IV KK 11/26

Sąd Najwyższy2026-03-05
SNKarnewykonanie karŚrednianajwyższy
kasacjakara łącznawstrzymanie wykonaniaart. 439 k.p.k.obsada sąduSąd Najwyższyk.k.w.

Podsumowanie

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w sprawie kasacji dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego D. G. o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w związku z wniesioną kasacją. Kasacja dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w zakresie kwalifikacji prawnej czynów i kary łącznej. Obrońca podniósł zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. dotyczący nienależytej obsady sądu. Sąd Najwyższy uznał, że mimo podniesionego zarzutu, nie zachodzą wystarczające podstawy do wstrzymania wykonania kary, która rozpoczęła bieg i ma długi okres do zakończenia.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego D. G. o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w związku z wniesioną kasacją. Kasacja została złożona od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 lipca 2025 r., który modyfikował wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 lutego 2025 r. Zmiany dotyczyły opisu i kwalifikacji prawnej niektórych czynów przypisanych skazanemu oraz orzeczenia nowej kary łącznej. Obrońca w kasacji podniósł zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., wskazując na bezwzględną przyczynę odwoławczą związaną z nienależną obsadą Sądu I instancji, wynikającą z procedury powołania sędziego. W związku z tym wniósł o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, odwołał się do art. 9 § 1 k.k.w. i art. 532 § 1 k.p.k., podkreślając, że wstrzymanie wykonania orzeczenia powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które mogłyby spowodować poważne i nieodwracalne skutki dla skazanego przed rozpoznaniem kasacji. Sąd uznał, że sam zarzut dotyczący obsady sądu, nawet jeśli potencjalnie uwzględniony, nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania kary. Zauważono, że nawet w przypadku uwzględnienia kasacji, Sąd Najwyższy mógłby rozważyć zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Ponadto, wskazano, że kara łączna w wymiarze 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności została wprowadzona do wykonania 21 września 2024 r., a jej koniec przypada na 13 marca 2031 r., co świadczy o długim okresie jej trwania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że sama okoliczność podniesienia zarzutu naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. nie przesądza o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania kary. Wskazano, że nawet w przypadku uwzględnienia kasacji, sąd mógłby rozważyć zastosowanie środka zapobiegawczego, a kara łączna ma długi okres wykonania, co nie uzasadnia zastosowania nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku

Strony

NazwaTypRola
D. G.osoba_fizycznaskazany
obrońca D. G.innewnioskodawca

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 532 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Instytucja umożliwiająca wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w przypadku kasacji, wymagająca uzasadnienia szczególnymi okolicznościami mogącymi spowodować poważne i nieodwracalne skutki.

Pomocnicze

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględna przyczyna odwoławcza, dotycząca nienależytej obsady sądu.

k.p.k. art. 538 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Reguluje możliwość zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania po uwzględnieniu kasacji i uchyleniu orzeczenia.

k.k.w. art. 9 § § 1

Kodeks karny wykonawczy

Stanowi o bezzwłocznym wykonaniu prawomocnych orzeczeń.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia oparty na zarzucie naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. nie został uwzględniony, ponieważ nie zachodziły wystarczające podstawy do zastosowania tej nadzwyczajnej instytucji.

Godne uwagi sformułowania

powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki ta okoliczność nie może przesądzać o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania kary nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.

Skład orzekający

Barbara Skoczkowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wstrzymania wykonania kary w postępowaniu kasacyjnym oraz ocena zarzutu nienależytej obsady sądu jako podstawy do wstrzymania wykonania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie wykonania w kontekście kasacji i zarzutu dotyczącego obsady sądu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na interpretację przesłanek wstrzymania wykonania kary w postępowaniu kasacyjnym oraz analizę zarzutu dotyczącego obsady sądu.

Czy zarzut obsady sądu wystarczy, by wstrzymać wykonanie kary? Sąd Najwyższy odpowiada.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
IV KK 11/26
POSTANOWIENIE
Dnia 5 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 marca 2026 r., bez udziału stron
w sprawie
D. G.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy D. G. od
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt II AKa 223/25
, którym zmieniono wyrok
Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 lutego 2025 r., sygn. akt V K 154/24
, w ten sposób, że zmieniono opis oraz kwalifikację prawną niektórych czynów przypisanych skazanemu oraz orzeczono ponownie karę łączną. W pozostałej części Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
W kasacji obrońca podniósł zarzuty naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, wobec tego skazanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 9 § 1 k.k.w. wykonanie prawomocnych orzeczeń następuje bezzwłoczne, natomiast zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k., powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki.
Skarżący wprawdzie podniósł w kasacji zarzut obrazy art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. stanowiący bezwzględną przyczynę odwoławczą, poprzez nienależytą obsadę Sądu I instancji wskutek zasiadania w jego składzie sędziego powołanego w procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., jednakże ta okoliczność nie może przesądzać o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania kary.  Zauważyć należy, że nawet w sytuacji uwzględnienia kasacji i uchylenia zaskarżonego orzeczenia, Sąd Najwyższy zgodnie z art. 538 § 2 k.p.k. powinien rozważyć zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec skazanego, któremu wymierzono karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto, jak wynika z informacji znajdujących się w aktach sprawy, kara łączna została wprowadzona do wykonania 21 września 2024 r., a jej koniec przypada na 13 marca 2031 r.
Nie przesądzając, zatem ostatecznego rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
‎

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę