IV Ka 743/17

Sygn. akt IV Ka 743/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Rusin Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Pawła Rapacza Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. sprawy U. M. córki B. i K. z domu I. urodzonej (...) w K. oskarżonej z art. 222 § 1 kk , art. 226 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 16 października 2017 r. sygnatura akt II K 213/17 I. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. T. G. z Kancelarii Radcy Prawnego w K. 640,99 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym; Sygn. akt IV Ka 743/17 UZASADNIENIE U. M. została oskarżona o to, że w dniu 27 marca 2017 roku w K. wj. (...) naruszyła nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego poprzez uderzenie D. S. otwartą dłonią w twarz, a także znieważyła ją słowami powszechnie uznanymi za obelżywe podczas i w związku z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych urzędnika (...) w K. , to jest o czyn z art. 222 § 1 kk i art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd Rejonowy w Kłodzku wyrokiem z dnia 16 października 2017 roku, sygnatura akt II K 213/17: I. na podstawie art. 66 § 1 k postępowanie karne przeciwko oskarżonej U. M. o czyn opisany w części wstępnej wyroku warunkowo umorzył; II. na podstawie art. 67 § 1 kk okres próby ustalił na 2 (dwa) lata; III. na podstawie art. 67 § 2 kk oddał oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; IV. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Radcy Prawnego – r.pr. J. G. kwotę 1033, 20 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu; V. zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych wydatki poniesione w sprawie zaliczając na rachunek Skarbu Państwa. Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się prokurator. Apelujący na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk oraz art. 444 kpk zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonej, na podstawie art. art. 438 pkt 3 kpk wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający a niesłusznym przyjęciu przez Sąd, że czyn zarzucony oskarżonej U. M. zawiera nieznaczny stopień społecznej szkodliwości, co w konsekwencji doprowadziło do warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec U. M. , podczas gdy prawidłowa analiza całokształtu okoliczności, a zwłaszcza zeznań świadków wskazujących na agresywne zachowanie wobec wykonującego swoje obowiązki funkcjonariusza publicznego przemawiają przeciwko ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzuconego oskarżonej jako nieznacznego, a tym samym nie pozwalają na warunkowe umorzenie wobec U. M. postępowania karnego. Podnosząc ten zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego rozpoznania, jednakże w razie niepodzielenia przez Sąd odwoławczy argumentacji – o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zobowiązanie oskarżonej U. M. do przeproszenia pokrzywdzonej D. S. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja okazała się zasadna. Chociaż Sąd Rejonowy umorzył warunkowo postępowanie karne wobec oskarżonej, to jednak z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku niestety nie wynika, by Sąd ustalił, iż wina i stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej nie były znaczne w rozumieniu art. 66 § 1 kk . Spełnienie tej przesłanki jest wszak pierwszym ustawowym kryterium dla podjęcia decyzji o warunkowym umorzeniu postępowania. Kryteria oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu są zdefiniowane w art. 115 § 2 kk , odnoszą się one tylko i wyłącznie do okoliczności przedmiotowo – podmiotowych czynu. W niniejszej sprawie oskarżona w dniu 27 marca 2017 r. przybyła jako petentka do Urzędu Pracy w K. , gdzie z sobie tylko wiadomych przyczyn znieważyła pokrzywdzoną – funkcjonariusza publicznego D. S. , używając wobec niej słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, po czym uderzyła ją ręką w twarz. W umyślnym działaniu oskarżonej, okazywanej agresji słownej i fizycznej na próżno dopatrywać się nieznacznego stopnia społecznej szkodliwości oraz nieznacznego stopnia winy. Skupienie się przez Sąd I instancji wyłącznie na pozytywnych cechach podmiotowych sprawcy (oskarżona nie była dotychczas karana sądownie, ma prowadzić nienaganny tryb życia) to nazbyt mało, by zaaprobować warunkowe umorzenie postępowania. Czy oskarżona prowadzi nienaganny tryb życia, tego też przesądzić definitywnie nie sposób, bo w aktach sprawy brak np. wywiadu w trybie art. 214 § 1 kpk jak i innych danych, które ten fakt miałyby potwierdzać. Jakkolwiek przyznanie się oskarżonej do winy i wyrażenie skruchy wobec przestępstwa nie stanowi okoliczności niezbędnej dla warunkowego umorzenia postępowania, ale postawa procesowa taka jaką prezentuje oskarżona (która nie przyznaje się do winy i neguje ustalenia co do jej sprawstwa) nie uzasadnia przypuszczenia, że pomimo umorzenia postępowania oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego. W zaistniałej sytuacji procesowej zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę skierować do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji ( art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 454 § 1 kpk ). Sygnatura akt IV Ka 743/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2018 r., Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym na posiedzeniu w składzie: Przewodniczący: S.S.O. Ewa Rusin Protokolant: Magdalena Telesz po rozpoznaniu w sprawie U. M. oskarżonej o czyn z art. 222 § 1 kk , art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z urzędu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 stycznia 2018 roku na podstawie art. 105 § 1 i 2 kpk p o s t a n o w i ł: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 stycznia 2018 roku sygnatura akt IV Ka 743/17 w wersie 3 od dołu w ten sposób, że w miejsce wyrażenia (...) wpisać (...) albowiem wskutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie ujęto imię obrońcy oskarżonej.