IV KA 742/15

Sygn. akt IV Ka 742/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Rusin Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy D. Ś. syna L. i H. z domu W. (...) r. w Ś. oskarżonego z art. 288 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 30 lipca 2015 r. sygnatura akt VI K 647/14 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. T. 420 złotych tytułem kosztów udziału pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 60 złotych opłaty za to postępowanie. Sygn.akt IV Ka 742 / 15 UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Świdnicy oskarżył D. Ś. o to, że: w dniu 29 października 2014 r. w Ś. w woj. (...) , uszkodził cudzą rzecz w postaci samochodu osobowego m-ki O. (...) nr rej. (...) należącego do A. T. w ten sposób, iż gwoździem porysował powłokę lakierniczą klapy bagażnika, powodując w ten sposób szkodę o wartości 500 zł, tj. o czyn z art. 288§1 kk . Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 30 lipca 2015r. sygn. akt VI K 647 /14: I. Oskarżonego D. Ś. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przyjmując iż wartość wyrządzonej szkody wyniosła 1772,80 zł, tj. występku z art. 288§1 kk i za ten czyn na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69§1 i 2 kk i art. 70§2 kk oraz art. 73§2 wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat i oddał go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego; III. na podstawie art. 46§1 kk orzekł wobec oskarżonego D. Ś. tytułem obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej A. T. kwotę 1772,80 zł (jeden tysiąc siedemset siedemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy); IV. na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej w pkt I kary pozbawienia wolności na wypadek zarządzenia jej wykonania, zaliczył oskarżonemu jeden dzień zatrzymania w dniu 05 listopada 2014 roku; V. na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty oraz od ponoszenia wydatków powstałych od chwili wszczęcia postępowania zaliczając te wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Z wyrokiem tym nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy. Apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi: I. Na podstawie art. 444§1 kpk i art. 425§1 i 2 kpk zaskarżył powyższy wyrok w zakresie pkt I,II,III,IV. II. Na podstawie art. 427§2 kpk (w brzmieniu nadanym przed nowelizacją Kodeksu Postępowania Karnego z dnia 1 lipca 2015 r.) i art. 438 pkt 2 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to: a) art. 7 kpk w zw. z art. 4 kpk na skutek przekroczenia swobodnej oceny dowodów przechodzącej w dowolną i dokonaną wbrew doświadczeniu życiowemu i zasadom logiki, sprowadzającą się do przyjęcia, że koszt naprawy klapy bagażnika samochodu osobowego marki O. (...) , a tym samym wysokość szkody powstałej wskutek działania oskarżonego stanowi kwotę 1772,80 zł i wymaga naprawy w autoryzowanym salonie położonym w odległej miejscowości, podczas gdy rzeczywisty koszt naprawy pojazdu powinien wynieść 350 zł, b) art. 366§1 kpk w zw. z art. 167 kpk i art. 193§1 kpk poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy w wyniku nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ustalenie kosztów napraw blacharskich oraz ich zakresu należy do wiadomości specjalnych, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W oparciu o tak postawione zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, iż czyn, którego dopuścił się oskarżony stanowi wykroczenie z art. 124 § 1 kw. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja jako niezasadna nie podlega uwzględnieniu. Sąd Rejonowy poczynił w sprawie obiektywne ustalenia faktyczne, bo oparł je o prawidłowo przeprowadzone i ocenione dowody. Wnioski końcowe mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności, wypełniają one wszystkie wskazania art. 7 kpk . Zaskarżony wyrok nie został obarczony opisanymi w apelacji błędami procedowania. Oskarżony nie neguje dokonania umyślnego uszkodzenia karoserii pojazdu należącego do oskarżycielki posiłkowej, ale kwestionuje oszacowanie wysokości szkody, którą - jak wynika z treści apelacji – uznaje w kwocie 350 złotych, co miałoby stanowić podstawę faktyczną do zmiany dotychczasowej kwalifikacji prawnej na wykroczenie z art. 124 § 1 kw. Wbrew oczekiwaniom apelującego stanowisko Sądu I instancji co do wysokości wyrządzonej szkody podlega pełnej aprobacie. Oskarżycielka posiłkowa składając zawiadomienie o przestępstwie podała swój wstępny szacunek szkody w kwocie 500 zł, który w toku procesu został zweryfikowany fachowo, tj. przez dokonanie kalkulacji naprawy w autoryzowanym serwisie firmy (...) Spółka Jawna w D. . Wedle przedstawionej kalkulacji pisemnej koszt naprawy przedmiotowego uszkodzenia wynosi 1772,80 zł, która to wycena opiera się o dokonanie oględzin uszkodzenia pojazdu i obowiązujące stawki naprawy serwisowej firmy (...) . Wyceny tej nie sposób skutecznie zakwestionować np. opinią biegłego rzeczoznawcy, który przecież musiałby szacować szkodę także przy zastosowaniu tych samych stawek naprawy serwisowej. Stosownie do treści art. 6 kc ciężar dowodu istnienia szkody i jej rozmiaru spoczywa na poszkodowanej, w realiach dowodowych sprawy stwierdzić należy, iż oskarżycielka posiłkowa wysokość wyrządzonej jej szkody należycie wykazała. Jak to słusznie zauważył Sąd I instancji, właściciel warsztatu samochodowego (...) w Ś. w związku z „kosztorysem” z dnia 29.04.2015r. na kwotę 350 złotych ( przedstawiona przez obronę nieuwierzytelniona kserokopia pisma) został wezwany do przedstawienia szczegółowego kosztorysu naprawy (k. 58 -59 akt), ale pismo sądowe pozostało bez odpowiedzi. Z materiału zdjęciowego ( k. 62 akt ) nie wynika, by uszkodzona przez oskarżonego część pojazdu posiadała inne uszkodzenia wymagające naprawy bądź by sam pojazd pozostawał w złym stanie technicznym. Oskarżycielka posiłkowa A. T. ma prawo do profesjonalnej naprawy mienia do stanu sprzed powstania szkody i nie ma żadnych reguł prawnych, które obligowałyby ją do ewentualnej wymiany uszkodzonej części klapy bagażnika czy korzystania z mniej lub bardziej fachowych najtańszych napraw warsztatowych, innych niż autoryzowanego serwisu (...) , jak tego oczekuje apelujący. Tak więc zarzuty apelacji kwestionujące ustalenia wyroku co do wysokości szkody są nietrafione a zawinienie oskarżonego jak i przyjęta kwalifikacja prawna przypisanego mu czynu z art. 288 § 1 kk nie wzbudzają najmniejszych wątpliwości. Niezasadnym byłoby ewentualne łagodzenie konsekwencji karnych wobec oskarżonego. D. Ś. jest sprawcą młodocianym, zatem takim, którego przede wszystkim należy wychowywać ( art. 54 § 1 kk ). Jak to podkreślił Sąd Rejonowy, oskarżony wyraził żal wobec przestępstwa, w dacie czynu nie był karany sądownie ( ale sytuacja ta uległa już zmianie, bo wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 23.03.2015r. sygn. akt VI K 559/14 warunkowo umorzono postepowanie wobec oskarżonego o czyny z art. 278 § 5 kk i in.). Jakkolwiek oskarżony szkodę częściowo uznał, to jednak mimo że od przestępstwa upłynął ponad rok, to nawet w uznanej przez siebie wysokości szkody nie naprawił, co przecież mógł uczynić, skoro zadeklarował osiąganie dochodów z praktyki zawodowej. Zatem w świetle okoliczności faktycznych popełnionego występku i dyrektyw art.53 kk brak jest podstaw do uznania, by rozstrzygnięcie o karze 3 - ch miesięcy pozbawienia wolności, zatem orzeczonej w najniższym ustawowym wymiarze z art. 288 § 1 kk , z dobrodziejstwem probacji, stanowiło konsekwencję karną rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu przepisu art.438 pkt. 4 kpk . Z przytoczonych względów zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. O należnych oskarżycielce posiłkowej kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym ( pkt. II ) orzeczono na podstawie art. 627 kpk w zw. z § 14 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. Nr 163 poz.1348 z późn. zm. O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.636 § 1 kpk i art. 627 kpk oraz na podstawie art.8 w zw. z art. 2 ust.1pkt. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r. /tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonego wobec przegrania apelacji.