IV KA 741/25

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonych P. M. i T. L., którzy zostali uniewinnieni przez Sąd Rejonowy od zarzutów pomocnictwa do oszustwa. Oskarżeni mieli zakładać rachunki bankowe lub udostępniać karty i loginy nieznajomym w zamian za wynagrodzenie, co miało ułatwić popełnienie oszustw metodą "na policjanta". Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że działania oskarżonych, polegające na udostępnianiu rachunków bankowych w zamian za pieniądze, powinny być kwalifikowane jako pomocnictwo do oszustwa z zamiarem ewentualnym. Sąd Okręgowy uznał jednak ten zarzut za bezzasadny. Podkreślono, że samo udostępnienie rachunku bankowego, nawet przy świadomości możliwości jego wykorzystania do celów przestępczych, nie jest wystarczające do przypisania odpowiedzialności za pomocnictwo. Kluczowe jest udowodnienie, że pomocnik wiedział o konkretnym przestępstwie, jego sprawcach i miał zamiar ułatwić jego popełnienie, lub przynajmniej godził się na to. W tej sprawie brak było dowodów na to, że oskarżeni wiedzieli o konkretnych planach nieznajomych, o pokrzywdzonych czy o sposobie realizacji przestępstwa. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonym pomocnictwa lub współsprawstwa. Wskazano, że dla pomocnictwa konieczne jest wykazanie zamiaru ułatwienia popełnienia konkretnego przestępstwa, a nie tylko ogólnej świadomości możliwości naruszenia prawa. Podkreślono, że oskarżeni działali w celu szybkiego zarobku, ale nie byli wtajemniczeni w plany sprawców oszustw. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający