IV KA 960/13

Sąd Okręgowy w BydgoszczyBydgoszcz2013-12-12
SAOSKarnewykroczeniaŚredniaokręgowy
aresztwykroczenieprawo karneapelacjasąd okręgowysąd rejonowyobrona z urzędubiegły psychiatra

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu niewłaściwego postępowania sądu pierwszej instancji w kwestii dopuszczenia dowodu z opinii psychiatrycznej i wyznaczenia obrońcy z urzędu.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznał apelację obwinionego K. J. od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał go za wykroczenie z art. 119§1 k.w. Obwiniony, przebywający w areszcie i chorujący na padaczkę, zarzucił, że wyrok zapadł pod jego nieobecność i domagał się łagodniejszej kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry oraz rozważenia wyznaczenia obrońcy z urzędu, co było zaniedbane przez sąd pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, rozpoznając sprawę z apelacji obwinionego K. J. od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Obwiniony został uznany przez Sąd Rejonowy za winnego popełnienia czynu z art. 119§1 k.w. i skazany na 30 dni aresztu. Apelacja obwinionego opierała się na zarzucie, że wyrok zapadł pod jego nieobecność, mimo iż przebywał on w Areszcie Śledczym i choruje na padaczkę. Domagał się zmiany wyroku i wymierzenia łagodniejszej kary. Sąd Okręgowy uznał, że apelacja była zasadna, ponieważ sąd pierwszej instancji nieprawidłowo postąpił, nie rozważając dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry (art. 42§2 kpow) i nie wyznaczając obwinionemu obrońcy z urzędu (art. 21§1 pkt 2 kpow), mimo jego wniosku. Sąd I instancji błędnie uznał, że obecność obwinionego na rozprawie nie była konieczna (art. 71§4 kpow). W związku z tym Sąd Okręgowy nakazał sądowi ponownie rozpoznającemu sprawę dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry i podjęcie dalszych czynności, uznając kwestię wymierzonej kary za przedwczesną do oceny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji postąpił niewłaściwie.

Uzasadnienie

Sąd pierwszej instancji powinien był rozważyć dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry i wyznaczenie obrońcy z urzędu, biorąc pod uwagę stan zdrowia obwinionego i jego pobyt w areszcie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

obwiniony

Strony

NazwaTypRola
K. J.osoba_fizycznaobwiniony
oskarżycielinneoskarżyciel

Przepisy (4)

Główne

k.w. art. 119 § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

kpow art. 42 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Nakazuje rozważenie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry, gdy istnieją wątpliwości co do poczytalności sprawcy.

kpow art. 21 § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Przewiduje obowiązek wyznaczenia obrońcy z urzędu w określonych sytuacjach, w tym gdy stan zdrowia obwinionego tego wymaga.

kpow art. 71 § 4

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy sytuacji, gdy obecność obwinionego na rozprawie nie jest konieczna, co w tym przypadku zostało uznane za błędne zastosowanie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniony przebywa w areszcie i choruje na padaczkę. Wyrok zapadł pod nieobecność obwinionego. Należało dopuścić dowód z opinii biegłego psychiatry. Należało wyznaczyć obrońcę z urzędu.

Godne uwagi sformułowania

Dane zawarte w aktach sprawy (...) nakazywały Sądowi I instancji rozważenie tego, czy nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 42§2 kpow skutkujące koniecznością dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry, a co za tym idzie wyznaczeniem obwinionemu obrońcy z urzędu w oparciu o przepis art. 21§1 pkt 2 kpow. Wypowiadanie się o zasadności apelacji w części dotyczącej wymierzonej obwinionemu kary należy uznać w tych okolicznościach za przedwczesne.

Skład orzekający

Roger Michalczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry i wyznaczenia obrońcy z urzędu w sprawach o wykroczenia, zwłaszcza gdy obwiniony przebywa w areszcie lub ma problemy zdrowotne."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obwinionego przebywającego w areszcie i chorującego na padaczkę, ale zasady proceduralne są szersze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne sądu pierwszej instancji mogą prowadzić do uchylenia wyroku, podkreślając znaczenie prawa do obrony i prawidłowego ustalenia stanu zdrowia psychicznego.

Błąd sądu pierwszej instancji uchyla wyrok: obwiniony w areszcie i chory na padaczkę zasługiwał na obrońcę i opinię psychiatryczną.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt. IV Ka 960/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Roger Michalczyk Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Scheffs przy udziale oskarżyciela ------ po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 roku sprawy K. J. obwinionego z art. 119§1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2013 roku sygn. akt XIV W 2426/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. sygn. akt IV Ka 960/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 31 lipca 2013r., sygn. akt XIV W 2426/13 uznano obwinionego K. J. za winnego popełnienia czynu z art. 119§1 kw i za to na podstawie tego artykułu wymierzono jemu karę 30 dni aresztu, a nadto rozstrzygnięto o kosztach procesu. Apelację od powyższego wyroku złożył obwiniony podnosząc, iż wyrok został wydany pod jego nieobecność z uwagi na to, iż przebywa w Areszcie Śledczym w B. od 18 lipca br. Podnosił ponadto, iż choruje na padaczkę. Domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i wymierzenia jemu kary łagodniejszego rodzaju. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obwinionego była o tyle zasadna, iż jej rozpatrzenie skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Dane zawarte w aktach sprawy (k. 1, 9, 10) nakazywały Sądowi I instancji rozważenie tego, czy nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 42§2 kpow skutkujące koniecznością dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychiatry, a co za tym idzie wyznaczeniem obwinionemu obrońcy z urzędu w oparciu o przepis art. 21§1 pkt 2 kpow. Obwiniony zresztą domagał się wyznaczenia jemu obrońcy z urzędu (k. 35), ale jego wniosek nie został rozpoznany. W tych okolicznościach należało stwierdzić, iż niewłaściwe było postępowanie Sądu I instancji, który uznał w trybie art. 71§4 kpow, iż obecność obwinionego na rozprawie nie była konieczna. Sąd ponownie rozpoznający sprawę winien dopuścić dowód z opinii biegłego psychiatry i w zależności od treści opinii dokonać dalszych niezbędnych czynności. Wypowiadanie się o zasadności apelacji w części dotyczącej wymierzonej obwinionemu kary należy uznać w tych okolicznościach za przedwczesne.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI