IV KA 770/16

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2016-11-23
SAOSKarnewykonanie karŚredniaokręgowy
kara łącznawyrok łącznypołączenie karrecydywaustalenia faktyczneprawo karne materialneapelacjauchylenie wyroku

Sąd Okręgowy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnych ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących możliwości połączenia kar.

Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Wałbrzychu dotyczący skazanego D.M. Apelacja prokuratora wykazała błędy w obliczeniu kary łącznej. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd I instancji nie tylko błędnie określił granice kary łącznej, ale także zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych co do kar podlegających połączeniu, w szczególności nie uwzględnił faktu częściowego wykonania jednej z kar. W związku z tym sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Prokurator zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 86 § 1 kk, poprzez orzeczenie kary łącznej w wysokości 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, która przekraczała teoretyczną maksymalną karę 3 lat i 3 miesięcy. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, jednak stwierdził, że nie jest możliwe uwzględnienie jej wniosku końcowego bez ponownego przeprowadzenia postępowania. Sąd I instancji popełnił błędy nie tylko w arytmetycznym określeniu granic kary łącznej, ale przede wszystkim w ustaleniu faktycznym, które kary faktycznie podlegają połączeniu. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że pierwsza chronologicznie kara orzeczona wyrokiem z dnia 21.06.2010 r. sygn. akt II K 771/10, została niemal w całości wykonana, co miało wpływ na możliwość łączenia jej z innymi karami. Ponadto, w świetle znowelizowanego art. 85 § 3 kk, kary orzeczone za przestępstwa popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary, nie zawsze podlegają łączeniu. Sąd Okręgowy nakazał Sądowi I instancji dokonanie dokładnych ustaleń faktycznych, uzyskanie aktualnej opinii o skazanym i prawidłowe określenie granic kary łącznej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli kara została już w znacznej części wykonana, może to wpływać na możliwość połączenia jej z innymi karami w ramach wyroku łącznego, zwłaszcza w kontekście przepisów o recydywie i nowelizacji art. 85 § 3 kk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że Sąd I instancji zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych co do kar podlegających połączeniu, w szczególności nie uwzględnił faktu częściowego wykonania kary orzeczonej wyrokiem z dnia 21.06.2010 r. sygn. akt II K 771/10. Ponadto, znowelizowane brzmienie art. 85 § 3 kk może ograniczać możliwość łączenia kar za przestępstwa popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Prokurator (w zakresie zarzutów apelacyjnych)

Strony

NazwaTypRola
D. M.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Prokuratury Okręgowejorgan_państwowyprokurator

Przepisy (17)

Główne

k.k. art. 85 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 3

Kodeks karny

W znowelizowanym brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2016 r. cyt. „Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu.”

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § a

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 224 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 226 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 288 § 1

Kodeks karny

k.w. art. 124 § 1

Kodeks wykroczeń

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy przekraczała ustawowe granice. Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił, które kary podlegają połączeniu w ramach wyroku łącznego, nie uwzględniając częściowego wykonania jednej z kar. Zastosowanie art. 85 § 3 kk w nowym brzmieniu mogło ograniczać możliwość połączenia kar.

Godne uwagi sformułowania

Sąd I instancji nie tylko błędnie określił arytmetyczne granice kary łącznej, ale wcześniej zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych, które kary spełniają warunki do połączenia w ramach art. 85 § 2 i § 3 kk. Tak więc wadliwym jest ustalenie zaskarżonego wyroku, jakoby to skazany nie wykonał żadnej z orzeczonych wobec niego kar pozbawienia wolności, co niestety ma wpływ na treść wyroku. Powyższe zestawienie wskazuje na niemożność objęcia wszystkich omawianych kar w ramach wyroku łącznego w rozumieniu art. 85 § 3 kk.

Skład orzekający

Ewa Rusin

przewodniczący-sprawozdawca

Elżbieta Marcinkowska

sędzia

Waldemar Majka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kary łącznej, w szczególności art. 85 i 86 kk, oraz znaczenie prawidłowych ustaleń faktycznych w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z łączeniem kar, w tym z uwzględnieniem częściowego wykonania kar i przepisów o recydywie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych i materialnoprawnych związanych z karą łączną, co jest interesujące dla prawników karnistów. Błędy sądu pierwszej instancji i ich konsekwencje stanowią pouczający przykład.

Błędy w sądzie: Jak nieprawidłowe ustalenia faktyczne mogą zniweczyć wyrok łączny?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV Ka 770/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Rusin (spr.) Sędziowie: SSO Elżbieta Marcinkowska SSO Waldemar Majka Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy skazanego D. M. syna R. i K. z domu M. (...) roku w W. wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 sierpnia 2016 r. sygnatura akt II K 319/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 770 / 16 UZASADNIENIE Administracja zakładu karnego powiadomiła Sąd Rejonowy w Wałbrzychu o możliwych warunkach do połączenia kar pozbawienia wolności, wprowadzonych do wykonania skazanemu D. M. w sprawach pod sygn. akt III K 830/15, III K 42/15 i II K 771/10 Sądu Rejonowego w Wałbrzychu. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w wyroku łącznym z dnia 25 sierpnia 2016r. sygn. akt II K 319 /16 ustalił, że D. M. został skazany prawomocnie wyrokami: 1) z 21 stycznia 2016r. o sygn. akt III K 830/15 za występek z art. 278§1 kk popełniony z 14 na 15 sierpnia 2015r. na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 2) z 24 kwietnia 2015r. o sygn. akt III K 42/15 za występki popełnione 9 sierpnia 2014r.: z art. 158§1 kk i art. 157§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę roku pozbawienia wolności, z art. 190§1 kk na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, z art. 224§2 kk na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz z art. 226§1 kk na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, z orzeczeniem kary łącznej roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 3) z 21 czerwca 2011r. o sygn. akt II K 771/10 za występki popełnione 23 kwietnia 2010r.: z art. 158§1 kk i art. 157§1 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz z art. 288§1 kk na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, z orzeczeniem kary łącznej roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 (trzech), której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 10 września 2012r., przy czym karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 288§1 kk zamieniono postanowieniem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 9 listopada 2013r. na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu przy przyjęciu, że czyn ten stanowi wykroczenie z art. 124§1 kw; Po czym : I. na podstawie art. 85§1 kk połączył skazanemu D. M. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punkcie 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 5 (pięciu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63§1 kk i art. 577 kpk zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego zatrzymania w dniu 9 sierpnia 2014r. w sprawie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu o sygn. akt III K 42/15 oraz okres jego zatrzymania w dniu 26 maja 2010r. w sprawie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu o sygn. akt II K 771/10, a także okresy kary pozbawienia wolności dotychczas odbytej, a orzeczonej wyrokami opisanymi w punkcie 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku, III. zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów związanych z wydaniem wyroku łącznego, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. Z wyrokiem tym w części dotyczącej wymiaru kary nie pogodził się prokurator, który wywiódł apelację na korzyść skazanego. Apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi: obrazę prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86§1 kk , wynikającą z jego niezastosowania i orzeczenia wobec skazanego kary łącznej w wysokości 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy z treści wskazanego przepisu i obliczeń matematycznych wynika, że kara ta przekracza możliwą do orzeczenia karę 3 lat i 3 miesięcy, nawet przy przyjęciu zasady pełnej kumulacji. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec skazanego D. M. kary łącznej w wymiarze trzech lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja okazała się zasadna, ale uwzględnienie jej wniosku końcowego nie jest aktualnie możliwe, gdyż konieczne jest ponowne przeprowadzenie przewodu w całości. Sąd I instancji nie tylko błędnie określił arytmetyczne granice kary łącznej, ale wcześniej zaniechał prawidłowych ustaleń faktycznych, które kary spełniają warunki do połączenia w ramach art. 85 § 2 i § 3 kk . Błędu tego nie zauważył także i apelujący. Otóż pierwszy chronologicznie zapadł wyrok dniu 21.06.2010r. pod sygn. akt II K 771/10, na mocy którego wykonaniu podlegała kara 1-go roku i 6-ciu miesięcy pozbawienia wolności. Niestety nie dostrzegł Sąd rejonowy, iż kara ta została niemal w całości wykonana, tj. w dniu 26.05.2010r. i w okresie od 26.12.2012r. do 12.06.2014r. Pozostałe do odbycia 11 dni kary będzie wykonane w okresie 24.03.2017r. – 12.06.2017r.( opinia o skazanym, obliczenie kary k. 438 akt tej sprawy). Tak więc wadliwym jest ustalenie zaskarżonego wyroku, jakoby to skazany nie wykonał żadnej z orzeczonych wobec niego kar pozbawienia wolności, co niestety ma wpływ na treść wyroku. Kolejnych przestępstw, objętych pozostałymi wyrokami, skazany D. M. dopuścił się po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonania tej kary. Mianowicie wyrokiem z dnia 24.04.2015r. sygn. akt III K 42/15 wymierzono kary za łącznie 4 występki, popełnione w dniu 9.08.2014r., ( nota bene uprzednie skazanie i odbycie kary w sprawie II K 771/10 stało się tu także podstawą recydywy specjalnej z art. 64 § 1 kk ), a wyrokiem z dnia 21.01.2016r. sygn. akt III K 830/15 wymierzono karę za czyn popełniony w nocy z 14/15 .08.2015r. Powyższe zestawienie wskazuje na niemożność objęcia wszystkich omawianych kar w ramach wyroku łącznego w rozumieniu art. 85 § 3 kk . W znowelizowanym brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2016 r. cyt. „ Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu.” Tak więc Sąd I instancji w toku ponownego rozpoznania sprawy poczyni dokładne ustalenia faktyczne co do ustawowych warunków połączenia skazanemu kar pozbawienia wolności w ramach wyroku łącznego, uzyska aktualną opinię o skazanym, co po prawidłowym określeniu dolnej oraz górnej granicy kary łącznej pozwoli na wymierzenie kary łącznej, spełniającej kryteria określone w art. 85 a kk .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI