IV KK 118/17

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego A. P., który został skazany za zabójstwo żony (art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.) oraz pobicie syna (art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy wymierzył karę łączną 10 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny, po rozpoznaniu apelacji obrońcy, zmienił wyrok jedynie w zakresie kary za pobicie syna, łagodząc ją do 1 roku, jednak kara łączna pozostała w wysokości 10 lat pozbawienia wolności. Obrońca w kasacji zarzucił naruszenie art. 214 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie aktualnego wywiadu środowiskowego oraz rażącą niewspółmierność wymierzonej kary. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Uzasadniając, Sąd Najwyższy wskazał, że zarzut dotyczący wywiadu środowiskowego nie mógł być skutecznie podniesiony, gdyż nie dotyczył orzeczenia sądu odwoławczego, a przepisy nie wymagają jego aktualizacji. Ponadto, nawet jeśli obrońca uważał wywiad za niewystarczający, powinien był zasygnalizować potrzebę jego uzupełnienia przed sądem I instancji. Drugi zarzut, dotyczący rażącej niewspółmierności kary, został uznany za niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym, zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k., chyba że niewspółmierność wynika z rażącego naruszenia prawa, czego skarżący nie wykazał. Sąd Najwyższy podkreślił również, że nie jest uprawniony do orzekania reformatoryjnego w sposób proponowany przez obrońcę (zmiana kary na łagodniejszą). W konsekwencji, kasacja została oddalona, a skazany został zwolniony od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający