IV KA 775/13

Sygnatura akt IV Ka 775/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka (spr.) Sędziowie : SO Mariusz Górski SO Agnieszka Połyniak Protokolant : Ewa Ślemp przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 roku sprawy S. R. oskarżonego z art. 297 § 1 k.k. , art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15 lipca 2013 roku, sygnatura akt III K 27/13 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego S. R. a na podstawie art. 435 k.p.k. także wobec oskarżonej K. J. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygnatura akt IV Ka 775/13 UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Kłodzku wniósł akt oskarżenia przeciwko S. R. oskarżając go o to, że: w okresie od 4 lipca do 7 lipca 2011 roku w K. , woj. (...) , działając w celu uzyskania kredytu w kwocie 44.705, 88 złotych na zakup samochodu marki V. (...) o wartości 38 000 złotych przez B. S. , podrobił niezbędne dla jego uzyskania dokumenty w postaci zaświadczenia z dnia 04.07.2011 r. o zatrudnieniu i wysokości otrzymywanego wynagrodzenia przez B. S. w Zakładzie (...) K. J. w W. oraz dowody wypłaty wynagrodzenia otrzymywanego przez B. S. o numerach (...) , (...) i (...) każdorazowo w wysokości po 2.574, 86 złotych, które miały po ich przedłożeniu istotne znaczenie dla przyznania kredytu z (...) Bank z siedzibą w W. , przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od dobycia części kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 08 czerwca 2010 r. w sprawie III K 29/09 w okresie od 18 stycznia 2006 r. do dnia 22 grudnia 2006 r. między innymi za czyny z art. 271 § 1 i 3 kk i art. 286 § 1 kk i inne, tj. o czyn z art. 297 § 1 kk , art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Wyrokiem z dnia 15 lipca 2013 roku (sygn. akt III K 27/13) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu S. R. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest występku z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierzył mu karę 3 lat (trzech) pozbawienia wolności; Apelację od wyroku wywiódł obrońca oskarżonego S. R. zaskarżając wyrok w części orzeczenia o karze zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności art. 4 i art. 410 kpk polegającą na pominięciu przy wymierzaniu kary S. R. okoliczności, które przemawiały na jego korzyść, co doprowadziło do wydania zbyt surowego orzeczenia, a podnosząc wskazany zarzut wniósł o zmianę wyroku przez znaczne złagodzenie kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania. Apelację od wskazanego wyroku wywiódł oskarżony S. R. zaskarżając wyrok w całości - jak można wnioskować z treści apelacji – zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego art. 4 kpk , art. 5 § 2 kpk , art. 7 kpk i art. 424 § 1 i 2 kpk . W ocenie skarżącego w przedmiotowej sprawie nie przeprowadzono wnikliwego postępowania dowodowego. Dla zweryfikowania informacji odnośnie osoby która miała na początku dokonać zakupu samochodu marki V. nie przesłuchano w charakterze świadka D. R. . Szczegółowych informacji konsultantowi banku przeprowadzającemu wywiad odnośnie sytuacji finansowej firmy jak również weryfikacji zatrudnienia w tym podmiocie gospodarczym wskazanej w zaświadczeniu osoby udzielały B. S. i K. J. . Nadto w niedługim czasie od zdarzenia w/w osoby zakupiły w salonie samochodowym nowy pojazd marki K. za znacznie wyższą niż V. (...) kwotę. Wniosek kredytowy został sporządzony przez (...) po przeprowadzonej weryfikacji i to B. S. go podpisała. Wymierzona zaś przez sąd rejonowy w zaskarżonym wyroku kara jest rażąco surowa. Sąd Okręgowy zważył: wywiedzione w sprawie apelacje obrońcy oskarżonego jak i oskarżonego S. R. odniosły ten skutek, iż konieczne stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko wobec S. R. ale także w trybie art. 435 kpk również wobec oskarżonej K. J. oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Wyrokując sąd rejonowy uznał oskarżonego S. R. za winnego popełnienia czynu z art. 297 § 1 kk art. 270 w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 64 § 1 kk . Stwierdzić jednakże należy, iż przyjęta przez sąd orzekający koncepcja prawna oceny zachowania oskarżonego a także z uwagi na tożsame względy również ocena prawna zachowania oskarżonej K. J. w świetle zgromadzonego materiału dowodowego budzi wątpliwości. Znamiona przestępstwa z art. 297 § 1 kk wypełnia działanie sprawcy, który przedkłada podrobione, przerobione, poświadczające nieprawdę dokumenty albo nierzetelne pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego, instrumentu finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia po to, aby uzyskać, dla siebie lub kogo innego, środki finansowe wskazane w tym przepisie. W pisemnym uzasadnieniu wyroku sąd rejonowy stwierdził, iż „ S. R. przedkładając w (...) Banku dokumenty jakie osobiście a także we współpracy z K. J. podrobił – w istocie rzetelność obrotu naruszyły. Zauważyć w tym miejscu jednakże należy, iż w sprawie nie zostało wykazane przez sąd orzekający aby po podrobieniu przez S. R. dokumentów w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości otrzymywanego wynagrodzenia przez B. S. w Zakładzie (...) K. J. w W. oraz dowody wypłaty wynagrodzenia otrzymywanego przez B. S. o numerach (...) , (...) i (...) każdorazowo w wysokości po 2.574.86 złotych które miały po ich przedłożeniu istotne znaczenie dla przyznania kredytu, oskarżony podjął inne działanie, które stanowiłoby realizację znamion czynu z art. 297 § 1 kk w tym aby takie działanie oskarżony dokonywał w placówce (...) w K. pośredniczącego w udzieleniu kredytu, gdzie wniosek o kredyt oraz umowa kredytowa zostały podpisane. Niewątpliwym jest, iż zarówno wniosek kredytowy jak i umowa kredytowa zostały podpisane przez B. S. - czemu wymieniona nie zaprzeczyła w swoich wyjaśnieniach i która to okoliczność nie jest w sprawie kwestionowana. Żadnemu z oskarżonych nie zarzucono ani też nie przypisano działania wspólnie i w porozumieniu, a zatem ich odpowiedzialność kształtuje się jedynie w ramach przypisanych czynności sprawczych, które mogą być postrzegane w kategoriach sprawstwa czynów z art.270§1 kk i co najwyżej pomocnictwa B. S. w dokonaniu czynu z art.297§1 kk . Kierunek zaskarżenia wyroku (jedynie na korzyść) nie daje możliwości przypisania oskarżonym działania wspólnie i w porozumieniu, nawet jeśli to wynikać będzie z poczynionych w toku ponownego rozpoznania sprawy ustaleń. Z tych też względów uchylono zaskarżony wyroku wobec oskarżonego S. R. jak również z tych samych powodów także wobec oskarżonej K. J. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Wobec powyższego merytoryczne odniesienie się do podniesionego przez S. R. i jego obrońcę zarzutu rażącej niewspółmierności kary jest bezprzedmiotowe ( art. 436 kpk ) skoro zaistnieje potrzeba ponownego ukształtowania tegoż orzeczenia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji dokładnie ustali jakie czynności sprawcze były dziełem oskarżonych w toku „procedury kredytowej” i dokona karnoprawnej oceny tych zachowań.