IV KA 999/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w niniejszej sprawie rozpoznał apelację wniesioną przez obrońcę oskarżonego M. G. oraz apelację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E. E. Obrońca oskarżonego zarzucił m.in. naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 4 i 7 k.p.k., poprzez błędne przyjęcie, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 157 § 3 k.k., obrażając zasadę domniemania niewinności i przerzucając ciężar dowodu na oskarżonego. Zarzucono również nadanie waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonej i świadków, a także naruszenie art. 626 § 1 k.p.k. przez obciążenie oskarżonego całością kosztów postępowania. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za całkowicie bezzasadne, podkreślając prawidłowość oceny dowodów przez Sąd Rejonowy i zgodność z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy wskazał, że odpowiedzialność za psa ponosi właściciel, a w niniejszej sprawie oskarżony nie zapewnił właściwego nadzoru ani zabezpieczenia posesji, co potwierdzają opinie biegłych oraz miejscowy regulamin utrzymania czystości. Apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej dotyczyła rażącej niewspółmierności przyznanego zadośćuczynienia (7 000 zł). Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za częściowo zasadny, podwyższając kwotę zadośćuczynienia do 15 000 zł. Uzasadniono to znacznym fizycznym naruszeniem zdrowia pokrzywdzonej, koniecznością leczenia operacyjnego, bliznami, dyskomfortem oraz cierpieniami psychicznymi. Jednocześnie odrzucono wniosek o zasądzenie 95 700 zł, wskazując, że postępowanie karne nie służy do pełnego ustalania wysokości szkody, a niezaspokojona część roszczenia może być dochodzona w drodze procesu cywilnego. W pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie odpowiedzialności właściciela psa za jego agresywne zachowanie, nawet na terenie własnej posesji, oraz zasady ustalania wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące zabezpieczenia posesji i zachowania psa mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (4)
Czy pozostawienie psa na własnej, ogrodzonej posesji, która okazała się nieprawidłowo zabezpieczona, stanowi naruszenie obowiązku ostrożności i może prowadzić do odpowiedzialności karnej właściciela za atak psa na osobę postronną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, właściciel ponosi odpowiedzialność za psa, nawet jeśli znajdował się na jego posesji, jeśli nie zapewnił właściwego nadzoru i zabezpieczenia, co umożliwiło wydostanie się zwierzęcia i atak.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że właściciel psa ma prawny obowiązek zapobieżenia skutkom jego działania (tzw. gwarant), wynikający z przepisów prawa cywilnego i miejscowych regulacji. Niewłaściwe zabezpieczenie posesji i pozostawienie psa bez nadzoru, zwłaszcza psa o cechach agresywnych, stanowi naruszenie tych obowiązków.
Czy zeznania pokrzywdzonej, która doznała obrażeń w wyniku ataku psa, są wiarygodne, nawet jeśli opisuje ona obrażenia w sposób ogólny, a dokumentacja medyczna została poddana ocenie biegłych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania pokrzywdzonej mogą być uznane za wiarygodne, jeśli są konsekwentne, spójne i rzeczowe, a ewentualne rozbieżności lub nieścisłości dotyczące medycznych aspektów obrażeń zostały wyjaśnione przez opinię biegłych.
Uzasadnienie
Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne, ponieważ były spójne i szczegółowe. Wszelkie wątpliwości co do charakteru i zakresu obrażeń zostały rozwiane przez opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej, które nie kwestionowały okoliczności podawanych przez pokrzywdzoną.
Czy kwota zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zasądzona w pierwszej instancji na kwotę 7 000 zł, jest rażąco niewspółmierna do poniesionych szkód fizycznych i psychicznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kwota 7 000 zł była rażąco niska i wymagała podwyższenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że pierwotna kwota zadośćuczynienia była zbyt niska, biorąc pod uwagę rozległe obrażenia ręki pokrzywdzonej, konieczność leczenia operacyjnego, blizny, dyskomfort, cierpienia psychiczne oraz negatywny wpływ zdarzenia na rodzinę. Podwyższono ją do 15 000 zł, uznając ją za adekwatną rekompensatę.
Czy obciążenie oskarżonego całością kosztów postępowania, w tym kosztami opinii biegłych, jest zasadne, nawet jeśli część zarzutów została wyeliminowana z opisu czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, obciążenie kosztami jest zasadne, ponieważ oskarżony został uznany za winnego czynu, a jego zaniedbanie spowodowało konieczność poniesienia tych kosztów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przedmiotem osądu jest czyn, a nie tylko jego kwalifikacja prawna. Niedopatrzenie i zaniedbanie oskarżonego doprowadziły do ataku psa i konieczności sporządzenia opinii, co uzasadnia obciążenie go kosztami postępowania, niezależnie od ostatecznej kwalifikacji prawnej czynu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. E. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona / oskarżycielka posiłkowa |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (23)
Główne
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem.
k.k. art. 157 § § 3
Kodeks karny
Naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.
k.k. art. 160 § § 1 i 3
Kodeks karny
Narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek badania i uwzględniania okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego; nakaz bezstronności.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo – wątpliwości rozstrzygane na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka.
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie kosztami postępowania.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi.
k.p.k. art. 635
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie oskarżonego kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.
k.c. art. 431 § § 1
Kodeks cywilny
Odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez zwierzęta.
k.k. art. 46 § § 3
Kodeks karny
Możliwość dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia w drodze procesu cywilnego.
u.o.z. art. 10a § ust. 3
Ustawa o ochronie zwierząt
Zakaz puszczania psów bez kontroli i oznakowania.
u.o.z. art. 10a § ust. 4
Ustawa o ochronie zwierząt
Wyłączenie zakazu puszczania psów bez kontroli na terenie prywatnym, ogrodzonym.
u.p.a. art. 16 § ust. 2 i 3
Ustawa Prawo o adwokaturze
Opłaty za czynności adwokackie.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § ust. 2 pkt 4
Stawki minimalne opłat za czynności adwokackie.
u.o.p.k. art. 17
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Zwolnienie od ponoszenia opłaty.
u.o.z.
Ustawa o ochronie zwierząt
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne oraz warunków wydawania zezwoleń na utrzymywanie psa takiej rasy.
Uchwała Rady Miejskiej w U. art. 15 § ust. 1 i 2
Obowiązki osób utrzymujących zwierzęta domowe - zachowanie środków ostrożności, sprawowanie właściwej opieki, niepozostawianie bez dozoru.
Uchwała Rady Miejskiej w U. art. 16 § ust. 1, 4 i 5
Obowiązek stałego i skutecznego dozoru nad zwierzętami, prowadzenie psa bez smyczy i kagańca, zabezpieczenie nieruchomości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażąca niewspółmierność przyznanego zadośćuczynienia (art. 438 pkt 4 k.p.k.)
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa procesowego (art. 4, 7 k.p.k.) • Błąd w ustaleniach faktycznych • Naruszenie zasady domniemania niewinności • Niewłaściwa ocena zeznań świadków i pokrzywdzonej • Naruszenie art. 626 § 1 k.p.k. w zakresie kosztów postępowania
Godne uwagi sformułowania
Każdy właściciel czworonoga winien upewnić się co do warunków w jakich przebywa zwierzę, a także podjąć odpowiednie i skuteczne środki celem zapewnienia bezpieczeństwa osobom postronnym. • Na gruncie prawa karnego taki właściciel jest uważany za gwaranta – a więc osobę na której ciąży prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowowi. • Wymogom tym oskarżony nie sprostał. • Sugerowanie, że to pokrzywdzona otworzyła sama bramę jest w okolicznościach tej sprawy niedorzeczne i stanowi jedynie nieudolną linię obrony oskarżonego, starającego się przerzucić odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie na ofiarę ataku psa. • Zastosowanie zatem art. 5 § 2 k.p.k. wchodzi w grę dopiero wówczas, gdy wątpliwości powzięte przez organ procesowy co do sposobu rozstrzygnięcia określonej kwestii faktycznej lub prawnej nie dadzą się usunąć, pomimo podjęcia wszelkich dostępnych działań zmierzających do dokonania jednoznacznych ustaleń faktycznych, względnie jedynie trafnej wykładni przepisów prawa. • Przedmiotem osądu zawsze jest czyn, a nie jego kwalifikacja prawna. • Kwota zadośćuczynienia w wysokości 7.000 złotych orzeczona przez Sąd I instancji jest istotnie zbyt niska.
Skład orzekający
Dorota Nowińska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności właściciela psa za jego agresywne zachowanie, nawet na terenie własnej posesji, oraz zasady ustalania wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące zabezpieczenia posesji i zachowania psa mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu odpowiedzialności za agresywne psy i wysokości zadośćuczynienia, co jest interesujące dla szerszego grona odbiorców, nie tylko prawników.
“Czy Twój pies może Cię narazić na odpowiedzialność karną? Sąd Okręgowy wyjaśnia, kiedy właściciel odpowiada za atak zwierzęcia.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 15 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.