IV Ka 732/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnego zastosowania przepisu o uchylaniu się od alimentacji, który nie obowiązywał w czasie popełnienia czynu.
Sąd Okręgowy w Świdnicy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, który skazał G. G. za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego. Powodem uchylenia było zastosowanie przez Sąd Rejonowy przepisu art. 209 § 1 kk w brzmieniu po nowelizacji, podczas gdy czyn miał być popełniony w okresie, gdy przepis ten obowiązywał w innej, surowszej formie. Sąd Okręgowy uznał, że czyn przypisany oskarżonemu w pierwotnym brzmieniu przepisu nie stanowił przestępstwa, co skutkowało koniecznością zwrotu sprawy prokuratorowi.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 września 2018 r. w sprawie G. G., oskarżonego o czyn z art. 209 § 1 kk. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz L. G. w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 18 stycznia 2016 r., powodując zaległość w wysokości co najmniej 3 świadczeń okresowych. Na tej podstawie wymierzono karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. Prokurator zaskarżył wyrok, zarzucając obrazę prawa procesowego (art. 343 § 7 kpk) poprzez niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi, gdyż czyn zarzucono na podstawie przepisu art. 209 § 1 kk w brzmieniu, które nie obowiązywało w czasie jego popełnienia. Sąd Okręgowy przyznał rację prokuratorowi, wskazując, że czyn przypisany oskarżonemu, rozpatrywany na gruncie przepisów obowiązujących przed 31 maja 2017 r., nie stanowił przestępstwa w rozumieniu ówczesnego brzmienia art. 209 § 1 kk, który wymagał dodatkowo uporczywości i narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W związku z tym, uwzględnienie wniosku o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk było niedopuszczalne, a sprawę należało zwrócić prokuratorowi. W konsekwencji Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Czyn powinien być oceniany według przepisów obowiązujących w czasie jego popełnienia, a jeśli nowe brzmienie jest łagodniejsze, stosuje się je z urzędu (art. 4 § 1 kk). Jednakże w tym przypadku, czyn przypisany oskarżonemu w okresie przed nowelizacją, nie stanowił przestępstwa według ówczesnego brzmienia art. 209 § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że nowelizacja art. 209 § 1 kk z dnia 31 maja 2017 r. zmieniła znamiona czynu. Stare brzmienie wymagało uporczywości i narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podczas gdy nowe brzmienie wymagało jedynie zaległości w wysokości co najmniej 3 świadczeń okresowych. Sąd uznał, że czyn przypisany oskarżonemu w okresie przed nowelizacją nie spełniał znamion przestępstwa według starego brzmienia przepisu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżony (w sensie proceduralnym)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| L. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura Okręgowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 209 § § 1
Kodeks karny
Analiza zmiany brzmienia przepisu art. 209 § 1 kk w kontekście czasu popełnienia czynu i zasady stosowania ustawy względniejszej (art. 4 § 1 kk).
Pomocnicze
k.p.k. art. 343 § § 7
Kodeks postępowania karnego
Niezastosowanie przepisu dotyczącego zwrotu sprawy prokuratorowi w przypadku braku podstaw do uwzględnienia wniosku o skazanie.
k.p.k. art. 335 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniosek o skazanie bez rozprawy, który nie powinien być uwzględniony, gdy czyn nie stanowi przestępstwa.
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Zasada stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut prokuratora dotyczący naruszenia art. 343 § 7 kpk poprzez niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi. Argument, że czyn zarzucany oskarżonemu nie stanowił przestępstwa według brzmienia art. 209 § 1 kk obowiązującego w czasie jego popełnienia.
Godne uwagi sformułowania
uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czyn zarzucany i przypisany oskarżonemu przed nowelizacją art.209 kk nie stanowił przestępstwa
Skład orzekający
Mariusz Górski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne stosowanie przepisów prawa, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych i ich wpływu na ocenę czynów zabronionych. Jest to ważna lekcja dla prawników procesowych.
“Zmiana prawa karnego: czy czyn sprzed lat może być teraz przestępstwem?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 732/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Eligiusza Wnuka Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy G. G. syna M. i K. z domu R. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 10 września 2018 r. sygnatura akt III K 920/18 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 732/18 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 września 2018 roku sygnatura akt III K 920/18 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego G. G. za winnego tego, że w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 18 stycznia 2016 r. w W. woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu z dnia 1 kwietnia 2014 r. o sygn. akt IV RC 780/13 na rzecz L. G. , powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, to jest za winnego popełnienie czynu z art. 209 § 1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrok ten zaskarżył w całości prokurator, zarzucając mu obrazę art. 343 §7 kpk , która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez jego niezastosowanie i nie zwrócenie sprawy prokuratorowi z powodu braku podstaw do uwzględnienie jego wniosku złożonego na podstawie art. 335 §1 kpk w sytuacji, gdy G. G. zarzucono popełnienie czynu z art. 209 §1 kk w brzmieniu aktualnie obowiązującym za okres w jakim ten przepis nie obowiązywał i nie istniał typ przestępstwa określonego w tym przepisie. W konsekwencji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zasadny jest zarzut naruszenia art. 343 §7 kpk poprzez niezwrócenie prokuratorowi sprawy, nie było bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku o którym mowa w art. 335 §1 kpk . Przyjmując jako datę końcową popełnienia czynu 18 stycznia 2016 r., opisany we wniosku występek - stosownie do art. 4 §1 kk - powinien być rozpatrywany na gruncie art. 209 §1 kk w brzmieniu sprzed 31 maja 2017 r. Przepis ten typizował zachowanie polegające na uporczywym uchylaniu się od wykonania ciążącego z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i zawierał ponadto znamię narażenia na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W brzmieniu nadanym po 31 maja 2017 r. dla zrealizowania znamion czynu określonego w art. 209 §1 kk wystarczające jest natomiast powstanie wskutek uchylania się od obowiązku alimentacyjnego zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wyniosło co najmniej 3 miesiące. W konsekwencji należy stwierdzić, że czyn zarzucany i przypisany oskarżonemu przed nowelizacją art.209 kk nie stanowił przestępstwa i związku z tym niedopuszczalne było uwzględnienie przez sąd wniosku złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk , lecz należało sprawę zwrócić sprawę prokuratorowi. Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI