IV KK 110/21

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez skazanego W.Ł. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II Ka (...), który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt II K (...). Wyrokiem Sądu Rejonowego W.Ł. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k. i skazany na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda. Skazany, będący radcą prawnym, w swojej kasacji zarzucił rażące naruszenie przepisów procedury, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, i wniósł o uchylenie wyroków i uniewinnienie lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Prokurator wniósł o oddalenie kasacji. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 k.p.k., postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania, uznając ją za niedopuszczalną z mocy ustawy. Uzasadnienie opiera się na art. 523 § 2 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, chyba że zachodzą uchybienia z art. 439 k.p.k. lub dotyczą jej podmioty szczególne z art. 521 k.p.k. Ponieważ W.Ł. został skazany na karę grzywny, a nie na bezwzględne pozbawienie wolności, i nie wskazano na przesłanki z art. 439 k.p.k., kasacja była niedopuszczalna. Skazany został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający