IV KA 8/18

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego J. L., uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy zgodził się z ustaleniami Sądu I instancji co do sprawstwa oskarżonego w zakresie uporczywego nękania (art. 190a § 1 kk i art. 190 § 1 kk) oraz nieumyślnego sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa pożaru (art. 164 § 2 kk). Uznano, że opóźnienie w zgłoszeniu przestępstwa przez pokrzywdzoną S. L. oraz jej uczucie litości wobec oskarżonego nie wykluczały uzasadnionej obawy o spełnienie gróźb, a rozpalenie ogniska w garażu stwarzało realne niebezpieczeństwo pożaru. Jednakże, w odniesieniu do czynu znieważenia (art. 216 § 1 kk), Sąd Okręgowy zasugerował ponowną ocenę społecznej szkodliwości czynu, wskazując na kontekst środowiskowy i potencjalne zastosowanie kryterium subiektywno-obiektywnego, co mogłoby prowadzić do uznania znikomej społecznej szkodliwości. Ponadto, Sąd odwoławczy miał wątpliwości co do winy oskarżonego w zakresie samowolnego użycia przyczepki (art. 127 kw), biorąc pod uwagę wcześniejsze użyczanie jej przez pokrzywdzoną i możliwość błędnego przekonania oskarżonego o dalszej zgodzie. Najistotniejszą kwestią wymagającą ponownego rozważenia przez Sąd I instancji była wymiar kar jednostkowych i kary łącznej. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na zaburzenia osobowości i afektu oraz objawy zależności alkoholowej oskarżonego (art. 31 § 2 kk), a także brak podjęcia przez niego leczenia. W związku z tym, zasugerowano rozważenie orzeczenia kar ograniczenia wolności zamiast bezwzględnej kary pozbawienia wolności, z ewentualnym nałożeniem obowiązku terapii, co wymagałoby zgody oskarżonego.

Zagadnienia prawne (5)

Skład orzekający