnienie czynu opisanego w punkcie 4 części wstępnej orzeczenia, kary 1 miesiąca pozbawienia wolności, w sytuacji, gdy ustawodawca za czyn ten przewidział wyłącznie karę grzywny albo karę ograniczenia wolności”.
Skarżący wniósł o uchylenie wyroku „w pkt III i IV, w części dotyczącej orzeczenia o karze oraz karze łącznej i w tym zakresie przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S.  do ponownego rozpoznania”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, gdyż zaskarżone orzeczenie zostało faktycznie wydane z rażącym i mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, wskazanego w zarzucie kasacji. Wobec oczywistej zasadności kasacji możliwe było jej uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron.
Z
askarżony kasacją wyrok wydano z rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego, to jest art. 216 § 1 k.k. Występek przewidziany w tym przepisie jest zagrożony karą grzywny oraz karą ograniczenia wolności. Tymczasem Sąd Rejonowy przypisując skazanemu czyn tak zakwalifikowany, wymierzył mu za jego dokonanie karę miesiąca pozbawienia wolności, to jest karę, która nie jest przewidziana przez ustawę za tego rodzaju przestępstwo.
Opisane uchybienie miało niewątpliwie charakter rażący i w istotny sposób wpłynęło na treść zaskarżonego wyroku - w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze wymierzonej oskarżonemu za czyn z art. 216 § 1 k.k., a także w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, ponieważ jej wymiar określono także w oparciu niedopuszczalną za takie przestępstwo karę jednostkową.
Mając powyższe na uwadze należało uchylić wyrok Sądu Rejonowego
w S.  VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w P.
- w zaskarżonej części - i w tym zakresie przekazać sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania
Sąd Rejonowy ponownie rozpoznając sprawę prawidłowo określi rodzaj kary jednostkowej za czyn z art. 216 § 1 k.k., jak również wobec faktu uchylenia kary łącznej, także i to rozstrzygnięcie na nowo ukształtuje, uwzględniając przytoczone powyżej uwagi.
Z tych to względów, orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI