IV Ka 855/15

Sygn. akt IV Ka 855/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Sylwana Wirth Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy I. K. syna R. i J. z domu M. (...) r. w Z. z art. 284 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 24 czerwca 2015 r. sygnatura akt II K 1057/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że : 1. w punkcie I dyspozycji przyjmuje, że łączna wartość przywłaszczonych przez oskarżonego pomp ciepła wyniosła 18 450 złotych, 2. w punkcie III dyspozycji wskazaną tam kwotę tytułem naprawienia szkody obniża do 18 450 (osiemnaście tysięcy czterysta pięćdziesiąt) złotych; I. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 180 złotych opłaty za to postępowanie. Sygn. akt IV Ka 855/15 UZASADNIENIE Wyrokiem zaocznym z dnia 24 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy uznał oskarżonego I. K. za winnego tego, że w dniu 13 czerwca 2014 roku w bliżej nieustalonym miejscu przywłaszczył sobie powierzone mu rzeczy ruchome w postaci 6 (sześciu) sztuk powietrznych pomp ciepła „ (...) ” łącznej wartości 22 140 złotych działając na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. ” z siedzibą w Ż. przy ul. (...) . to jest popełnienia czynu z art. 284 § 2 kk i za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby lat 2. Na podstawie art. 72 § 2 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w terminie 8 (ośmiu) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku poprzez zapłatę kwoty 22.140 (dwadzieścia dwa tysiące sto czterdzieści) złotych na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o. o. ” z siedzibą w Ż. przy ul. (...) . Orzekł ponadto o kosztach sądowych. Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacją obrońcy oskarżonego, który powołując się na przepisy art. 427 § 2 kpk i art. 438 ust 1 oraz 2 kpk wyrokowi temu zarzucił: 1) obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 284 § 2 kk poprzez jego zastosowania, w sytuacji gdy zachowanie oskarżonego nie wypełniło znamion sprzeniewierzenia; 2) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 kpk , art. 9 kpk oraz art. 410 § 1 kpk a polegającą w szczególności na: a) bezpodstawnemu daniu wiary tylko i wyłącznie zeznaniom pokrzywdzonej; b) bezpodstawnemu odmówieniu wiary spójnym i logicznym wyjaśnieniom oskarżonego; c) pominięciu ustalenia rzeczywistej wartości pomp ciepła i bezpodstawnym przyjęciu wartości wskazanej przez przedstawiciela pokrzywdzonej. Podnosząc powyższe, apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania do Sądu I instancji. Ponadto wniósł o przeprowadzenie ograniczonego postępowania dowodowego w zakresie dopuszczenia dowodu z przesłuchania zawnioskowanych świadków, a także z pisma pokrzywdzonego z dnia 14 lipca 2014 roku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja okazała się trafna jedynie w części dotyczącej wartości przedmiotowych pomp ciepła. W pozostałym zakresie apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy dokonał bowiem prawidłowych i trafnych ustaleń faktycznych, zgodnych z całokształtem okoliczności ujawnionych w toku postępowania a ocena przeprowadzonych dowodów pozostaje w zgodzie z regułami procesowymi wynikającymi z art. 4, 5 i 7 kpk . W świetle zeznań świadka A. Z. nie ulega wątpliwości, że oskarżony bezprawnie zatrzymał przedmiotowe pompy ciepła a jego celem była wola włączenia ich do swojego majątku. Mimo składanych deklaracji i zobowiązania się do zwrotu pomp do firmy (...) , oskarżony nie dotrzymywał ustalonych przez siebie terminów zwrotu, w żaden sposób nie kontaktował się z prokurentem firmy, unikał rozmowy z pracownikami firmy podejmującymi próby odebrania pomp, a także nie wskazywał albo wskazywał błędnie miejsce rzekomego ich przechowywania, uniemożliwiając ich odzyskanie przez pokrzywdzoną firmę. Powyższe fakty wynikające wprost z relacji świadka A. Z. wskazują na wyraźną złą wolę oskarżonego i jednoznacznie świadczą o zamiarze traktowania pomp jak własnych, co stanowi o realizacji przez oskarżonego znamion przestępstwa z art. 284 § 2 kk . Wynikająca z apelacji teza o chęci zwrotu mienia pokrzywdzonemu, ma się nijak do rzeczywistej postawy oskarżonego, przekonując, iż chęć zwrotu pomp to deklaracja bez pokrycia, wynikająca z przyjętej linii obrony, nie mające pokrycia w innych dowodach, a wręcz pozostająca z nimi w oczywistej sprzeczności. Nie można również zaakceptować stanowiska apelującego o zaistnieniu potrącenia wzajemnych wierzytelności, bowiem nie zostały spełnione łącznie przesłanki pozytywne wymagane przepisem art. 498 § 1 kc a to wzajemność wierzytelności, jednorodzajowość wierzytelności czy wreszcie wymagalność roszczeń. Ponadto trafnie zauważył Sąd I instancji, że w pismach kierowanych do spółki, oskarżony w żadnym fragmencie nie wskazywał na nie wypłacane zaległe wynagrodzenie a jedynie zapewniał o woli zwrotu pomp a poza tym gdyby nawet taki dług istniał (2500 zł) to na jego pokrycie wystarczyłaby jedna pompa a nie sześć. Wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzeczył on swojemu zamiarowi przywłaszczenia mienia firmy słusznie odrzucono jako niewiarygodne bo są to twierdzenia odosobnione, pozbawione oparcia w pozostałych dowodach, z których wynika brak woli zwrotu pomp i to od momentu ich zatrzymania przez oskarżonego. Przyjęcie sprawstwa i zawinienia I. K. co do zarzucanego mu czynu, było zatem w pełni uzasadnione. Sąd Okręgowy skorygował wartość przedmiotu przywłaszczenia obniżając ją w stosunku do wartości przyjętej w wyrokiem, albowiem w sytuacji braku jakiegokolwiek miarodajnego dokumentu z pokrzywdzonej firmy, potwierdzającego wartość netto jednej pompy na 3000 złotych i zaniechanie weryfikacji tej kwoty przez sąd orzekający, zgodnie z reguła art. 5 § 2 kpk , uwzględniono w tej części wyjaśnienia oskarżonego twierdzącego, że wartość rynkowa brutto jednej pompy wyniosła 3075 złotych co daje łącznie 18.450 złotych (taka też wartość wynika z wzoru zamówienia k.25). W pozostałym zakresie wyrok jako trafny utrzymano w mocy. Wymierzona kara nie jest rażąco surowa bo orzeczono ją w dolnej granicy ustawowego zagrożenia a drugiej strony uwzględniono wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i znaczny stopień zawinienia sprawcy. Podstawą zasądzenia kosztów sądowych od oskarżonego był art. 627 kpk i art. 636 kpk .