IV Ka 995/13

Sygn. akt IV Ka 995/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Ireneusz Bieniek (spr.) Sędziowie: SO Urszula Gubernat SR del. Izabella Pękala Protokolant: st. prot. Ewa Krzyk przy udziale Marii Zębali Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku, sprawy R. J. (1) oskarżonego o przestępstwo z art. 177 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 27 czerwca 2013r. sygn. akt II K 428/13/P zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że z orzeczenia w punkcie II eliminuje sformułowanie ,,płatne w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku” ; w pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymuje w mocy i zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. SSO Urszula Gubernat SSO Ireneusz Bieniek SSR Izabella Pękala Sygn. akt IV Ka 995/13 UZASADNIENIE R. J. (1) został oskarżony o to, że: w dniu 08.12.2012r. około godziny 15:30 w K. na ul. (...) nieumyślnie spowodował wypadek drogowy przez to, że kierując samochodem osobowym m-ki B. (...) o nr rej. (...) jadąc niezgodnie z nakazanym kierunkiem jazdy „pod prąd” doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym samochodem M. (...) nr rej. (...) kierowanym przez S. S. i samochodem S. (...) nr rej. (...) kierowanym przez R. J. (2) czym nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w wyniku wypadku S. S. doznał obrażeń ciała w postaci skręcenia kręgosłupa szyjnego, otarcia naskórka okolicy obojczyka i barku lewego, skręcenia kolana lewego z wysiękiem w stawie i uszkodzenia aparatu więzadłowego, podbiegnięcia krwawego kolana lewego, kluczenia podudzia prawego, które to obrażenia pociągnęły za sobą naruszenie czynności narządów jego ciała na okres powyżej siedmiu dniu w rozumieniu art. 157 par. 1 kk , tj. o przestępstwo z art. 177 § 1 kk . Sąd Rejonowy dla Krakowa - Podgórza w Krakowie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 roku sygn. akt II K 428/13/P orzekł w tym przedmiocie następująco: I. na mocy art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk postępowanie karne wobec oskarżonego R. J. (1) co do czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek z art. 177 § 1 kk warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; II. na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt. 7 kk orzeka wobec oskarżonego R. J. (1) świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej płatne w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku; III. na zasadzie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrok ten w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator zarzucając w apelacji obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 67 § 3 kk i art. 39 pkt 7 kk , polegającą na wskazaniu w wyroku warunkowo umarzającym postępowanie rocznego terminu do wykonania orzeczenia środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, pomimo braku podstawy prawnej dla takiego orzeczenia. W oparciu o powyższy zarzut apelujący wniósł o zmianę przedmiotowego wyroku poprzez uchylenie określenia ,,płatne w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku” zawartego w punkcie II zaskarżonego orzeczenia. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Apelacja jest zasadna. Orzekając świadczenie pieniężne, które jest środkiem karnym brak jest podstaw prawnych do określenia terminu jego płatności. Przepis art. 196 § 1 kkw stanowi iż orzeczenie o świadczeniu pieniężnym staje się tytułem egzekucyjnym z chwilą prawomocności wyroku, skoro Sąd wykonujący orzeczenie jest obowiązany przesłać je z urzędu podmiotowi, który nie brał udziału w sprawie, a postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie gdy orzeczenie stało się wykonalne ( art. 9 § 1 kkw ). Świadczenie pieniężne jest środkiem karnym, a nie probacyjnym, jak np. zobowiązanie do naprawienia szkody orzeczone w trybie art. 72 § 2 kk . Określenie terminu płatności świadczenia pieniężnego oznaczałoby iż orzeczenie także stawałoby się tytułem egzekucyjnym dopiero po upływie tego terminu. Sąd Odwoławczy podziela przy tym orzecznictwo powołane w apelacji prokuratora. W związku z powyższym uznając apelację prokuratora za zasadną Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok orzekając jak w części dyspozytywnej ( art. 437 § 2 kpk ), a w pozostałym zakresie mając na uwadze iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić niezależnie od granic i kierunku zaskarżenia ( art. 439, 440, 455 oraz 434 § 2 kpk ) tenże wyrok utrzymał w mocy zwalniając oskarżonego na zasadach słuszności od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ( art. 624 § 1 kpk ). SSO Urszula Gubernat SSO Ireneusz Bieniek SSR Izabella Pękala (del.) MK