V KK 137/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w N. w części dotyczącej kary ograniczenia wolności, uznając, że przepis przewiduje jedynie karę grzywny.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w N., który ukarał J. K. karą ograniczenia wolności za czyn z ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Prokurator zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że sankcja przewiduje jedynie karę grzywny. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił wyrok w zakresie kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść ukaranego J. K. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w N. z dnia 23 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy uznał obwinionego za winnego popełnienia czynu z art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, wymierzając mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia przez strony. Kasacja Prokuratora Generalnego zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że art. 431 wspomnianej ustawy przewiduje jedynie karę grzywny, a nie karę ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że przepis prawny nie pozwala na orzeczenie kary ograniczenia wolności w miejsce przewidzianej kary grzywny. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy w zakresie rozstrzygnięcia o karze i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nie można orzec kary ograniczenia wolności za czyn, którego sankcja przewiduje wyłącznie karę grzywny, jeśli przepisy ogólne prawa wykroczeń nie pozwalają na takie zastąpienie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 431 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przewiduje wyłącznie karę grzywny, a przepisy ogólne prawa wykroczeń nie dopuszczają orzeczenia kary ograniczenia wolności w tym przypadku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku w zakresie kary i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
J. K. (pośrednio, poprzez uchylenie kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
Przepisy (4)
Główne
u.w.t.p.a. art. 431
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
Sankcja przewiduje wyłącznie karę grzywny.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.w. art. 20 § § 2
Kodeks wykroczeń
k.w. art. 21 § § 1
Kodeks wykroczeń
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sankcja art. 431 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przewiduje wyłącznie karę grzywny. Przepisy ogólne prawa wykroczeń nie pozwalają na orzeczenie kary ograniczenia wolności w miejsce kary grzywny w tym przypadku.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście zasadna przypisane ukaranemu wykroczenie zagrożone jest wyłącznie karą grzywny nie budzi wątpliwości zasadność zarzutu naruszenia prawa materialnego
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
przewodniczący-sprawozdawca
Krzysztof Cesarz
członek
Kazimierz Klugiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja sankcji art. 431 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz zasady orzekania kar w prawie wykroczeń."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy istotnego błędu proceduralnego w orzekaniu kary, co jest ważne dla praktyków prawa wykroczeń, ale nie zawiera nietypowych faktów ani szerokiego kontekstu społecznego.
“Sąd Najwyższy koryguje błąd: kara ograniczenia wolności zamiast grzywny – co to oznacza?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 137/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Cesarz SSN Kazimierz Klugiewicz Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie J. K. ukaranego z art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.1356 ze zm.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 21 czerwca 2016 r. kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w N. z dnia 23 lutego 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu, do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 23 lutego 2015 r., Sąd Rejonowy w N. uznał obwinionego J. K. za winnego popełnienia czynu z art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.1356 ze zm.) i za to, na podstawie tego 2 przepisu wymierzył mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, której odbywanie na podstawie art. 20 § 2 k.w. i art. 21 § 1 k.w. miało polegać na wykonywaniu przez obwinionego nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Powyższy wyrok został doręczony ukaranemu, który potwierdził jego odbiór w dniu 4 marca 2015 r. Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 12 marca 2015 r. Kasację na korzyść ukaranego od tego wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, to jest art. 431 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, polegające na orzeczeniu wobec obwinionego J. K. na podstawie tego przepisu kary ograniczenia wolności, mimo że w jego sankcji przewidziano jedynie możliwość wymierzenia kary grzywny. W konkluzji kasacji Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczonej kary i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Zgodnie z dyspozycją art. 431 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, przypisane ukaranemu wykroczenie zagrożone jest wyłącznie karą grzywny. Co więcej, żaden z przepisów ogólnych prawa wykroczeń nie pozwala na orzeczenie w tym przypadku kary ograniczenia wolności w miejsce przewidzianej przez ustawodawcę kary grzywny. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości zasadność zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 431 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, poprzez orzeczenie względem obwinionego kary, której ustawa za przypisane wykroczenie nie przewiduje. Wobec tego konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego w zakresie rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. kc 3
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI