IV KA 842/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odwoławczy uniewinnił oskarżonego od popełnienia kradzieży, uznając, że dowody wskazujące na jego sprawstwo były niewystarczające i budziły wątpliwości.
Sąd Rejonowy skazał T. W. za kradzież, opierając się głównie na podobieństwie plecaka i kurtki oskarżonego do tych noszonych przez sprawcę na nagraniu z monitoringu. Sąd odwoławczy, analizując dowody, stwierdził istotne różnice w wyglądzie plecaka, co podważyło ustalenia sądu pierwszej instancji. Wobec braku jednoznacznych dowodów i istnienia niedających się usunąć wątpliwości, sąd odwoławczy uniewinnił oskarżonego.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie wydał wyrok skazujący T. W. za kradzież, uznając, że posiadał on podobny plecak i kurtkę do sprawcy widocznego na nagraniu z monitoringu sklepowego. Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy w Bełchatowie, rozpoznając apelację, szczegółowo przeanalizował dowody, w tym nagrania z monitoringu i oględziny odzieży. Stwierdzono, że plecak sprawcy kradzieży (szaro-niebieski, bez wzorów) znacząco różnił się od plecaka posiadanego przez oskarżonego w chwili zatrzymania (zielono-szary, we wzór "moro"). Różnice te, w połączeniu z innymi wątpliwościami dotyczącymi identyfikacji sprawcy (zasłonięta twarz, brak bezpośrednich dowodów), doprowadziły sąd odwoławczy do wniosku o braku wystarczających dowodów winy. Sąd odwoławczy podkreślił, że w procesie poszlakowym każda poszlaka musi być udowodniona niebudzącym wątpliwości, a inne wersje zdarzenia muszą być wykluczone. W tej sprawie wątpliwości co do tożsamości plecaka i brak innych jednoznacznych dowodów sprawstwa spowodowały, że sąd odwoławczy zastosował zasadę in dubio pro reo (wątpliwości na korzyść oskarżonego) i zmienił zaskarżony wyrok, uniewinniając T. W. od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, podobieństwo odzieży nie jest wystarczającym dowodem, zwłaszcza gdy istnieją istotne różnice w wyglądzie kluczowych elementów (np. plecaka) i gdy twarz sprawcy jest zasłonięta, co uniemożliwia jednoznaczną identyfikację.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie ocenił dowody, opierając się na niepełnym porównaniu odzieży. Stwierdzono istotne różnice w wyglądzie plecaka, co podważyło wiarygodność tej poszlaki. Wobec braku innych bezpośrednich dowodów i istnienia niedających się usunąć wątpliwości, sąd zastosował zasadę in dubio pro reo.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony T. W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (9)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Niedające się usunąć wątpliwości należy poczytać na korzyść oskarżonego (zasada in dubio pro reo).
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Ocena materiału dowodowego.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Koszty sądowe w przypadku uniewinnienia.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Koszty sądowe w przypadku uniewinnienia.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i brak uwzględnienia całokształtu sprawy. Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na błędnym uznaniu, że posiadanie podobnej odzieży świadczy o sprawstwie. Istotne różnice w wyglądzie plecaka sprawcy i oskarżonego. Brak bezpośredniego dowodu sprawstwa (zasłonięta twarz sprawcy na nagraniu). Niedające się usunąć wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
"W przedmiotowej sprawie wystąpiły oczywiste nieprawidłowości wynikające z uzupełnianiem łańcucha poszlak nieuprawnionymi ocenami, co do garderoby sprawcy i zatrzymanego." "Różnica co do plecaka jest tak oczywista, że trudno wyobrazić sobie bardziej prostszego rozpoznania." "Wobec treści art. 5 §2 kpk niedające się usunąć wątpliwości należało poczytać na korzyść oskarżonego, co skutkowało dokonana zmianą wyroku."
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność zasady in dubio pro reo w procesie poszlakowym, konieczność rzetelnej oceny dowodów, zwłaszcza w kontekście identyfikacji sprawcy na podstawie odzieży."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w sprawach o kradzież, gdzie kluczowe mogą być poszlaki odzieżowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest dokładna analiza dowodów i jak łatwo można popełnić błąd, opierając się na powierzchownych podobieństwach, co prowadzi do uniewinnienia.
“Plecak, który kosztował wyrok: jak sąd odwoławczy obalił dowody oskarżenia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 842/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 12.10.2022 roku wydany w sprawie II K 423/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. T. W. (1) Plecak widoczny na plecach sprawcy kradzieży w sklepie (...) z dnia 20 listopada 2021r. jest dwukolorowy: szaro-niebieski, na szelkach posiada charakterystyczne prostokątne pola jaśniejszego koloru, nie posiada żadnych wzorów na materiale i absolutnie nie jest plecakiem, który posiadał przy sobie w chwili zatrzymania w dniu 3 lutego 2022r. oskarżony T. W. (1) ( w kolorze zielono-szarym, we wzór typu „moro”, z charakterystycznym okrągłym logo-napisem oplatającym literę H ). - płyta video ze sklepowego monitoringu, - protokół oględzin zapisu nagrania video, - kopie zdjęć z nagrań sklepowego monitoringu, - protokół oględzin odzieży T. W. , - płyta ze zdjęciami odzieży T. W. ; - kopie zdjęć odzieży T. W. k. 6, 9-12, 18-29, 39-40, 41, 45-49; 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1. - płyta video ze sklepowego monitoringu, - protokół oględzin zapisu nagrania video, - kopie zdjęć z nagrań sklepowego monitoringu, - protokół oględzin odzieży T. W. , - płyta ze zdjęciami odzieży T. W. ; - kopie zdjęć odzieży T. W. W przedmiotowej sprawie doszło do rażąco sprzecznego z faktami ustalenia w przedmiocie tego, iż plecak widoczny na plecach sprawcy kradzieży, działającego w sklepie (...) w dniu 20 listopada 2021r., jest tym samym, albo co najmniej takim samym z wyglądu, jaki w dniu swojego zatrzymania po blisko 3 miesiącach, posiadał przy sobie T. W. (1) . Tymczasem, analiza bardzo wyraźnych, kolorowych i licznych nagrań ze sklepowego monitoringu, dokumentujących złodzieja poruszającego się po sklepie, kradnącego, wielokrotnie przechodzącego tuż pod licznymi kamerami, pozwala na jednoznaczne rozpoznanie jego odzieży tj. kurtki i posiadanego na plecach plecaka. Jest to plecak w kolorze szaro-niebieskim, które to kolory wyraźnie od siebie kontrastują (jaśniejsza szarość znajduje się na zewnętrznej kieszeni plecaka umieszczonej z przodu), a który na szelkach posiada charakterystyczne prostokątne pole jaśniejszego i ciemniejszego koloru i który absolutnie nie posiada żadnych wzorów na materiale, z którego jest uszyty. Nawet także w protokole oględzin nagrań video (k.9-12) zapisano, że jeden ze sprawców kradzieży ma charakterystyczną czarną kurtkę z czerwonymi lampasami, a drugi nosi na plecach plecak, raz opisywany jako: „koloru zielonego” (k.9v), a w innym miejscu jako: „koloru szaro-niebieskiego” (k.10v). Natomiast w protokole oględzin odzieży i plecaka, jaki w chwili swojego zatrzymania posiadał T. W. (1) opisano plecak w kolorach: „granatowo-czarno-niebieskim” (k.39v). Sąd odwoławczy zważył także, że nie tyle chodzi o odmienne nazewnictwo kolorów (być może czynności wykonywały osoby z zaburzeniami daltonistycznymi), ale o to, że plecak ujawniony przy zatrzymanym T. W. jest - najogólniej rzecz ujmując – w widoczne ciapki, tworząc na całym materiale charakterystyczny wzór typu „moro”. Jest to bijąca po oczach różnica, tak wyraźna i charakterystyczna, że aż trudno uwierzyć, iż sąd rejonowy ustalił posiadanie przez T. W. (1) „tego samego” plecaka” co w dniu kradzieży. Poza także bardzo dobrze widocznymi wzorami na materiale, w obu plecakach znajdują się rażąco odmienne, charakterystyczne elementy ozdobne torby: jeden ma prostokąty na szelkach, a drugi ozdobne koło na przodzie (z nazwą producenta/sprzedawcy bądź po prostu zlepkiem liter dla ozdoby oplatających literę H ). O ile także na zdjęciach wykonanych z nagrań video (kopie zdjęć k.18-39), kolory i wzory plecaka nie są bardzo wyraźne, to już oględziny płyty CD pozwalają na bardzo wyraźne ich zidentyfikowanie. 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktó (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy: 1.obrazy prawa procesowego, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia tj. art. 4 kpk i art. 7 kpk poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, dokumentującego sprawcę kradzieży i uznanie, że: - posiadanie przez oskarżonego w lutym 2022r. podobnej kurtki i plecaka do tego, jaki posiadał sprawca zarzucanej kradzieży, świadczy o sprawstwie T. W. (1) , podczas gdy jest to dowód niewystarczający dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej, - nagranie z monitoringu sklepowego jest dowodem pozwalającym na rozpoznanie sprawcy kradzieży, - funkcjonariusze dokonali rozpoznania oskarżonego, podczas gdy przedmiotowe rozpoznanie budzi wątpliwości, jako dokonane na podstawie ubioru, a nie wyglądu zewnętrznego’ 2. z ostrożności procesowej – zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności; ☒ zasadny 1 ☐ częściowo zasadne ☒ niezasadne 2 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Podniesiony przez obrońcę zarzut nieprawidłowej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów i braku uwzględnienia całokształtu sprawy, są zasadne. Analiza porównawcza zapisów udokumentowanych na nagraniach ze sklepowego monitoringu ze zdjęciami odzieży, a przede wszystkim plecaka posiadanego przy sobie przez T. W. (1) , po ponad dwóch miesiącach czasu, prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż ustalenie przez sąd rejonowy tożsamości obu elementów odzieży złodzieja i oskarżonego jest błędne. O powodach takiego ustalenia wyjaśniono powyżej w części 2.1.1.1. , a różnica co do plecaka jest tak oczywista, że trudno wyobrazić sobie bardziej prostszego rozpoznania (no chyba, że złodziej zamiast plecaka miałby przy sobie damską, złotą torebkę na łańcuszku). W przedmiotowej sprawie nie ma żadnego bezpośredniego dowodu sprawstwa oskarżonego, w tym znaczeniu, iż nie może nim być nagranie z monitoringu sklepowego, skoro złodziej ma na głowie czapkę z daszkiem, głęboko osadzoną na czole, a zaraz pod nią maseczkę (czasy Covidu), a co sprawia, że jedynie nieosłonięte oczy są w kamerze niewidoczne. Sprawa ma więc charakter poszlakowej, bo ostatecznie o sprawstwie oskarżonego ma decydować rozpoznanie dokonane na podstawie porównania odzieży (kurtki i plecaka) złodzieja oraz odzieży T. W. (1) , jaką ma na sobie (i przy sobie) po ponad dwóch miesiącach czasu od przedmiotowego zdarzenia. Sąd odwoławczy podziela wyrażane w orzecznictwie stanowisko dotyczące specyfiki tzw. procesu poszlakowego, które zostało zaprezentowane m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2007 r. sygn. akt. III KK 61/07, LEX nr 307789, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2022 r. III KK 376/20 (publ. Legalis) – „w procesie poszlakowym łańcuch wiążących się ze sobą poszlak, prowadzący do jednoznacznego rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, można uznać za zamknięty wyłącznie wtedy, gdy każda z poszlak będących ogniwem tego łańcucha ustalona została w sposób niebudzący wątpliwości i jednocześnie wykluczone zostały jakiekolwiek inne wersje zdarzenia będącego przedmiotem osądu. Szczególnej rzetelności i dokładności, w postępowaniu karnym, a w procesie poszlakowym w szczególności, wymaga każdorazowe rozważenie konieczności przeprowadzenia wnioskowanych przez oskarżonego dowodów, zwłaszcza tych, które mogą wykazać jego "alibi". W przedmiotowej sprawie wystąpiły oczywiste nieprawidłowości wynikające z uzupełnianiem łańcucha poszlak nieuprawnionymi ocenami, co do garderoby sprawcy i zatrzymanego. Sąd odwoławczy zważył, że istotnie „zgodny” pozostaje wygląd kurtki. Zatrzymanie oskarżonego miało jednak miejsce po upływie znacznego okresu czasu od dnia przedmiotowej kradzieży, a o dokonanym rozpoznaniu i identyfikacji sprawcy, a przez to ustaleniu przez sąd rejonowy stopnia prawdopodobieństwa graniczącego z pewnością, miała decydować zgodność aż dwóch elementów jego ubioru – który to wniosek odpadł. Niejako na marginesie sąd odwoławczy zauważa, że w toku postępowania odwoławczego ustalono także treść wyroku skazującego świadka R. G. za liczne kradzieże, w tym dokonaną w dniu 29 listopada 2021r. w sklepie (...) w Z. . Analiza uzupełnionego materiału prowadzi do wniosku, iż jest to osoba, którą opisano na przedmiotowych nagraniach ze sklepowego monitoringu, jako mężczyznę w czarnej kurtce z czerwonymi lampasami po bokach (wzmianka o powyższym w punkcie 2.1.1.1.). R. G. przypisano m.inn. kradzież wody toaletowej P. R. B. (...) wartości 229,99 zł. Kradzież m.inn. tego samego kosmetyku (bądź takiego samego) zarzucono także oskarżonemu. Analiza nagrań zawartych na płycie CD nie pozwala tymczasem na ustalenie, jaką wodę toaletową, zabrał niemal w tym samym czasie który z dwóch sprawców kradzieży ( a niewątpliwie niemal w tym samym czasie było ich dwóch, niewykluczone, iż działających w wspólnie i w porozumieniu). W tej sytuacji zasadny okazał się wniosek skarżącego o błędnej i niepełnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który ostatecznie doprowadził do uznania, iż w sprawie występują niedające się usunąć wątpliwości, bo materiał dowodowy oceniony poprawnie przez pryzmat dyrektyw wymienionych w art. 7 kpk , nie pozwala na jednoznaczne ustalenie jego sprawstwa. Wersji oskarżonego skutecznie nie obalono. Wobec treści art. 5 §2 kpk niedające się usunąć wątpliwości należało poczytać na korzyść oskarżonego, co skutkowało dokonana zmianą wyroku. Wniosek - o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, a z ostrożności procesowej o obniżenie wymiaru kary; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny - ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. - ze względów wyżej opisanych zaistniały podstawy do wnioskowanej, co do zasady, korekty zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez apelanta; 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy ---- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ---; 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany - wyrok i wszystkie zawarte w nim rozstrzygnięcia; Zwięźle o powodach zmiany - wskazano w punkcie 2.1.1.1. i 3.1.; 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności punkt 1, 2 , 3 Wobec wydania wyroku uniewinniającego koszty sądowe powstałe w sprawie – tak powstałe w toku postępowania pierwszoinstancyjnego ( art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk ), jak i odwoławczego ( art. 636 § 1 kpk ), przejęto na rachunek Skarbu Państwa. Wynagrodzenie obrońcy z urzędu określono na poziomie minimalnym, z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r. SK 78/21. 7. PODPIS 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 12.10.2022 roku w sprawie II K 423/22 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana