IV KA 770/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnych ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących możliwości połączenia kar.
Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Wałbrzychu dotyczący skazanego D.M. Apelacja prokuratora wykazała błędy w obliczeniu kary łącznej. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd I instancji nie tylko błędnie określił granice kary łącznej, ale także zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych co do kar podlegających połączeniu, w szczególności nie uwzględnił faktu częściowego wykonania jednej z kar. W związku z tym sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Prokurator zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 86 § 1 kk, poprzez orzeczenie kary łącznej w wysokości 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, która przekraczała teoretyczną maksymalną karę 3 lat i 3 miesięcy. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, jednak stwierdził, że nie jest możliwe uwzględnienie jej wniosku końcowego bez ponownego przeprowadzenia postępowania. Sąd I instancji popełnił błędy nie tylko w arytmetycznym określeniu granic kary łącznej, ale przede wszystkim w ustaleniu faktycznym, które kary faktycznie podlegają połączeniu. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że pierwsza chronologicznie kara orzeczona wyrokiem z dnia 21.06.2010 r. sygn. akt II K 771/10, została niemal w całości wykonana, co miało wpływ na możliwość łączenia jej z innymi karami. Ponadto, w świetle znowelizowanego art. 85 § 3 kk, kary orzeczone za przestępstwa popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary, nie zawsze podlegają łączeniu. Sąd Okręgowy nakazał Sądowi I instancji dokonanie dokładnych ustaleń faktycznych, uzyskanie aktualnej opinii o skazanym i prawidłowe określenie granic kary łącznej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli kara została już w znacznej części wykonana, może to wpływać na możliwość połączenia jej z innymi karami w ramach wyroku łącznego, zwłaszcza w kontekście przepisów o recydywie i nowelizacji art. 85 § 3 kk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że Sąd I instancji zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych co do kar podlegających połączeniu, w szczególności nie uwzględnił faktu częściowego wykonania kary orzeczonej wyrokiem z dnia 21.06.2010 r. sygn. akt II K 771/10. Ponadto, znowelizowane brzmienie art. 85 § 3 kk może ograniczać możliwość łączenia kar za przestępstwa popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator (w zakresie zarzutów apelacyjnych)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. M. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 3
Kodeks karny
W znowelizowanym brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2016 r. cyt. „Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu.”
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § a
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 224 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 226 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
k.w. art. 124 § 1
Kodeks wykroczeń
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy przekraczała ustawowe granice. Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił, które kary podlegają połączeniu w ramach wyroku łącznego, nie uwzględniając częściowego wykonania jednej z kar. Zastosowanie art. 85 § 3 kk w nowym brzmieniu mogło ograniczać możliwość połączenia kar.
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji nie tylko błędnie określił arytmetyczne granice kary łącznej, ale wcześniej zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych, które kary spełniają warunki do połączenia w ramach art. 85 § 2 i § 3 kk. Tak więc wadliwym jest ustalenie zaskarżonego wyroku, jakoby to skazany nie wykonał żadnej z orzeczonych wobec niego kar pozbawienia wolności, co niestety ma wpływ na treść wyroku. Powyższe zestawienie wskazuje na niemożność objęcia wszystkich omawianych kar w ramach wyroku łącznego w rozumieniu art. 85 § 3 kk.
Skład orzekający
Ewa Rusin
przewodniczący-sprawozdawca
Elżbieta Marcinkowska
sędzia
Waldemar Majka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kary łącznej, w szczególności art. 85 i 86 kk, oraz znaczenie prawidłowych ustaleń faktycznych w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z łączeniem kar, w tym z uwzględnieniem częściowego wykonania kar i przepisów o recydywie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych i materialnoprawnych związanych z karą łączną, co jest interesujące dla prawników karnistów. Błędy sądu pierwszej instancji i ich konsekwencje stanowią pouczający przykład.
“Błędy w sądzie: Jak nieprawidłowe ustalenia faktyczne mogą zniweczyć wyrok łączny?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 770/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Rusin (spr.) Sędziowie: SSO Elżbieta Marcinkowska SSO Waldemar Majka Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy skazanego D. M. syna R. i K. z domu M. (...) roku w W. wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 sierpnia 2016 r. sygnatura akt II K 319/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 770 / 16 UZASADNIENIE Administracja zakładu karnego powiadomiła Sąd Rejonowy w Wałbrzychu o możliwych warunkach do połączenia kar pozbawienia wolności, wprowadzonych do wykonania skazanemu D. M. w sprawach pod sygn. akt III K 830/15, III K 42/15 i II K 771/10 Sądu Rejonowego w Wałbrzychu. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w wyroku łącznym z dnia 25 sierpnia 2016r. sygn. akt II K 319 /16 ustalił, że D. M. został skazany prawomocnie wyrokami: 1) z 21 stycznia 2016r. o sygn. akt III K 830/15 za występek z art. 278§1 kk popełniony z 14 na 15 sierpnia 2015r. na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 2) z 24 kwietnia 2015r. o sygn. akt III K 42/15 za występki popełnione 9 sierpnia 2014r.: z art. 158§1 kk i art. 157§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę roku pozbawienia wolności, z art. 190§1 kk na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, z art. 224§2 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz z art. 226§1 kk na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, z orzeczeniem kary łącznej roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 3) z 21 czerwca 2011r. o sygn. akt II K 771/10 za występki popełnione 23 kwietnia 2010r.: z art. 158§1 kk i art. 157§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz z art. 288§1 kk na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, z orzeczeniem kary łącznej roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 (trzech), której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 10 września 2012r., przy czym karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 288§1 kk zamieniono postanowieniem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 9 listopada 2013r. na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu przy przyjęciu, że czyn ten stanowi wykroczenie z art. 124§1 kw; Po czym : I. na podstawie art. 85§1 kk połączył skazanemu D. M. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punkcie 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 5 (pięciu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63§1 kk i art. 577 kpk zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego zatrzymania w dniu 9 sierpnia 2014r. w sprawie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu o sygn. akt III K 42/15 oraz okres jego zatrzymania w dniu 26 maja 2010r. w sprawie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu o sygn. akt II K 771/10, a także okresy kary pozbawienia wolności dotychczas odbytej, a orzeczonej wyrokami opisanymi w punkcie 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku, III. zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów związanych z wydaniem wyroku łącznego, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Z wyrokiem tym w części dotyczącej wymiaru kary nie pogodził się prokurator, który wywiódł apelację na korzyść skazanego. Apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi: obrazę prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86§1 kk , wynikającą z jego niezastosowania i orzeczenia wobec skazanego kary łącznej w wysokości 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy z treści wskazanego przepisu i obliczeń matematycznych wynika, że kara ta przekracza możliwą do orzeczenia karę 3 lat i 3 miesięcy, nawet przy przyjęciu zasady pełnej kumulacji. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec skazanego D. M. kary łącznej w wymiarze trzech lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja okazała się zasadna, ale uwzględnienie jej wniosku końcowego nie jest aktualnie możliwe, gdyż konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu w całości. Sąd I instancji nie tylko błędnie określił arytmetyczne granice kary łącznej, ale wcześniej zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych, które kary spełniają warunki do połączenia w ramach art. 85 § 2 i § 3 kk . Błędu tego nie zauważył także i apelujący. Otóż pierwszy chronologicznie zapadł wyrok dniu 21.06.2010r. pod sygn. akt II K 771/10, na mocy którego wykonaniu podlegała kara 1-go roku i 6-ciu miesięcy pozbawienia wolności. Niestety nie dostrzegł Sąd rejonowy, iż kara ta została niemal w całości wykonana, tj. w dniu 26.05.2010r. i w okresie od 26.12.2012r. do 12.06.2014r. Pozostałe do odbycia 11 dni kary będzie wykonane w okresie 24.03.2017r. – 12.06.2017r.( opinia o skazanym, obliczenie kary k. 438 akt tej sprawy). Tak więc wadliwym jest ustalenie zaskarżonego wyroku, jakoby to skazany nie wykonał żadnej z orzeczonych wobec niego kar pozbawienia wolności, co niestety ma wpływ na treść wyroku. Kolejnych przestępstw, objętych pozostałymi wyrokami, skazany D. M. dopuścił się po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonania tej kary. Mianowicie wyrokiem z dnia 24.04.2015r. sygn. akt III K 42/15 wymierzono kary za łącznie 4 występki, popełnione w dniu 9.08.2014r., ( nota bene uprzednie skazanie i odbycie kary w sprawie II K 771/10 stało się tu także podstawą recydywy specjalnej z art. 64 § 1 kk ), a wyrokiem z dnia 21.01.2016r. sygn. akt III K 830/15 wymierzono karę za czyn popełniony w nocy z 14/15 .08.2015r. Powyższe zestawienie wskazuje na niemożność objęcia wszystkich omawianych kar w ramach wyroku łącznego w rozumieniu art. 85 § 3 kk . W znowelizowanym brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2016 r. cyt. „ Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu.” Tak więc Sąd I instancji w toku ponownego rozpoznania sprawy poczyni dokładne ustalenia faktyczne co do ustawowych warunków połączenia skazanemu kar pozbawienia wolności w ramach wyroku łącznego, uzyska aktualną opinię o skazanym, co po prawidłowym określeniu dolnej oraz górnej granicy kary łącznej pozwoli na wymierzenie kary łącznej, spełniającej kryteria określone w art. 85 a kk .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI