VI Ka 639/21

Sygnatura akt VI Ka 639/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Piotr Mika Protokolant Natalia Skalik-Paś przy udziale Roberta Smyka - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. po rozpoznaniu w dniu 17 września 2021 r. sprawy M. A. , syna M. i B. ur. (...) w R. oskarżonego z art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 18 maja 2021 r. sygnatura akt II K 1211/20 na mocy art. 437§1 kpk , art. 636§1 kpk 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 639/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 18 maja 2021 roku, sygn. II K 1211/20 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. W sprawie nie wystąpiły, żadne ze wskazanych w art. 17 § 1 k.p.k. negatywnych przesłanek procesowych skutkujących umorzeniem postępowania, jak również nie wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, w szczególności bezwzględne powody odwoławcze z art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k. jak też nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia przewodu sądowego w całości od początku. 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy skazanie oskarżonego za ciąg 51 przestępstw z art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , wymierzona za nie jedna kara grzywny, orzeczone środki kompensacyjne w postaci przepadku korzyści uzyskanej z popełnionych przestępstw, jak też nawiązka na rzecz pokrzywdzonego, oraz rozstrzygnięcie o kosztach procesu Zwięźle o powodach utrzymania w mocy W sprawie nie wystąpiły żadne uchybienia spośród wymienionych w art. 438 k.p.k. , jak też bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. lub też konieczność korekty kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu czynu. Oskarżony, który nie sformułował w apelacji zarzutów odwoławczych upatrywał nieprawidłowości zaskarżonego wyroku w tym, że interpretacja bliżej niesprecyzowanych przepisów prawa była błędna, zaś oskarżony działał zgodnie z regulaminem pokrzywdzonej firmy, choć i ten regulamin nie może być traktowany jako przepisy prawa. W istocie, jak słusznie twierdzi oskarżony, regulamin pokrzywdzonej firmy nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa, jednak w oparciu o treść tego regulaminu należało ustalić treść stosunku prawnego łączącego oskarżonego z pokrzywdzoną firmą. Źródłem tego stosunku prawnego była umowa zawarta przez oskarżonego w pokrzywdzonym, której treść została sprecyzowana w regulaminie. Regulamin ten precyzyjnie określał przysługujące oskarżonemu prawa do korzystania z zakupionego dostępu do konta na platformie (...) , w szczególności zakres w jakim z tego konta mogły korzystać także inne niż oskarżony osoby. Powtórzyć wypada za sądem I instancji (patrz: sekcja 2.2 pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku), że dostęp do konta oskarżonego oraz możliwości korzystania z zakupionych przez oskarżonego gier, zgodnie z umową w ramach utworzonych subkont mogli uzyskać jedynie członkowie rodziny lub wspólnego gospodarstwa. Regulamin w sposób wyraźny zabraniał udostępniania, kupowania, sprzedawania, wypożyczania, udzielania podlicencji i zakazywał korzystania z systemu (...) i produktów w celach komercyjnych, w tym pobierania opłat z ich użycie. Tym samym ustalone działania oskarżonego polegające na sprzedaży, a więc odpłatnym zbyciu, dostępu gier poprzez udostępnienie danych niezbędnych do zalogowania się do konta oskarżonego, w żadnym razie nie mogły zostać ocenione jako zgodne z regulaminem właśnie z uwagi na odpłatność takiego udostępnienia. Odpłatny charakter udostępnienia produktów na kontach oskarżonego sprawia, że w żadnym razie nie można go utożsamiać, jak czyni to w swoich pismach procesowych oskarżony, ze współdzieleniem bibliotek gier na kontach dwóch osób. Oskarżony zdaje się nie dostrzegać, że w swoich twierdzeniach popada w sprzeczność, skoro z jednej strony twierdził, że sprzedając dostęp do gier zrzekał się swojego prawa do korzystania z produktu i przenosił licencję na innego użytkowania, a z drugiej strony twierdził, że udostępnienie następowało w ramach współdzielenia dostępu do bibliotek gier przez dwóch użytkowników. Problem właśnie w tym, że dowody zgromadzone w sprawie w żadnym momencie nie wskazywały na to, że oskarżony zbywając odpłatnie dostęp do produktów na swoich kontach wyzbywał się na trwałe własnych uprawnień i możliwości do dalszego korzystania z tych produktów. Treść ofert zamieszczonych na portalu allegro była przecież jednoznaczna: "Konto jest moją własnością aczkolwiek dostęp do niego jest nieograniczona (...) Na koncie nie można zmieniać danych (loginu, hasła i e-maila) (...) brak możliwości gry na swoim koncie" Bez konieczności prezentowania w tym miejscu szczegółowych rozważań na temat znaczenia dla niniejszej sprawy wyroku TSUE z dnia 3 lipca 2012 roku, sygn. C-128/11 wypada odwołać się do treści załącznika do pisma samego oskarżonego w tej materii z dnia 5 stycznia 2021 roku (karta 130 in fine) "Zasada ta dotyczy oczywiście wyłącznie sytuacji, gdy sprzedajemy dostęp do gry jednej osobie i sami go tracimy. Czyli tak jak to ma miejsce w przypadku sprzedaży fizycznego egzemplarza gry". Dla uproszczenia wywodu wskazać należy oskarżonemu, że to właśnie okoliczność, iż sprzedając dostęp do gier na własnym koncie nie wyzbywał się w sposób trwały własnego uprawnienia i możliwości do korzystania z produktu (gry), sprawia, że przypisane mu zaskarżonym wyrokiem czyny, nie mogą być ocenione jako zgodne z prawem w myśl powołanego orzeczenia TSUE w sprawie sygn. C-128/11, które co do istoty dotyczyło oprogramowania zbywanego wtórnie na materialnych nośnikach. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Zgodnie z regułą określoną w art. 636 § 1 k.p.k. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążono oskarżonego jako podmiot, który jako jedyny wywiódł w sprawie środek odwoławczy. Z tego też powodu zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 złotych, stanowiących ryczał za poniesione w postępowaniu odwoławczym wydatki z tytułu doręczenia pism i wezwań ( § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz.U.2013.663 j.t.) Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 j.t) orzeczono wobec oskarżonego również opłatę za nieskuteczną apelację skierowaną przeciwko rozstrzygnięciu o winie. Wysokość tej opłaty odpowiada wysokości opłaty należnej za postępowanie przed sądem I instancji, a więc zgodnie z art. 3 ust. 1 powołanej ustawy stanowi 10 % orzeczonej wobec oskarżonego grzywny 1PODPIS 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie za ciąg przestępstw z art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☒ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana