IV Ka 732/18

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2018-12-11
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzinnymokręgowy
alimentyart. 209 kknowelizacja prawaprawo karnesąd okręgowysąd rejonowyapelacjazwrot sprawy

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnego zastosowania przepisu o uchylaniu się od alimentacji, który nie obowiązywał w czasie popełnienia czynu.

Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, który skazał G. G. za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego. Powodem uchylenia było zastosowanie przez Sąd Rejonowy przepisu art. 209 § 1 kk w brzmieniu po nowelizacji, podczas gdy czyn miał być popełniony w okresie, gdy przepis ten obowiązywał w innej, surowszej formie. Sąd Okręgowy uznał, że czyn przypisany oskarżonemu w pierwotnym brzmieniu przepisu nie stanowił przestępstwa, co skutkowało koniecznością zwrotu sprawy prokuratorowi.

Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 września 2018 r. w sprawie G. G., oskarżonego o czyn z art. 209 § 1 kk. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz L. G. w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 18 stycznia 2016 r., powodując zaległość w wysokości co najmniej 3 świadczeń okresowych. Na tej podstawie wymierzono karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. Prokurator zaskarżył wyrok, zarzucając obrazę prawa procesowego (art. 343 § 7 kpk) poprzez niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi, gdyż czyn zarzucono na podstawie przepisu art. 209 § 1 kk w brzmieniu, które nie obowiązywało w czasie jego popełnienia. Sąd Okręgowy przyznał rację prokuratorowi, wskazując, że czyn przypisany oskarżonemu, rozpatrywany na gruncie przepisów obowiązujących przed 31 maja 2017 r., nie stanowił przestępstwa w rozumieniu ówczesnego brzmienia art. 209 § 1 kk, który wymagał dodatkowo uporczywości i narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W związku z tym, uwzględnienie wniosku o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk było niedopuszczalne, a sprawę należało zwrócić prokuratorowi. W konsekwencji Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Czyn powinien być oceniany według przepisów obowiązujących w czasie jego popełnienia, a jeśli nowe brzmienie jest łagodniejsze, stosuje się je z urzędu (art. 4 § 1 kk). Jednakże w tym przypadku, czyn przypisany oskarżonemu w okresie przed nowelizacją, nie stanowił przestępstwa według ówczesnego brzmienia art. 209 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że nowelizacja art. 209 § 1 kk z dnia 31 maja 2017 r. zmieniła znamiona czynu. Stare brzmienie wymagało uporczywości i narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podczas gdy nowe brzmienie wymagało jedynie zaległości w wysokości co najmniej 3 świadczeń okresowych. Sąd uznał, że czyn przypisany oskarżonemu w okresie przed nowelizacją nie spełniał znamion przestępstwa według starego brzmienia przepisu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

oskarżony (w sensie proceduralnym)

Strony

NazwaTypRola
G. G.osoba_fizycznaoskarżony
L. G.osoba_fizycznapokrzywdzona
Prokuratura Okręgowaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 209 § § 1

Kodeks karny

Analiza zmiany brzmienia przepisu art. 209 § 1 kk w kontekście czasu popełnienia czynu i zasady stosowania ustawy względniejszej (art. 4 § 1 kk).

Pomocnicze

k.p.k. art. 343 § § 7

Kodeks postępowania karnego

Niezastosowanie przepisu dotyczącego zwrotu sprawy prokuratorowi w przypadku braku podstaw do uwzględnienia wniosku o skazanie.

k.p.k. art. 335 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Wniosek o skazanie bez rozprawy, który nie powinien być uwzględniony, gdy czyn nie stanowi przestępstwa.

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Zasada stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut prokuratora dotyczący naruszenia art. 343 § 7 kpk poprzez niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi. Argument, że czyn zarzucany oskarżonemu nie stanowił przestępstwa według brzmienia art. 209 § 1 kk obowiązującego w czasie jego popełnienia.

Godne uwagi sformułowania

uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czyn zarzucany i przypisany oskarżonemu przed nowelizacją art.209 kk nie stanowił przestępstwa

Skład orzekający

Mariusz Górski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne stosowanie przepisów prawa, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych i ich wpływu na ocenę czynów zabronionych. Jest to ważna lekcja dla prawników procesowych.

Zmiana prawa karnego: czy czyn sprzed lat może być teraz przestępstwem?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV Ka 732/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Eligiusza Wnuka Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy G. G. syna M. i K. z domu R. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 września 2018 r. sygnatura akt III K 920/18 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 732/18 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 września 2018 roku sygnatura akt III K 920/18 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego G. G. za winnego tego, że w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 18 stycznia 2016 r. w W. woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu z dnia 1 kwietnia 2014 r. o sygn. akt IV RC 780/13 na rzecz L. G. , powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, to jest za winnego popełnienie czynu z art. 209 § 1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrok ten zaskarżył w całości prokurator, zarzucając mu obrazę art. 343 §7 kpk , która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez jego niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi z powodu braku podstaw do uwzględnienie jego wniosku złożonego na podstawie art. 335 §1 kpk w sytuacji, gdy G. G. zarzucono popełnienie czynu z art. 209 §1 kk w brzmieniu aktualnie obowiązującym za okres w jakim ten przepis nie obowiązywał i nie istniał typ przestępstwa określonego w tym przepisie. W konsekwencji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zasadny jest zarzut naruszenia art. 343 §7 kpk poprzez niezwrócenie prokuratorowi sprawy, nie było bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku o którym mowa w art. 335 §1 kpk . Przyjmując jako datę końcową popełnienia czynu 18 stycznia 2016 r., opisany we wniosku występek - stosownie do art. 4 §1 kk - powinien być rozpatrywany na gruncie art. 209 §1 kk w brzmieniu sprzed 31 maja 2017 r. Przepis ten typizował zachowanie polegające na uporczywym uchylaniu się od wykonania ciążącego z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i zawierał ponadto znamię narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W brzmieniu nadanym po 31 maja 2017 r. dla zrealizowania znamion czynu określonego w art. 209 §1 kk wystarczające jest natomiast powstanie wskutek uchylania się od obowiązku alimentacyjnego zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wyniosło co najmniej 3 miesiące. W konsekwencji należy stwierdzić, że czyn zarzucany i przypisany oskarżonemu przed nowelizacją art.209 kk nie stanowił przestępstwa i związku z tym niedopuszczalne było uwzględnienie przez sąd wniosku złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk , lecz należało sprawę zwrócić sprawę prokuratorowi. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI